Quotes About Service Novels & Stories

Gusto sana niyang isagot sa halip ay, “Para sa akin kasi pantay-pantay lang tayong lahat. Pagdating ng panahon pareho lang tayong mamamatay. Babalik sa pagiging alikabok. Ang mahalaga sa buhay ay gugulin mo ito sa maka-buluhang paraan. Huwag kang mang-aapi. Dapat ay ipagpasalamat natin sa Diyos ang lahat ng biyayang natatanggap at ibahagi natin ito.” “Tama kayo sir. Dapat pahalagahan talaga ang buhay. Naalala ko tuloy noong nasa serbisyo pa ko. Tuwing pupunta kami sa labanan, ay hindi ko tiyak kong makaka-uwi pa ko ng buhay. At sa tuwing bibitbitin namin ang mga kasamahang sugatan at patay, ay labis labis ang aking pasasalamat na nakaligtas ako. Kaya ipinasiya ko nang umalis sa serbisyo haba

At kahit hindi kami magkaibigan, kahit hindi kami malapit, masaya pa rin akong nakatulong. Dahil sa huli, hindi naman pangalan o pera ang mahalaga, kundi kung paano mo tratuhin ang ibang tao kapag kailangan ka nila. At bilang manager ng Grand Dadonza Hotel, iyon ang klase ng serbisyo at respeto na gusto kong ibigay sa lahat ng taong dumarating sa hotel na ito.

Pinagmasdan ko ang isang babaeng halos wala namang sakit pero naka-smile habang tinatanggap ang sobre. Hindi ko siya hinusgahan. Ganyan ang sistema. Kung hindi mo gagamitin ang kahinaan ng tao, may ibang gagamit. Mas mabuti nang ako. Sa gilid ng stage, may malaking tarp. “Serbisyong Totoo. Serbisyong Walang Arte.”

Serving. Serving...] Nagpaulit-ulit pa talaga iyon sa kukuti ko. "Ah, yeah. Serving people like you is my pleasure. Seems like you're incapable of doing anything." "Incapable? You sure?" nang-aasar pa niyang tanong. "Let me rephrase it, incapable of doing something great. Well, I have to go. Enjoy your stay." Nag-wave naman sakin si Camille, Ylona at Pierce.

“Concern lang ako na bigla ka na lang nawala nang nagkadyowa ka na. Bilis no’n ah. Parang magic ba ang nangyari sa’yo? At minagic ka rin sa huli?” “Andami mo namang sinasabi.” “Ikaw e, wala ka kasing kadala-dala. Tignan mo ako, easy lang ang buhay. Walang heartache na mga ganyan.” “Oo na, ikaw na.” “Oh ba’t ka nga napatawag?” “Kailangan ko serbis mo ngayon. Inuman, masahe at siyempre extra service.” “Sabi na nga e. Mami-miss mo din kakaibang sarap ko. Sure, kailan ba?”

sabi niya, halos smirk. “Opo, Doña Beatriz. I apologize po… the traffic on the driveway was unexpected. But I’m here now, ready to serve,” sagot ko, tuwid ang posture. She leaned back, scrutinizing me. “Serve… interesting choice of word. I hope you mean professional service, not hero complex.” “Oh no po, Doña. Kung may hero complex man, I save lives, hindi egos,” sagot ko, subtle sarcasm pero polite. Tumigil siya saglit, parang sinusuri kung totoo ang sinabi ko. “Hmm. Backbone… and wit. Not many survive my glance.”

Pahina 1 Throwback Please all, and you will please none. A quote that mark inside my mind. I always do my best to be one of them. I always give to those who have nothing. I give even though I don't have anything left for myself. Just to gain friends. But anything that I did is nothing for them. And I am aware that they were just using me for their convenienced.

Napailing lang ito sabay pakawala ng malalim na buntong hininga. "Ipaglalaba nalang kita, ipagluluto o pwede ring lilinisan ko nalang ang unit mo ng walang bayad. Magseserbisyo ako sayo ng libre." Ani ko pa sabay pahid ng namamasang mga mata. "Damn! I don't need your service Miss and don't block the way, dadaan ako!" Aroganteng sabi nito kaya malungkot akong umalis sa daraanan niya.

nagsisisi kong sabi. "Kaya napakahalaga talaga na minsan kailangan muna nating kilalanin ang tao. Sabi nga sa isa sa inspirational quotes na madalas na makita ko, 'Everyone you meet is fighting a battle you know nothing about. Be kind. Always.'" Nasapol na naman ako. Ano ba iyan, ang hirap umilag. Kung bala lang ang mga salita na sinasabi ni Draken, malamang ay kanina pa ako deads.

sabay turo ni Sining sa pader na may nakadikit ngang quotes for life. "Hahaha siraulo! Napaniwala mo 'ko ro'n, ah? Akala ko favorite quote mo 'yon, eh, kaya kabisado mo!" bulalas ni Seb. "Pero kung words of wisdom para kay Jaq..." tinignan niya ako na para bang alam niya 'yong nararamdaman ko at alam niya ang sasabihin. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." she said straight to my face and gave me a bright smile after.