Habang pinanood ko ang 'Attack on Titan', naisip ko ang tungkol sa mga karakter na binalot sa anino ng kanilang sariling mga pagkakamali at trauma. Alam mo, madalas na ang mga antagonist ay ipinapakita lang bilang masasama at nakakaamot, ngunit sa kabila ng kanilang mga pagkatao ay may mga kwentong puno ng sakit at pagdurusa. Sa kaso ni Eren Yeager, nagsimula siya bilang makabayang bayani, subalit unti-unting nahulog sa madilim na landas. Naging mahirap siyang tahakin, pero naisip ko na ang kanyang mga desisyon ay talagang nakaugat sa mga pagsubok at trahedyang dinanas niya. Ang mga ganitong kwento ay nagiging daan upang maunawaan natin kung bakit sila humantong sa ganitong sitwasyon; hindi sila basta-basta mga monster na walang dahilan, kundi mga tao na minsang gumagawa ng mga desisyon sa ilalim ng matinding presyon. Ang pagbibigay ng mas malalim na konteksto sa kanilang kwento ay nagbibigay-daan sa atin na muling pag-isipan ang ating mga opinyon sa kanila.
Sa aking karanasan, ang mga manunulat ay may kakayahang lumikha ng mga karakter na napaka-ambivalent, na talagang kumikilos bilang salamin ng ating sariling mga pagkukulang. Isang magandang halimbawa dito ay si Zuko ng 'Avatar: The Last Airbender'. Nagsimula siya bilang antagonista, subalit ang paglalakbay niya palapit sa redemptive arc ay nakita natin na puno ng hinanakit at pag-uusig. Nang unti-unting nagbago ang kanyang pananaw sa kanyang pamilya at tunguhin, bumuhay ito ng damdamin sa mga tagahanga. Bilang isang tagahanga nito, natutunan kong balikan ang aking mga opinyon at paghusga, isaalang-alang ang pinagdaraanan ng isang tao.
Ang mga karakter na katulad nina Eren at Zuko ay nagpapatunay na ang pananaw sa isang karakter ay talagang maaaring mabago. Sa kanilang kwento, may mga aral tayo na nakakabit na maaaring mahubog ang ating mga opinyon at respeto. Ibinibigay nito sa akin ang pag-asa na maging mas mapagbigay sa pagtingin, hindi lang sa mga karakter sa kwento kundi lalo na sa mga tao sa ating paligid.