Quotes For Healing And Recovery นิยาย & เรื่องราว

"... I'm so proud of what you've come, and I guess you don't need me anymore. Just continue your life, X. Is it okay not to be okay, but don't hesitate to reach those people hands who wanted to extend their help for you. Remember that you are loved and important. Naramdaman ko ang marahan at maingat na pagpisil ni doc Jenny sa aking balikat minamasahe ako sa paraang nagpapakalma. Lahat ng sinabi niya ay nagpapagaan sa aking dibdib, na para bang nawala ang lahat ng aking iniinda. Nawala ang lahat ng insecurities ko. Ang tiwala ko sa aking sarili ay bumabalik na. At unti-unti... I am healed.

“Then maybe I should—” “Stop.” Tiningnan ko siya. “Hindi mo kasalanan ang nangyayari.” “Pero kung ako—” “Hindi.” Mas matigas ang boses ko. “Never think that.” Tumahimik siya. Lumapit ako at inayos ang kumot niya. “Listen to me, champ.” Bahagya siyang ngumiti sa palayaw na iyon. “Whatever happens outside this room, your job is to heal.”

“Hindi landian, kundi self-care with benefits. Kailangan ko rin ng bakasyon, hindi lang basta trip. Mental, physical, at sexual healing.” Natawa ako ng malakas, halos mapatingin ang ibang customer sa café. “Mental healing daw? Parang masisira lalo ‘yang utak mo sa ginagawa mo!” “Eh ikaw naman,” balik niya agad. “Wala ka pang bago. Halos maalikabok na yang love life mo. Ni hindi ko alam kung may nagtatangkang ligawan ka o puro tanim ng tubo ang inaasikaso mo.”

Guwapo kasi itong kaharap niya ngayon at ang loneliness noon ang bukang-bibig nito. "Sa tingin ko ay makakatulong ito sa healing process ko," sabi niya. Kahit na ang totoong makakapagpagaling sa kaniya ay makita muli si Lyv. "Let's believe in the power of this resort, sir. Malapit na pala tayo."

Nakatingin siya sa altar na parang bata. Siincere, kalmado, at puno ng pananalig. Sa ilang sandali ay umupo siyang muli, saka lumingon sa akin. “I asked Him to heal you,” mahina niyang sabi. “And to make sure you’ll never forget how strong you are.” Ngumiti ako, pilit na pinipigil ang luha. “You really prayed for me?” “Yes,” sagot niya habang nakangiti rin. “Because sometimes, people like you forget how brave they’ve been.”

Hindi niya inaasahan na ganito kaganda ang lugar. “Fresh air therapy,” sabi ni Ayesha. Napalingon siya rito. “Therapy?” Tumango si Ayesha. “Yes. Nakakatulong po ang sariwang hangin at sikat ng araw sa recovery.” Tahimik siyang nakatingin sa paligid. Sa loob ng ilang segundo, nakalimutan niya ang galit. Nakalimutan niya ang sakit. Ngunit mabilis din itong bumalik.

“Gusto kong maalala mo kung bakit ko ibinigay ‘to sa 'yo.” Sa ilalim ng mahahabang pilikmata niya, may lalim ang mga mata, punong-puno ng bigat at respeto. “To cure sometimes, to relieve often, to comfort always.” Mababa at malinaw ang English niya, may bigat ang bawat salita. Minsan gumagamot, madalas tumutulong, at palaging umaaliw. Isa itong kasabihang nakaukit sa lapida ng isang Amerikanong doktor mahigit isang daang taon na ang nakalipas, at itinuturing na gabay ng maraming doktor sa kanilang propesyon.

Dahil wala na siyang itinatago. At ako rin. "Hindi ko alam kung paano maging normal." Lumabas iyon bago ko napigilan. Sandaling natigilan siya. Pagkatapos ay humarap sa akin. "Normal?" Tumango ako. "People heal." Tahimik siya. "People move on." Mas lalo siyang tumahimik. "People survive things and become better." Napatawa ako nang mahina. Mapait.

Itatabi niya ang pill na ito para kay Doris. Pagkatapos, dinala ni Charlie ang lahat ng pills pabalik sa hapag. Nang ilabas niya ang mga kaho na naglalaman ng pill, matapat siyang nagsalita, “Sa inyong lahat, ito ang ilang mga Healing Pills na ginawa ko gamit ang mga materyales na ibinigay ni Mr. Quinton sa akin. Hindi ko masasabing magagawa kayo nitong immortal, pero kahit papaano, mapapagaling nito ang lahat ng klase ng sakit pati na rin mga malalalang injuries. Kaya, umaasa akong ingatan niya ito nang mabuti at gagamitin niyo lang ito sa mga kritikal na punto.”

Sabay punas ko sa luha ko. "Hmmm...." Habang nag-iisip ng sasabihin sa'kin. Hindi na rin ako nagsalita at hinintay ko lang ang sasabihin niya sa'kin. "Ah, ito Adi maganda 'to." Sabay ngiti ng malapad sa akin. "Cry, forgive, learn, move on, and let your tears water the seed of your future happiness it was quoted by Steve Maraboli." Somewhat it made me calm.