Novel & Cerita Quotes About Boundaries

galit na sabi niya sa akin. “Sisihin mo ang sarili mo. Kung talagang trabaho ang kailangan mo ay alam mo rin sanang mag-set ng boundaries. Sa tingin mo ba talaga ay magugustuhan ka ng asawa ko kahit pa hindi ako bumalik?” galit rin na turan ko.

Sandali lang kami nagkasama pero ganito na agad ang loob ko sa kaniya? I need to set boundaries, kasi kapag hinayaan ko ang sarili kong mahulog kay Noah, hindi ko na alam kung paano pa ako makakabangon sa sarili kong laban.

Dire-diretso ko rin iyon na sinabi. “But its okay, Joaquin. Alam ko naman kung hanggang saan lamang ako. I know my boundaries kahit ako naman ang nakatadhana sayo. I know my limitations.. Alam ko kung saan ako titigil at kung saan lamang ako lulugar.” patuloy ko pa. Maybe this isn't the perfect time, but I know this is the perfect place para masabi ko lahat ng bagay na iyon.

Hindi ko alam ang isasagot ko at parang natakot ako sa kanya dahil parang wala siya sa mood na makipag-usap. ‘’Pwedi bang lubayan mo ako? Pwedi bang gumawa ka ng boundaries between us kahit dito man lang sa Academy? And please, huwag mo akong kakausapin…!’’, sabi niya at pagkatapos ay nagpatuloy na siya sa paglalakad.

"Siguro dahil iyon naman talaga ang totoo. Tama na yung expectation na may isang nakalaan lang sa atin. Hindi naman talaga totoo ‘yon. Yung sinasabi nilang may para sa ating naghihintay at hindi pa natin name-meet, na may isang tao na mananatili atin habang-buhay, isang malaking kaolokohan. Alam mo, kung patuloy tayong maniniwala sa gano’n, paniguradong masasaktan lang tayo sa huli. Face the reality and stop dreaming for that expectation." "Hindi ko alam kung tama itong papasukin kong ganito ngunit dahil gusto kita susubukan ko. Gagawin ko." "Sigurado ka na diyan ha? Wala nang bawian" Ayaw kong lalabas na ako lang ang may gusto ng ganitong set-up. "Sige. Papayag ako.” “Yown. So naka-set na t

Dahil sa unang pagkakataon, hindi ko alam kung dapat ba akong umalis… O manatili. At habang nakatayo ako sa harap niya, sa gitna ng malamig na mansyon at mas malamig na mga salita… naiintindihan ko isang bagay: Ang boundaries na sinasabi niya… Hindi para ilayo ako sa kanya.

Tinanggal niya muli ang kaniyang salamin at marahas na hinilot ang tulay ng kaniyang ilong. "I’m not being dramatic. I’m just being logical," he started, his gaze locking onto mine with an intensity that made my breath hitch. "You made it clear that my presence, my humor, and my touch make you uncomfortable. In business, when a partner sets a boundary, you respect it to avoid further liability. I’m treating you with the exact professional courtesy you demanded."

Pabulong kong sabi sabay bukas ng pinto ng kwarto namin saka hinila siya papasok roon. Natawa ako sa reaksyon niya dahil bigla nalang siyang lumayo sa akin—na akala mo'y susunggaban ano mang oras. "Are you scared?" "No! Takot ako na baka mahuli nila tayo! Kaya umayos ka diyan. May mga bounderies tayo, at napag-usapan na natin iyan, Top." "I know. Pero nasa kwarto tayo; ikaw at ako lang ang nandito. Saka sino ba naman nagsabi na magpapahuli tayo?"

Tumawag ka lang at darating agad ako. Hindi ko alam kung bakit ba panay ang padala niya sa akin ng mensahe. Kaya naman wala akong ibang choice kundi ang i-block siya. Hindi na kasi ako natutuwa sa kanya. Feeling ko kasi ay katulad lang siya ng pinsan niya. Kaya naman mas mabuti pa na putulin ko na ang anumang ugnayan naming dalawa. Ayaw ko na magselos ang asawa ko. Alam ko na ayaw niya talaga kay Anthony. Pareho lang kaming dalawa na may mga ayaw. Kaya dapat lang alam naming dalawa kung paano mag-set ng boundaries namin.