Quietness Quotes Novels & Stories

"Eh, ba't ba kasi pinapahirapan mo yang sarili mo? Veron, maikli lang ang buhay. Kung ganyan ka palagi, eh, wala...hindi ka mag go-grow..." "Wag mo nga akong bigyan ng life quotes. Para namang may magagawa yang himala. Yung lungkot na nararamdaman ko, hindi na tinatablan ng mga ganyan." "Edi, sorry! Ang sa'kin lang naman, since hindi naman 'to yung first time na nangyari sa inyo to, gusto ko lang mapagaan ang nararamdaman mo." Silence and the only sound is the echoes of the vehicle that has been coming back and forth in the busy street of the city. Suddenly, his phone rang and he immediately answered the other party. "Oh, ano na?"

Siya lang kaya ng may alam ng waterfalls na iyon or alam din nila Silvana at Silvhari? Dahil pag nalaman iyon ng iba, lalo na ang mga businessman malamang ay pagkakakitaan ang waterfalls. Pagkatapos namin titigan ang waterfalls ay umuwi na rin kami. We talk for a bit most of the time we stayed silent. It wasn't awkward. It's more peaceful and calming. I like it a lot. There's something more deeper and sense when you are with someone in silence, there's no words to utter. You communicate through your heart, because it speaks louder.

At sa huling entry ng araw na ‘yon, sinulat ko: > Maybe this is what it means to love someone in silence — when the world keeps you apart, but your souls remember each other anyway. That night, bago ko patayin ang ilaw, humaplos ang malamig na hangin sa mukha ko. Naramdaman kong parang may pamilyar na presensiya sa paligid. Hindi nakakatakot. Hindi malungkot. Parang yakap na hindi kailangan ng katawan. “Goodnight, Luther,” bulong ko. At sa unang pagkakataon, hindi na masakit banggitin ang pangalan niya.

“I don't know what I can do to you if you still stay here,” “Tapos na ang fireworks.” He brushed his hair out of frustrations. “You don't understand, it's not just the noise—the silence.” Sinalubong niya ang mga titig ko. “The silence after the noise is the hardest to bear. Ang katahimikan pagkatapos ng mga ingay na iyon ang mas lalong nagpapabaliw sa akin, Bettina.”

Ang tanging maririnig mo lang ay ang mahinang tunog ng air-conditioning at ang sariling yabag ng sapatos. ‎ It was so quiet... Too quiet... ‎ ‎Lumingon siya sa likod, ilang beses. Walang sumusunod, walang kakaibang tunog. Pero nananatili pa rin ang kaba sa dibdib niya, para bang may hindi tama. ‎ ‎Calm down, Zein. You’re just overthinking. Matagal nang masama ang loob ni Marian sa 'yo, pero hindi naman siya ganon kasama. Kung gusto ka niyang gawan ng masama, sana noon pa.

He really knows how to crush me with words. "You are quiet," I told him. I know he's driving so he needs to focus but this time the silence is killing me. Silence is sometimes comforting but for now, it becomes the loudest noise inside the car. "I don't know what to say." "How about you explain to me what I saw inside your bathroom cabinet." He gasped but he doesn't looked alarmed. Tinapunan niya ako ng isang mabilis na tingin bago magsalita.

Sandali siyang mapanganga, ngunit walang salita ang lumabas mula sa kanyang bibig. "So tell me, why do you suddenly seem to lose your mood and keep quiet? Is something on your mind?" Dagdag na tanong ko pa. Of course, hindi ba halata? Madalas ko siyang inisin dahil iyon ay nagpapapansin ako. Pero alam ko parin naman kung kailan at paano sumeryoso sa usapan.

sagot nito. Pinikit ko ang mata ko at alam kong bumalik na sa lahat ulit. - Never mistake my silence for Weakness. No One plan a Murder out Loud.

CHAPTER: What Power Sounds Like When It’s Quiet Umaga pa lang, ramdam na ni Calestine ang pagbabago. Hindi dahil may nagsalita. Kundi dahil wala. Ang hallway papunta sa office floor ay dati laging may bulungan—mga paanas na tawa, mga tingin na may halong panghusga. Ngayon, ang tunog lang ay ang maingat na yabag ng sapatos at ang mahihinang pag-click ng keyboard mula sa loob ng mga cubicle.