Plastic Envelope With Handle Novels & Stories

Napakunot noo ako, napasulyap sa plastik na hawak Ilang sandali ba ang tinagal ko doon..Bumili lang naman ako ng damit at sketch pad, Marami pa naman ako nito sa opisina,pero sadyang nagustuhan ko lang talaga ang design nila rito..Tsaka para naman may nabili ako para sa sarili ko, souvenir kung baga "I just bought them" itinaas ko pa ang hawak na plastic para ipakita Kay Jj

Naka-dikit iyon sa mismong pinto ng locker niya. It's a dark envelope na may mga gold designs sa gilid na animo'y mga apoy na sumusunog dito while at the center part there's a small button, may gold yarn na naka-paikot doon at kapag kinalas mo ito, the envelop will open itself at doon na rin mismo nakasulat ang message nitong laman. "WINE GETS SWEETER WHEN IT WAS FERMENTED PERFECTLY, SAME WITH REVENGE IF IT'S PLANNED VERY WELL. CHEERS!"

Pagkalapat ng aking puwit sa upuan ay binuksan ko kaagad ang glove compartment, at kinuha ang isang makapal na plastic envelope, saka ko ito binigay kay Jordel. "Ano po ito, boss?" Naguguluhang tinanggap nito ang plastic envelope. "Gusto kong magpasalamat sa naging serbisyo mo sa akin." Nagpakawala muna ako ng isang malalim na buntunghininga bago magsalita ulit. " Kaya mo bang magtago ng malaking sekreto?" Kahit naguguluhan ay mahina naman itong tumango at nagwika, " nasaiyo po ang aking buong katapatan, boss. Utang ko po sa inyo ang lahat. "

Pero ngayon, habang naka-pahinga ang kamay niya sa hita ko, hindi na ako sigurado kung para kanino talaga ako gumagawa nito. Kinabukasan, masyadong maliwanag ang araw, masyadong malinis ang hangin. Nakita ko ulit yung onesie. Nasa drawer pa rin kung saan ko itinago. Nakatingin pa rin sa akin parang loaded gun. Someone knows. Sinilip ko uli yung makapal na cream envelope, hinaplos ang linen texture, umaasang may clue. Wala. Walang watermark, walang return address, walang postmark.

sabi niya na parang natural lang ang pagtawag niya sa akin ng baby. Pasimple niyang kinuha sa palad ko ang maliit na plastic, kaya nagtataka akong tumingin sa kanya. Ano yun? Maliit lang ito, parang candy kaso flat, hindi pa nakabukas at may nakasulat na Durex sa labas.

Ngumiwi naman siya sa sinambit ko at saka naglabas ng pera. Saktong 100 ang inilapag niya sa lamesa at kinuha na ang plastic na kinalalagyan nito. Napalingon pa siya sa buong paligid. Marami pang mga customer ang nasa iba't ibang counter. Hinahanap ang kanilang libro na matitipuhan.

Napapangiwi nga ako sa tuwing sinusubukan ko itong i-bend o 'di kaya ay i-deretso. Hanggang sa mamataan ko ang paparating na si Kuya Miguel. May bitbit siyang puting plastic bag, na pinagsisidlan ng malaking PET bottle ng kulay asul na Gatorade pati na rin ng tube ice. Hawak naman ng kabilang kamay niya ay isang kulay puting towel.

Mas lalo lang tuloy siya nainis tila kasi inaasar siya nito, bumuka ang labi niya para singhalan ang lalaki ng bigla na lamang nito inangat ang kabilang kamay na may bitbit na plastic. "Ano iyan?" nagtatakang tanong niya ng iabot iyon sa kanya ng lalaki. "For you," sagot nito. Nalilito man ay inabot niya na lang ang plastic at sinilip kung ano laman nun at nagmakita niya ang laman ay halos tumalon ang puso niya sa kanyang dibdib sa tuwa dahil iyon laman ng plastic ay ang mga pagkain na gusto niya kaninang kainin, biscuit at Nutella.

"Ang lifespan lang ng mga 'yan ay forty-nine days, hindi 'yan 'yong normal na sisiw." "Kapag inalagaan mo ng mabuti tumatagal 'yon, salem." "Whatever." Binato ko sa kaniya ang isang supot ng plastic, nasalo niya ito at kinuha ang laman. "Oh! Band shirt ng nirvana 'to, ah!" masaya niyang saad. "My gift for you...kahit 'di mo birthday." "Magkano mo naman nabili 'to?" "Don't worry, It's only fifty pesos sa thrift shop. Sale, eh?"

Wala s'yang naintindihan kaya ngumiti na lamang s'ya rito. "Ahhhhhh! Maliit nga no? Siguro maliit ang litson na nabili namin, mukhang hindi naman halata na buong ulo ng litson yang nasa plastic mo," puna ni Henry sabay tingin sa plastic na bitbit ng babae. Pigil n'ya ang sarili na huwag tumawa dahil baka ma offend ito. Loko-loko kasi itong asawa n'ya na pati ang ulo ng liston na nasa plastic ay nakita pa.