Novel & Cerita Philippine Myths

That I have made someone happy today. "No, I have to pay you. For that wish of mine to come true. I must give you something back. You know, I'm quite superstitious, and I really believed that If I wished for something there must be a payment, a token of appreciation or anything I can give back. We filipinos called it, utang na loob," wika ko sa kaniya at ibinulsa ko nga muna ang bulaklak at ang cookie at agad na naghanap ng ATM machine sa paglingun-lingon.

“From now on, you will be Anastasia and I will be your husband Joe. We are from the Philippines but you are not allowed to talk to anyone anything about who we are and what we are doing when we were in the Philippines.” Maraming tanong agad ang tumakbo sa isip ko matapos ang sinabi niyang ‘yon. Pero hindi ko alam kung bakit hindi ko nagawang magtanong ng kahit ano. Basta na lang akong tumango na tila na-hipnotismo.

Nakatanaw siya sa labas ng maliit na bintana, pinagmamasdan ang mga ulap na dahan-dahang binabalot ng sinag ng araw. Katabi niya si Anchali, nakayakap sa stuffed toy na bitbit nito mula pa kanina. Ang bata’y masiglang nagtanong, halos pabulong: “Mommy, is it really safe in the Philippines? No more bad people?” Nangingiti si Aurelia kahit na may lungkot ang mga mata niya. “Yes, baby… it will be safe. We’ll be together. That’s what matters.”

KAGAYA ng inaasahan, laking tuwa ni Hedeon ng sabihin ko sa kanya na pupunta kami sa probinsya ng ate Nosgel niya at sa mansion ng lolo't lola niya. “I can't wait, mommy. I'm so excited to go there. I want to explore the Philippines and meet new people there. Ate Nosgel said that Filipinos are known for being hospitable and always doing the bayanihan!” Kulang na lang kuminang ang mga mata ng anak ko habang nagsasalita. Ganoon siya ka-excited.

Lahat ay nag-iwas ng tinginsa Kapitan lalo pa't nakangising aso na naman ito. "Naku Kapitan, marami kaming mga magagaling magluto rito, isama pa ang gubat sa tabi ng aming barrio na maraming baboy ramo at ang ilog na marami ding isda." pagmamayabang ng Kapitan sa mga panauhin lalo na kay Kapitan Keil. Mukhang gustong magpasikat para lamang makahithit ng pera tulad sa mga nakaraan n'yang panauhin, ngunit ang seaman ay umismid lamang sa kanyang mga sinasabi at iginala ang paningin.

ani Larry. "Wala tayo sa old fantasy para mangyari 'yang iniisip mo. Nandito tayo sa pilipinas at hindi sa kuwentong Snow white and the seven dwarfs. Tara na nga!"sabi ko sa dalawa at hinatak papasok ng tarangkahan.

Sumandal ako sa kahoy na nasa aking likuran at pinagkrus ang magkabila kong braso "Kilala mo ako, hindi ba? dahil kung hindi, ay hindi mo ako tatakbuhan na parang daga na inuusig ng pusa." Mahinahong saad ko ngunit napatadyak ako sa lupa nang makuha nitong tumawa ng malakas. "Sino ba ang hindi makakakilala sa iyo binibini? Anak ka ni Don Rafael, ang isa sa pinakamayang tao sa Pampanga. Ikaw ang nag-iisang tagapagmana ng Vergara."

Kulay nga hindi paputiin tapos pagtitiwalaan niya? Sabagay, kahit tarantado ang hayop na yon ay hindi naman yon sinungaling. Kahit wala agad nakukuhang kapalit yon pero nagsasabi pa rin yon ng totoo. Yon nga lang naniningil talaga at pag hindi ka nagbayad, kusa nang nagnanakaw sa mga ari-arian mo nang hindi mo namamalayan. "Kay Penelope ko na lang sasabihin." Good idea yang naisip niya, pero mas good ang idea ko.

Nang maipunta niya sa paborito niyang news channel, ay naupo siya ng maayos sa couch at nanood. "Isang pinaghihinalaang miyembro grupo ng mga New People's Army ang pinaghahanap ng Arm Forces of the Philippines sa bayan ng Sta. Filomena, Algeria sa probinsya ng Cebu. Sinasabing ang naturang grupo ay may sanhi ng kaguluhan sa isang barangay na hindi umano, kinukuha ang mga pananim na gulay at prutas na paninda ng mga taong-baryo. Maging ang mga alagang hayop ng mga ito ay kinukuha rin ng nasabing tulisan. Samantala, ang mga taong lumalaban sa mga ito, ay dinadala ng grupo at ginagamit na hostage laban sa ating kasundaluhan."

May nagawa silang masama para isumpa ang angkan namin sa loob ng mahigit 300 na taon. Dian Masalanta Nakaukit sa ibabaw ng marmol na puntod nila at katabi nito ang isang statue ng babaeng buntis na nakahawak sa tiyan nito. "Sino naman siya?" Tanong ko kay Gio. "Hindi mo siya kilala?" "Itatanong ko ba kung kilala ko?" Balik tanong ko sa kanya. Sandaling nanahimik si Gio, ganyan kasi 'yan kapag nasusungitan ko. "Siya ang goddess of love, conception, and childbirth, and the protector of lovers ng Philippine mythology." Sagot nito.