Quotes For Team Leader 소설 & 이야기

Paano parang in-isolate niya ako dun sa pinaka sulok. "Mangiyud, Gregorio." Si Gregorio ang una niyang nabunot ngayong araw. Hindi ko lang alam kung random lang ba yun o talagang sinadya niya. "Tell me about your leadership style." "My style of leadership is much like coaching. I like to teach and mentor those who possess the skills needed for the job but may lack confidence in certain areas. This style elevates a team's entire performance by showing each member the importance of their position within the group. The more you show trust in someone's abilities, the more you'll experience positive results that lead to efficient work habits and completed goals."

Tumayo ako, sinalubong ang mga mata ng lahat ng naroroon. “Bilang CEO, pinapangako ko sa inyo na gagawin ko ang lahat para maayos ang sitwasyon na ito. Pero kailangan ko rin ang suporta ninyong lahat. Tandaan, we are a team. At sa kabila ng lahat ng ito, hindi tayo pababayaan ng Jacobs Group.”

"Are you?" "Well, if they can't pace up with the pressure they can always quit. We are in a corporate world, Dad. There is no room for personal emotions. Everything will always be in competition." "You see, that's the point Sushi. A leader is not only a goal digger and wise. A leader makes sure that everyone on his or her team is being heard and understood. Everyone is born great members, but sometimes, we unconsciously cut their wings to become one.”

sabi ng manager sa team leader. "Ikaw ay ang aking nakatataas. Kaya kailangan mo iyon gawin" sabi ng team leader. "Baka hindi sagutin ni Mr. Foster ang tawag ko." "Hinihiling mo lang na tawagan ko siya dahil alam mong magagalit siya! How convenient for you!" "Pwede ba tumigil ka na sa kakareklamo.. Kapag namatay si Ms. Tate, pareho tayong masisi." Napabuntong-hininga ang pinuno ng pangkat. "Dapat sumama ako sa kanya."

agad niyang pinatay ang tawag at pumasok na sa Presentation room. Lahat ay nasa loob na at handa na para sa presentation, kinakabahan man ay kailangan niyang maipasa para sa isang malaking proyekto na isasagawa kung mananalo ang Team K. Sa loob ng limang buwan na pag-ta-trabaho sa kumpanya ay marami itong natutunan, ang pag hawak sa kanyang Team, ang pagiging kalmado nito ay isa rin sa nagbibigay pag-asa sa mga empleyado. Naalala ng mga dating empleyado kung paano sila hawakan sa liig ng dating Team Leader kaya labis na tuwa ng kanilang nadarama dahil napaka responsable ni Kyro sa pag hawak ng kanyang Team. He is approachable, and kind.

"Hindi naman. Pero dadating kasi ang bagong CEO ng company ngayon. So, we need to impress him. And I am expecting that you all will do good, okay?” Inilibot ni Sir ang paningin niya sa amin. “Yes, Sir!" sabi ng isa naming team. Nagpalakpakan pa ang iba. "Team Mike all the way!” sigaw ng isa. Napuno saglit nang tawanan ang silid namin. Itinaas ni Sir Mike ang kamay niya at unti-unting humupa ang ingay. Ako naman ay napapangiting kinuha ang kape na ibinigay ni Sir. Deserve naman niya ang recognition.

GAYA nga ng sabi ng kanilang Team Leader, magpahinga siya buong linggo pero hindi sa staff house. May isang silid na binigay sa kaniya kung saan doon siya pwedeng magpahinga. Kompleto sa kagamitan, mula sa sariling banyo at sariling TV. May prutas din sa mesa at ilan sa mga pagkain na nasa cupboard. Ang habilin ng Team Leader nila, siya lang mag-isa dapat doon para makapagpahinga. Malayo siya sa kaniyang mga kasamahan. Para siyang may sakit na dapat iwasan kung itrato siya ng TL nila pero okay lang.

"Anak, hindi mo kailangang hawakan ang lahat ng bigat mag-isa. May mga tao sa paligid mo na handang tumulong. Ang mahalaga, magtiwala ka sa mga tao mo at sa sarili mo. Ang lider ay hindi ang mag-isa sa lahat, kundi ang magtulungan." Sa mga salitang iyon, natutunan ko na hindi ko kailangang maging mag-isa sa laban. Ang isang mahusay na lider ay marunong magpatawad, magtiwala, at magbigay ng oportunidad sa iba upang lumago. Si Dad ay nagsilbing gabay ko sa mga panahon ng pag-aalinlangan, at natutunan kong hindi ko na kailangang magtago ng takot at pagdududa. Lahat tayo ay may pagkakataon, at sa bawat hakbang, mas napapalakas ako.

Nagpasalamat ako dito bago nilapitan ang designer. "Don't be afraid. Hindi naman kita paaalisin sa kompanya. Kailangan ka namin dito." mahinahong pahayag ko at napalingon naman siya. "Pasensya na po talaga. Bigla po kasing naging blangko ang pag-iisip ko kaya hindi ko alam kung ano ang susunod kong gagawin. Naabot po ako ng team leader na nakatulala kaya nagalit siya sa akin at ang sinabi niya po ay isusumbong daw po ako sa inyo." mahabang paliwanag nito. Medyo guilty ako sa sinabi niya dahil iyon naman talaga ang ibinilin ko sa team leader na dapat walang empleyado ang nakatulala sa oras ng trabaho kung hindi masasayang lamang ang oras.

“Kung hindi natin matapos, lahat ng effort ng buong team mawawala. You’re the CEO. You can’t quit now.” Diretso ang tama ng mga salita niya—parang sibat na dumiretso sa dibdib ko. Sa totoo lang, wala akong choice kundi kumilos. Kaya kahit mabigat ang ulo ko, sinubukan kong muling ituon ang pansin sa mga papel.