روايات وقصص ضمن Philippine Rituals

Kailangan nilang matapos ang kanilang ritwal bago pa sumabog ang unang liwanag. Maingat na ibinaba ng nakaitim na lalaki ang kaniyang karga sa gitna ng isang malaking bilog. Napalilibutan din ito ng mga simbolo na may iba't-ibang hugis at laki. Isa itong ritual circle na gawa sa sariwang dugo ng isang birhen. Matapos umusal ng mahinang dasal ay pinaikutan na nila ang babae. Hindi masyadong malayo at hindi rin masiyadong malapit. Sakto lang ang kanilang distansiya. Kasunod nito ay sabay-sabay nilang itinaas ang kani-kaniya nilang mga hawak bago magsimulang umusal iyong nakaitim.

Naisip niya na kaya pala wala nang masyadong tao nang pumunta siya rito, dahil oras na palang magbalikan sa kani-kanilang mga selda. Ganito kasi rito. Naka-schedule ang lahat nang gingawa nila. May oras para lumabas. May oras para sa iba't ibang activities, may tamang oras din para sa agahan, tanghalian at hapunan. At sinumang hindi sumusunod dito ay mapaparusahan. Syempre, sa loob ng kulungan dalawang uri lamang ang parusa rito, ang ikukulong sa bartolina at ang bugbugin. Walang taong pipili sa dalawang 'yan, kaya lahat nang mga hindi VIP at walang koneksyon ay nag-iingat talagang huwag makalabag sa anumang patakaran ng kulungan.

Chapter 19 KALILA MADISON RAMIREZ NAGING MATAGUMPAY ang pagdiriwang ng Foundation Day. Masaya kaming lahat dahil nakuha namin ang second place sa festival contest. Nagbunga ang hirap at pagod namin noong mga nakaraang araw sa paghahanda.

The moon shines fully, illuminating the darkness outside and providing a glint of light to Svetlana’s eyes as she stared up at it while she sat on a bench with Ahrio next to her. “There’s a legend in Southeast Asian countries that whenever it’s the full moon, ghosts, monsters and other scary supernatural beings appear and roam the world of the living. Do you know that?” Ikniwento ni Svetlana ang isa sa mga nakakatakot na kwentong narinig niya mula sa kanyang pagkabata.

he asked at mas nagulat ako nang makita ko kung gaano na pala kalapit ang mukha nito sa mukha ko, napangiti na lang ako nang nakawan ako nito nang halik sa bibig. I simply hugged him really tight, scared of losing him, kaya naman nagdecide akong huwag nang ipaalam ang bagay na iyon. Our Palawan escapades continues, we went on an island hopping, we went t Starfish island and Pandan island kung saan namin na-enjoy mag snorkling and a naughty idea popped in my mind remembering an article that I read in FHM about the snorkling style sex in one of the article in that magazine, pero alam ko namang puwedeng mangyari iyon dahil ang dami kayang tao.

seryosong sagot ni Papa. Tinignan ko ng seryoso si Papa. Ito ang unang pagkakataon na nakita ko at hindi sa litrato lang. Umiling ako kay Papa at ayokong marinig ang lahat ng sinasabi n'ya. Wala akong sinabi at naglakad ako palayo sa kan'ya. Hindi ko maintindihan ang gusto n'ya. Pinapunta n'ya ba ako dito sa Manila para itaya ko ang buhay ko sa mga taong kahit kailan ay hindi ko naman kilala.

Napangiti si Ysa. “Sige! Gusto kong maglagay ng maliit na altar sa sala, tapos magbitin ng parol at maglagay ng mga kandila. Para ramdam ang espiritu ng Semana Santa,” sabi niya habang naiisip ang tradisyon ng mga pamilya sa Pilipinas. Medyo tradisyonal at simple ang gusto niya, ngunit punong-puno ng kahulugan.

"Siguraduhin mo lang na mag-e-enjoy kami rito, ha. Kapag hindi, uuwi ako ng Maynila." "Sige... Ako na din sisisihin mo kapag hindi ka nakahanap ng babae rito." balik biro niya Agad na nagtawanan ang lahat. "Hoy! Hindi babae ang pinunta ko rito." "Talaga lang?" "Talaga!" malakas na paninindigan ni Philip. "Sige nga, ulitin mo." "Babae ang pinunta ko rito!"

"Kagabi, pagkatapos kitang sunduin sa bar, may grupo na tumatakbo sa hallway, inimbitahan nila tayong sumama sa kasal. Sumakay tayo ng limousine na nirentahan ng grupo nila. 'Tapos, nanood tayo ng apat na wedding ceremonies. Pagkatapos maganap ng lahat ng kasal, hiniling mo sa opisyal na ikasal tayong muli!" "At hindi mo ako pinigilan?!" bulalas ko, hindi makapaniwala. ""Trust me, babe. I tried to stop you!" he stuttered. "You wailed and complained to the officiant. People were looking at us. Then I asked the officiant if it was okay if we could do the ceremony unofficially. Trust me. I believe it was just an unofficial sham." Dama ko na kinakabahan si Philip sa kanyang paliwanag.

Philippines, is it? Tumingin si Rhett sa kanya kaya nama’y ngumiti lang siya rito at humugot ng malalim na hininga. “Tintanong kasi nila kung saan ipadidiwang ang kaarawan nila. Sinabi kong sa Pinas.” He nodded his head and kissed the top of Rora’s head. “Yes, baby. We’re going to the Philippines to celebrate your birthday.” “Comment appelle-t-on la langue parlée aux Philippines, papa?” muling tanong ng bata. [translation: What do you call the language spoken in the Philippines, Daddy?]