Pilosopo Tasyo Monologue Script Novels & Stories

"Why? should i be ashamed of that?" The corner of my lip rose,i'm annoyed with him,i just don't want to raise my voice any more, we're eating now. Nilunok ko muna ang pagkain sa bibig ko. "No, why would you be ashamed of that, you have no shame,right?"pilosopo kong sabi. Ngumisi ito habang ngumunguya. "And i'm proud of that."maliit pa itong tumawa,halata rin ang pagkapilosopo sa tuno ng boses nito.

“Y-yeah, I am fine, thank you... At oo nga alam ko, syempre ako ang muntik nang madapa.” Pilosopo niyang sabi na ikinatawa naman ng lalaki. “Hah! Namumutla ka na, muntik nang ma disgrasya at lahat nakuha mo pang mamilosopo, mabuti nalang maganda ka kaya nasalo kita.” Pilyong sabi nito, sinamaan naman ito ng tingin ni Amara. “So you’re saying, if I wasn’t pretty and beautiful you wouldn’t catch me at hahayaan nalang na mabagok sa batuhan dahil sa kalampahan ko, ganon ba?”

halos pasigaw niyang tanong, nanginginig ang boses sa kaba. "Mamamatay lang tayo rito kung matatamaan tayo ng bala!" pilosopong sagot ni Cara habang patuloy sa pagpapaputok. ‘Bwesit talaga ang babaeng ’to! Tàngina! Nasa bingit na nga ng kamatayan, pilosopo pa rin!’ "Wala kang kwentang kausap! Impakta ka!" sigaw niya rito, halos maiyak na sa inis at takot.

“Hindi kita iniiwasan, naliligo lang ako.” “Isang oras?!” “Bakit hindi? May excuse ako, babae ako eh. Inoorasan ba kita kapag nasa banyo ka? Eh matagal ka ring maligo,” pakli nito habang pinupunas-punasan ang mahabang buhok ng tuwalya. “Bakit ang pilosopa mo?” nangingiwing napameywang sya.

natigil siya sa ginagawa at salubong na ang kilay sa akin. "Excuse me?" "Dadaan ka?" "You fucking pilosopa!" napawi ang ngiti kong nang nanggigigil nya iyong sinabi. "Hala? Ako pilosopa? Hindi, ah! Kinakausap nga kita ng maayos, e." mas lalong nagsalubong ang kilay nya at halos umusok na ang ilong. Problema ba nya? Nag-excuse sya dyan tapos tinanong ko lang naman kung daraan, nagalit na agad? Nyare?

pilosopong saad ko rito saka naunang maglakad. "Tarantado ka ba, tinatanong kita ng maayos mr. gummy bear!" hindi ko inaasahan ang pabulyaw nitong saad sa akin kaya napalingon akong muli sa kanya. "Wala akong alam," blankong emosyon kong sagot rito. "Bakit wala?" "Eh kasi wala," pamimilosopo ko pa. "Sabihin mo sa'kin, may sakit ba siya kaya nakipaghiwalay siya sa akin? Anong dahilan niya?" muling magkasunod na tanong na naman nito sa akin.

Umismid si Andy, "Ah, talaga ba? Manibela lang naman hawak mo— MONGGGGIIIII!!!!" Hindi na niya natuloy ang tangkang pamimilosopo dahil pinaharurot ni Kino ang sinasakyan nila. ———END OF THIS CHAPTER———

Kaya't imbes na magpasalamat siya dahil sa pagsagip nito kuno ay napakunoot-noo pa siyang tumayo bago ito tinaasan ng kilay. "At sino namang poncio pilato ang nagsabing magpapakamatay ako, aber? Aba'y porket nandito ako sa gilid ng tuloy ay may balak na akong tumalon? Tsk! Tsk! Ganoon pa man ay maraming salamat sa iyong malasakit," saad niya saka muling pumasok sa loob ng sasakyan bago pa man makapagsalitang muli ang basta na lamang humablot sa kaniya. MAS mabuting umuwi na lamang siya upang kausapin ng maayos ang babaeng ininsulto ilang sandali na ang nakalipas.

tanong niya sa babae sa pilit na pinakakalmang boses. "Uh, nagluluto? Isn't it obvious—?” "Huwag kang pilisopo.” saad niya ulit sa nagbabanta nang tinig. "Hindi ako pilosopo. I am not Aristotle nor Socrates. Tsaka totoo naman kasi, eh. Nagtanong ka, sumagot ako. Sinabi ko lang kung ano'ng totoo.” kaswal lang na tugon nito. Her voice is just normal. But that tone of her seemed to be enough to make him mad in an instant.

Ayaw ko sa lahat yung inuulit ulit ko ang tanong ko. Mukha naman siyang nagulat sa sigaw ko. "Sinanay ko lamang ang sarili ko sa mas mabilis na pag-gamit ng espada" napatipak nalang ako sa'king noo. "Alam mo bang bawal yon!ano pang ginawa mo?!" "Huminga at lumanghap ng sariwang hangin." Napapikit ako sa inis! "Alam mo bang naiinis ako sa mga pilosopo!" inis kong saad pero mas inis pa sa'kin ang mukha niya.