Quietness Quotes Novels & Stories

Napaiyak na nga ako ng tuluyan, hindi ako ma-sentimantal na tao, I am not a fan of a quiet place pero hindi ibig sabihin na ayaw ko, ayoko lang sa magiging kasama ko dahil hindi ko alam ang mangyayari sa akin doon. He's telling me about how peaceful there, but is he kind enough to treat me right? A quiet place is useless if you have someone beside you making your life miserable, isang maling pagkakamali mo lang. Kaya ang hirap para sa akin ng sinasabi niya. Siya lang ang naman natutuwa hindi ba niya iyon nakikita? "I don't like quiet places," tipid kong sagot pero may diin na ikinataas naman ng isa niyang kilay, nanatiling nakatitig sa akin.

The city pulsed with life again, and so did they. As the skyline glowed brighter, Mariel whispered, “Welcome to the morning after the silence.” Billie smiled, whispering back, “And to the beginning of forever.” “Sometimes, love isn’t the sound of fireworks — it’s the quiet that finally feels safe.”

Dahil wala akong marinig na sagot sa kaniya ay nagsalita na ako. "Therefore I conclude silence means yes," sabi ko ngunit every words that coming from my mouth has emphasis. Hindi naman kasi sila nagsalita dahil madaling sagutin lang ang tanong ko kung walang katotohanan iyon but then it is hard to speak about truth.

Minsan naman, napapabalikwas siya sa pagtulog na parang nananaginip ng masama. Kapag nangyayari iyon, agad ko siyang niyayakap. Hindi ko kailangang magsalita. Alam kong sapat nang maramdaman niyang naroon ako. Because sometimes... Silence can comfort someone more than words ever could. Noong mga panahong iyon, mas lalo kong naunawaan ang ibig sabihin ng salitang "pamilya." Hindi pala ito tungkol sa dugo.

I would like to know. Silence is the worse. I hate it. I believe that all truths that are kept in silence can be poisonous and destructive. On the other hand, Trevor is the epitome of silence. Bigla na lang akong natawa sa aking sarili. Hmm, Trevor and I are really different from each other. Hanggang ngayon ay wala pa rin nagsasalita sa aming dalawa. Tinaas ko ang aking paningin para tingnan kung nakatulog na ba si Trevor.

At sa huling entry ng araw na ‘yon, sinulat ko: > Maybe this is what it means to love someone in silence — when the world keeps you apart, but your souls remember each other anyway. That night, bago ko patayin ang ilaw, humaplos ang malamig na hangin sa mukha ko. Naramdaman kong parang may pamilyar na presensiya sa paligid. Hindi nakakatakot. Hindi malungkot. Parang yakap na hindi kailangan ng katawan. “Goodnight, Luther,” bulong ko. At sa unang pagkakataon, hindi na masakit banggitin ang pangalan niya.

Aurora, dala niya ang bigat ng bawat sigaw na hindi nasagot. ⸻ Reflections in the Mirror Humarap siya sa salamin, tinitigan ang sarili. Ang babaeng nakatingin sa kanya ngayon ay hindi na ang dating Aurora Steele. Mas tahimik, mas matatag, ngunit mas mapanganib. “People think silence is weakness,” sabi niya, marahang sinusuklay ang buhok. “But silence is just the sound of a storm waiting to be heard.” Muling pumatak ang ulan.

“I don't know what I can do to you if you still stay here,” “Tapos na ang fireworks.” He brushed his hair out of frustrations. “You don't understand, it's not just the noise—the silence.” Sinalubong niya ang mga titig ko. “The silence after the noise is the hardest to bear. Ang katahimikan pagkatapos ng mga ingay na iyon ang mas lalong nagpapabaliw sa akin, Bettina.”

Ang tanging maririnig mo lang ay ang mahinang tunog ng air-conditioning at ang sariling yabag ng sapatos. ‎ It was so quiet... Too quiet... ‎ ‎Lumingon siya sa likod, ilang beses. Walang sumusunod, walang kakaibang tunog. Pero nananatili pa rin ang kaba sa dibdib niya, para bang may hindi tama. ‎ ‎Calm down, Zein. You’re just overthinking. Matagal nang masama ang loob ni Marian sa 'yo, pero hindi naman siya ganon kasama. Kung gusto ka niyang gawan ng masama, sana noon pa.

She didn’t speak a word. She didn’t have to. Her silence was power. Her poise was louder than any headline.