Pilosopo Tasyo Monologue Script Novels & Stories

Paano naiintindihan ng maya sa hawla ang mga salita ni Mateo Montecillo, at lalo pang sumigaw. Tumayo si Mateo Montecillo, binuksan ang hawla, inabot ang ibon sa hawla, at dinurog ito hanggang sa mamatay. "Ang isang hayop ay isang hayop. Kung hindi mo naiintindihan ang wika ng tao, ano ang silbi para sa akin na palakihin ka,” sabi ni Mateo Montecillo sa pamamagitan ng pagngangalit ng mga ngipin.

Montale, tila nagising mula sa malalim na pag-iisip. “Huh… pasensya na,” mahina ngunit kontrolado niyang saad. “Medyo… nawala lang ako sa sarili.” Huminga siya nang malalim. Dahan-dahan niyang inangat ang kanyang tingin—isa-isang tiningnan ang mga directors… ang Chairman… at— Si Theariza. Isang sandali. Isang matagal na katahimikan. “… nakapagdesisyon na ako…”

Isang labahan na yung bayad na 'yon e. Bumuntong-hininga ako. Mahirap din naman ang ginagawa ng katulong lalo na sa paglalaba, kaya sige tatanggapin ko pa rin ang parusa dahil kasalanan ko. "Kumain ka na ba?" tanong ko. "Nakita mo ba akong pumunta ng dining? Hindi 'di ba." "Lahat na lang ng tanong ko ang pilosopo mo." Kainis magtanong sa taong ayaw sumagot ng matino. Sa halip na maging sweet sana ako huwag na lang, makikipag-away nalang ako.

Three DVDs after, nagsalita si Jascha, "l am sorry. I didn't mean to call our babies monsters. I am the monster." "Yes, you are." I nodded. "Sana mapatawad mo pa ako." "Hindi pa ngayon. Ikaw pa din ang pinaka nakakainis na tao sa buong mundo." "l know.. And it sucks." "It is. Hindi ka pa ba uuwi?" "l have to wait for Ashton."

Papilosopong tanong niya rito “Oo naman sinabi n'ya yon. SInabi n'yang mahal nya ko.” “Talaga sinabi yon ni kuya sayo?” Gulat niyang tanong “Oo sa imagination ko.” Nakanguso nitong sagot “Haissst! Kutusan kita riyan eh. Puro ka talaga kalokohan paikutin mo na nga lang yang bottle.” Inis niyang utos

sabay buntong hininga ko. "Ewan ko sa 'yo. Ang hilig mo talaga magpilosopo," reklamo ni Alexa na ikinatawa ko lang. Huwag na nga kayong maingay diyan. Ang importante, muli tayong na buo na lima, 'di ba? Maganda ang pagkakataon na 'to," nakangiting singit ni Jona.

"Why? should i be ashamed of that?" The corner of my lip rose,i'm annoyed with him,i just don't want to raise my voice any more, we're eating now. Nilunok ko muna ang pagkain sa bibig ko. "No, why would you be ashamed of that, you have no shame,right?"pilosopo kong sabi. Ngumisi ito habang ngumunguya. "And i'm proud of that."maliit pa itong tumawa,halata rin ang pagkapilosopo sa tuno ng boses nito.

Kung hindi ka si Audrey, sabihin mo nga sa akin… bakit mo gagawin ang lahat ng ito at unti-unting sisirain ang aking buhay nang may ganitong kasigasigan at pagpaplano? Napakurap ang mga labi ni Sierra sa isang malamig na pagngisi. “Napakaayos naman pala ng iyong pamumuhay, pero bakit ibinabato mo sa akin ang lahat ng ito? Talagang malawak ang iyong imahinasyon, Mr. Montezides.” “Kung imahinasyon ko lang ba ito o katotohanan, malapit na nating malaman.”

Ayaw ko sa lahat yung inuulit ulit ko ang tanong ko. Mukha naman siyang nagulat sa sigaw ko. "Sinanay ko lamang ang sarili ko sa mas mabilis na pag-gamit ng espada" napatipak nalang ako sa'king noo. "Alam mo bang bawal yon!ano pang ginawa mo?!" "Huminga at lumanghap ng sariwang hangin." Napapikit ako sa inis! "Alam mo bang naiinis ako sa mga pilosopo!" inis kong saad pero mas inis pa sa'kin ang mukha niya.

Pero alam kong hindi ko ito agad makukumbinsi e' ilang beses na namin ito nagpag-usapan pero ito na naman po kami ulit. "Remember this Yesha I can do everything for you, para saan pa at nagkaroon ka ng fiancee na tulad ko? I am a MONTERO and I can fight for you no matter what." Nakita ko ang determinasyon sa mga mata nito pero isa lang ang tumakbo sa isip ko 'yun ang katotohanan na nakadikit rito ang apelyido ng demonyo na naiwan sa dati kong mundo.