Philippine Myths Romane & Geschichten

Hindi ko alam. "Yes, we do have that here and dini-discuss din ito sa lessons sa school. Haven't you heard about it? Philippine Mythology." Ang talas mag-english nitong kausap ko ha. "The Philippine Mythology is divided into three kinds: The Deities in Luzon, The Deities in Visayas, and The Deities in Mindanao. But anyways, gusto mo bang marinig ang story nilang dalawa?" "Sige, ano ba 'yon?"

Mapait ang ngiting pumunit sa mga labi ni Andrew sa huling naisip. Nauunawaan niya ang kaniyang ama. Dahil siya man ay binalak na rin niyang pakasalan sa Pilipinas ang isang babae na sa hindi inaasahang pagkakataon ay binawi sa kanya ng biglaan dahil sa pakikialam ng kamatayan. Mabilis na ipinilig ni Andrew ang ulo saka iwinala sa isipan ang mapait na alaalang iyon.

Halos magsalubong ang mga kilay naming apat. Mayamaya ay nagulat uli kami dahil may hinulog sila mula sa bangkang iyon. Ang taong may mga asul na dyamante at bahag-hari na amoy sa kaniyang puso. Kaunti na lang ang nakikita ko, pawala na ang mga ito. Ibig sabihin... malapit na siyang mamatay. Ngunit, hindi ba't dapat mabuhay ang taong tulad niya? At ang dapat mamatay ay ang mga masasamang tulad ng apat na iyon?

Kabanata 138 Fiona Carolina’s Point of View Isang hindi pamilyar na kisame ang bumungad sa akin nang nagmulat ako ng mata. Nagpalinga-linga ako at lahat ng bagay na nakita ko ay hindi pamilyar sa akin lalo na ang kama na hinihigaan ko ngayon. Nang bumangon ako sa pagkahiga, napasapo ako sa aking noo nang nakaramdam ako ng pagkahilo. Pinikit ko saglit ang aking mata at saka nagmulat. Napasinghap ako at naluha nang may napagtanto.

Sambit ko sa kaniya bumuntong hininga naman siya. Natahimik na kami ng dumating na si Sir Lopez teacher namin sa history na isa ring terror. Naglesson pa siya at maya maya ay nagtatanong na. “What is the original name of the Philippines?!” tumuro naman siya ng isang estudyante at tumayo ito. “L-Las Islas F-Filipinas po S-Sir.” Utal niyang sagot. “Good! You stand up!” tumayo ang tinawag niyang estudyante.

Ang iba ay tungkol na sa grupo. Their base here in the Philippines was located in an island, ngunit hindi nakasaad kung saang isla. Mukhang iisa-isahin ko pa yata ang mga isla rito sa Pilipinas kung sakaling wala na akong choice. Hindi ko alam kung sasakit ba dapat ang ulo ko o hindi sa mga nabasa kong impormasyon. Ang iba kasi ay kulang-kulang, pero mas mabuti na siguro 'yon kaysa sa wala.

"Anong nakakadiri sa siopao?" "Pusa." "Pusa?" Tumango siya at seryosong seryoso pa ang mukha. "Pusa ang nasa loob niyan, 'di ba? 'Yun ang sabi ni Ali e." Napatawa ako nang bahagya. "You are seventeen na, 'di ba? Bakit naniniwala ka pa rin sa ganiyan? Silly." Natatawang sabi ko rito at kinuha na ang bola bola na siopao saka inabot sakaniya. "That was just an urban legend, hun. If I am not mistaken, dahil daw noong World War II, kulang sa meat ang Pilipinas at nagkataong maraming pusa during that time. Kaya naisipan nilang gamitin ang meat ng mga ito para gawing palaman sa siopao. Tapos mas naging kapani-paniwala ang bagay na 'yon dahil sa feline-eating culture ng China kung saan nagmula ang s

Tumakbo papunta si Kiel kasunod ni Zia na may hawak pang stuffed toy. “Mommy! Papa Zef!” sigaw ni Kiel sabay hila sa kamay ng kapatid. “We heard you! We heard you talking!” “Talking about what?” kunwari’y inosenteng tanong ni Zefron pero may ngiti na sa labi. “About going somewhere!” mabilis na sabi ni Kiel, “You said Philippines!” Nanlaki ang mata ni Selene. “Kiel…” “We’re going to the Philippines?!” sabay na tanong ng dalawang bata na parehong nakangiti nang malaki at tumatalon pa sa excitement..

Pagkatapos ay tumigil ito, at muli akong tinititigan sa aking mga mata. "I have a business plan that I want to build in the Philippines, so I need a trusted person for the money I will allocate. I know it's hard to find that person, especially when it comes to money. Shikashi, watashitachi ga keiyaku o musubi, watashi no rūru ni shitagau koto ga dekireba, koko Firipin de watashi no bijinesu o kanri suru tokken o anata ni ataemasu (but if we can create a deal and follow my rules I will give you a privilege to manage my business here in the Philippines)" ang paglalarawan ng matandang hapon.

giit ko habang tinitingnan silang dalawa. Nakukuha ko naman ang punto ni Tito. What will happen to my life and missions in this country if I move to the Philippines to hide? Because I'm going to hide, I feel like a chicken, and it appears that I'm wimpy. I didn't go through the trouble of training and putting in the effort to get here for nothing.