Philippine Poem Examples นิยาย & เรื่องราว

Adeline "Walang hiyang manloloko! Mabulok ka sana sa impiyerno, scammer!" Padaskol kong ibinaba ang phone ko sa ibabaw ng glass table sa aming sala, lumikha iyon ng malakas na kalabog na umalingawngaw sa buong bahay. Ramdam ko ang mabilis na pag-akyat ng dugo sa aking mukha dahil sa matinding galit at panggigil. Muli kong dinampot ang phone ko para murahin ang walang kwentang seller na 'yon, ngunit lalo lang akong nagngitngit nang makitang hindi na nagde-deliver ang mga mensahe ko.

Hindi naman niya maiwasang hindi tumingin sa bawat nadaraanan namin. "Mommy all buildings here is so high just like in London!" mangha niyang sabi. "Yes baby, halos pareho lang naman pero mas marami kang makikitang building sa other country unlike here. Dito pa lang sa Manila ang maraming building because this is the capital of the Philippines, that's why." pagpapaliwanag ko naman sa kanya. "Pero may building rin po sa ibang place dito sa Philippines?" "Off course baby."

He was waiting for his girlfriend and he won't give a shit to other people, lalo na sa mga taong mapanghusga. "Welcome to the Philippines," wika na lamang niya. Wala namang bago sa bansa na ito. Kaya hindi ito umaangat dahil sa mga Pilipino na walang ibang kayang gawin kun'di ang husgahan ang iba. Sa Pilipinas ka lang makakakita na pati pagdala ng lalaki ng payong ay gagawing isyu. Bakla raw ang gumagawa noon.

“Hindi ka niya pakakasalan, Sophia. Mahal niya ako.” Tinaasan siya ni Sophia ng kilay, nananatiling nakatayo nang tuwid. “Mahal niya ako. At ‘yon ang totoo. ‘Yong sa’min—totoo ‘to. Hindi gaya ng ilusyon na ginagawa mo.” Nagpatuloy sa pagngiti si Veronica. “Totoo? Sweetheart, love is fleeting. Saka anong mangyayari kapag nawala na ‘yung kilig? Kapag nagsawa na siya sa’yo?”

Hanggang umabot ito sa kaalaman ng walong ilustradong Pilipino at itinatag ang parehong kawani dito sa Felipinas. At nung makatayo na siya'y napatigil bigla ang loob niya, dala nang matinding pagkagulat mulang marinig ang pagtambad bigla ng isang mayuming tinig na batid niyang nanggagaling sa likuran lamang niya. Unti unti na siyang kinukuha't tinatangay ng mga uwak kaya nakita niya na parang palapit na palapit sa kanya ang yaong sumisibol na buwan na siyang tanging liwanag niya sa kadilimang bumabalot. Hindi niya napigilan ang pagdaloy ng kanyang mga luha. Bumalot ang kanyang matinding kalungkutan at pangungulila buhat hindi niya inakalang makikita pa niya ulit ang isa sa mga pinakamahalag

Uto-uto rin talaga ang isang ito, madaling mapaniwala. "Oh my goodness! Don't! Huwag mong sabihin kay tito, please... Sorry na. Akala ko kasi maaga akong makakauwi, pero hindi pala. Sorry na, ayaw ko pang bumalik sa Manila. I finally found my happiness here, in your arms," ma-drama niyang sabi at hinimas-himas pa ang braso ko. My gosh! "Sa susunod. Kapag inulit mo 'yan ate, ha. Goodness! Sinasabi ko sa'yo." I crossed my arms and glared at her like I am her evil stepmother. Just kidding!

"Yes mom, and you said you live in the Philippines. I also want to live there, mom. I've seen on the TV how beautiful the Philippines is. So I want to move there too." "Yes honey. The Philippines is a beautiful country. We can live there for as long as you want, okay?" "Can I also have a friends in Philippines mom? Are they also good to me?" tanong nito. "Of course, you can also make many friends there, honey, as long as you tried to speak tagalog. Kung gusto mo ng magkaroon ng maraming kaibigan sanayin mo na ang pagsasalita ng tagalog upang maiintindihan ka rin ng mga bata doon, okay?" Paliwanag niya sa anak.

CHAPTER SEVENTY-NINE: POPPY’s POV PART III ꧁ POPPY ꧂ Philippines, Lucio Herald’s Birthday Party. UMUWI kami sa bansa nang hindi ako nagsasabi kay Faith dahil sa matinding sama ng loob ko sa kaniya. Hindi na rin kami nag-usap mula nang matanggap ko ang email. May mga pagkakataong tumatawag siya sa ‘kin at nangungumusta, pero hindi ko siya ine-entertain at palagi kong dinadahilan na busy ako.

Mabigat ang kanyang dibdib, at tila may namumuong unos sa kanyang puso. "Kapag nakita mo siya," basag ni Philipp sa katahimikan, "alalahanin mong minsan na tayong nawalan ng isang manugang. Hindi lang basta asawa mo si Ana, anak na rin ang turing namin sa kanya."

Anong akala niya sa 'min, jumejebs ng pera? "So as I was saying, pwede nating gawing example 'yung El Filibusterismo ni Rizal kasi 'di ba first is 'yung may darating daw at sakto naman, dumating si Simoun. Tama naman 'di ba?" Sabi niya. Tumango nalang din ako bilang pagsang-ayon pero ang totoo niyan ay naglalakbay pa ang utak ko sa kung saang lupalop ng lupa.