Plastic Envelope With Handle Novels & Stories

Halos maglaglagan rin ang mga gamit ko bago ko pa man 'yon maipasok sa kotse, kaya sunod sunod rin akong napamura sa inis. Hindi pa man ako tapos sa pagpulot ay may tumulong na sa aking lalaki, bago ko pa man iyon malingon ay nakalayo na ito sa akin ngunit ng tingnan ko ang gamit ko'y napansin ko na ang isang itim na envelope. Mabilis kong ipinasok ang mga gamit ko't hinayaan muna ang envelope na iyon kasama ng mga ito saka nagmaneho patungo sa MRSH.

inis ko habang tinutupi ang plastic wrapper saka sabay ipit sa gilid ng sandalan ng inuupuan ko. Hinalungkat ko ang loob ng paper bag na pinaglalagyan ng mga binili ko sa convinient store kanina. Nakapa ko ang isang matigas at pahabang bagay. Dahan-dahan ko ito hinawakan sa tangkay sabay iniangat gamit ang aking hinlalaki at hintuturo. Hindi ko matignan ng maayos ang saging ng walang ibang naiisip na iba.

the delivery boy said and handling me two plastics. " I will just send my bill payment to your account, thanks," I explained to him. He nodded and headed his way out. I close my door and directly go to the kitchen. Nilapag at nilabas ko yong laman ng plastic sa lamesa. Its look like delicious. Im started craving, yikes I'm a fan of food but I don't know why I'm not fat, maybe mabilis ang metabolism ko. Besides ayaw kong tumaba, baka iwan niya ako shh.

May malaking trash can dito, alam kong nandito ang mga gamit dahil sinabi na iyon ni Enrique bago ako umalis. Agad na binuksan ko iyon at nakita ko ang dalawang Calibre 45 na baril. Agad ko iyong dinampot at ang lagayan nito. Sinuksok ko sa magkabilang gilid ko ang dalawang baril. May pouch rin na nando'n kasama ng mga baril. Puro bala ang laman niyon kaya kinuha ko isa-isa ang mga magazine at nilagay sa bulsa ng suot kong leather pants. Sinuot ko na rin ang maskara ko at ang mahabang coat na kasama ng mga gamit. At nang masiguro na kumpleto na ay nilagay ko sa malaking trashcan ang ball gown ko at ang mga gamit ko na nakita na ni Raden para hindi niya ako makilala. Nilugay ko rin ang naka s

Iniabot niya sa akin ang leather-bound envelope. “Something for you and Javier,” sabi niya. Hawak ko ang envelope at tiningnan ang cover metallic emboss, discreet logo. Parang maliit na piraso ng artwork, pero may bigat. Hindi ito simpleng invitation. This is… a statement. Javier agad kumilos, hinawakan ang envelope at tiningnan ang detalye sa tabi ko. “Scarlett… this is…” panimula niya, pero hinto. Ramdam niya rin ang pressure ng presence niya.

There was no name, only a small gold seal. "Did anyone inspect it?" "Yes, sir." "No dangerous items." I turned the envelope over once before placing it on my desk. "I'll bring it home." Monica hesitated. "Sir..." "Hm?" "The boutique also called, they've finished the alterations." Good. One less thing to worry about. I glanced once more at the envelope. No sender nor note outside. For some reason, I didn't like that. Not one bit. I stared at the envelope for another few seconds before slipping it into my briefcase. Only a dark gold wax seal stamped neatly across the flap.

Their brows furrowed upon seeing three pieces of cigarette holder with cleanable filters in brown, black, and midnight blue color. Sa plastic ng mismong item ay may nakadikit na card, at doon nila nakita ang pangalan ng nagbigay na may kasamang maikling mensahe. Pinitas ni Johann ang card at inabot nito ‘yon sa kanya. Kaagad niyang binasa ang nakasulat.

Habang kinokolekta niya ang mga papel at inaayos ang mga ito pabalik gamit ang kasanayan, may isang pamilyar na bagay na nakatawag ng kaniyang pansin. Isang manila envelope. Nakahiga ito nang bahagyang hiwalay sa iba, at ang ibabaw nito ay may tupi sa mga sulok, samantalang ang mga gilid ay luma na na tila ba hawak-hawak ito nang maraming beses bago itinabi at nakalimutan. Nanigas si Henry sa loob ng isang segundo habang nakatitig dito, at ang kaniyang kamay ay nakabitay sa hangin.

Tanong ko. Bahagyang naningkit ang aking mga mata dahil sa kakaibang aura ngayon ng bruhildang batang 'to. Hayst! Wala naman akong galit sa kan'ya dahil sa pag-salvage n'ya sa importanteng notebook ko pero hindi ko lang talaga mapigilang mainis. Inis lang naman. Very very slight lang. Umiling s'ya habang nakalabi. Hmm. May inilabas s'yang isang plastic case na malapad mula sa likuran n'ya at nahihiya n'ya itong inabot sa akin.

Nginuso niya ang plastic na nasa ibabaw ng lamesita. Nakahinga naman ako ng maluwag. Kumagat labi ako at inirapan sya. Tumawa lang sya at inabot ang plastic. Kinuha ko iyon at tiningnan. Merong isang boteng mineral water na may flavor at may tatlong pakete ng kilalang brand ng chocolates. Ano to suhol?