Quotes On Job Novels & Stories

"Ano ba'ng sinasabi mo d'yan? Ang laki na kaya ng naitulong mo sa 'kin. Saka, sinabi ko naman kanina na ako na ang bahala sa sarili ko." "P-pero, 'yung sinabi ni kuya Chardon..." "Ayos na rin sigurong pumayag ako. Sa tingin mo ba'y may kumpanya pang tatanggap sa 'kin kung may criminal record ako? Kaya, ayos na rin sigurong bumalik na lang ako ng C.A, kailangan ko rin talaga kasi ng trabaho." Bumuntong-hininga si Jonas. "Naisip ko lang, kapag naging personal assistant ka n'ya, susunod ka sa lahat ng ipapagawa n'ya. Ang inaalala ko–"

“Para saan?” “Sa opportunity. Simula nang maging intern ako dito, ang dami ko pong natututunan.” “That's good.” Ngumiti siya. “Actually, kayo po ang dahilan kung bakit gusto kong maging successful balang araw.” Napakunot-noo ako. “Jessa, don't put me on a pedestal.” “Hindi naman po.” “I'm just your employer.” “Opo.” Pagbukas ng elevator, pumasok ako.

“Why you don’t want this job, Zeynep?” Kumuha ako ng malalim na hininga bago sumagot, “Kasi ayaw kong mawalan ng trabaho, Sir.” Mahinang sagot ko. “But I’m offering you a job Zeynep, wala naman akong sinasabi na tatanggalin kita sa trabaho mo.” Malumanay na aniya. “Pero ramdam ko pong pinaglalaruan n’yo ako. Unang-unang pagtapak ko pa lang dito sa bahay niyo, ramdam ko pong ayaw na ayaw niyo sa aki—“

sabi ko. “Pwede ba naman yon? Syempre, para na tayong magkapatid kaya damayan tayo kahit anong mangyari,” sabi ni Jhy. “Isa pa, dahil sayo kaya may trabaho ako ngayon.” “Anong dahil sa akin eh, wala naman ako dito,” sabi ko sa kanya. “Syempre, lakas ng kapit mo kay sir Jonathan, kaya pati ako nadamay. Si Sir pa nga ang nagbigay ng recommendation sa HR para ma-absorb ako sa trabaho,” sabi niya.

Nagawa niyang magkaroon ng magandang tulog sa gabi. Pagdating pa lang niya sa workshop, may narinig siyang ingay mula sa loob. May pinapagalitan si Mr. Yaleman. “Hindi mo man lang kaya ang maliit na trabahong ganito, bakit kailangan kitang kasama? Ang trabahong ito ay hindi angkop sa iyo. Dapat lumipat ka na lang ng career. Sa halip na gawin ang trabaho, sinira mo ang lahat!"

sarkastiko niyang pagkakasabi. Pagkakataon ko naman para mangunot ang noo. Sinasabi niya ba na masama akong tao? Well, hindi ko din naman siya masisisi kasi kahit sino naman na makakaalam ng ginagawa ko sa buhay upang kumita ng pera ay ganoon ang iisipin. "I'm not my job," mataray kong sabi sa kan'ya. Isa lamang iyon sa mga english phrases na baon ko patungong New York. Hindi ko alam na magagamit ko 'yon ngayon.

sa puso ko—sa puso ko, hindi siya boss, hindi siya guardian… Siya ang taong unti-unti kong kinikilala… at tinatangi. _____ Isang araw matapos ang buong “You’re doing a damn good job” moment ni Julian, heto na naman ako—nakaupo sa likod ng desk sa opisina niya, pilit na hindi ngumingiti ng sobra habang iniisip kung may hidden meaning ba ‘yong sinabi niya o kung epekto lang ito ng kulang sa tulog at labis na exposure sa gwapong amo.

"May six month contract ako, atsaka kailangan ko ng one year experience bago makahanap ng mas magandang trabaho." Patuloy ako sa paghigop sa mainit kong kape, bigla rin sumagi sa isip ko ang katagang; Mahal mo nga ang trabaho mo pero mahal ka ba ng kompanyang pinapasukan mo? "Gusto ko na rin magresign..." mahinang sabi ni pia na nagpatigil sa akin sa pag-inom ng kape. "Pia, Learn to rest, not to resign. The best way to appreciate your job is to imagine yourself without one."

Narinig rin nito ang mga bulung-bulungan ng mga empleyado na nasorpresa kung bakit si Jackie ang hinirang na direktor gayong bata pa ito ikumpara sa ibang pwedeng maging direktor. Akala ni Jackie na batiin siya ni Julius sa kanyang bagong posisyon, kaya buong pagmamayabang niyang sinabi, “Tungkulin kong gawin ang lahat para sa kumpanya. Gagawin ko ang lahat ng aking makakaya sa ikauunlad nito.” “Kasama ba sa iyong job description ang pag-aalipusta ng mga tao mo?”

katuwiran ko sana pero agad naman niyang pinutol ang sasabihin ko. "Then you’re mistaken! Listen, kung sa tingin mo’y hindi mo matatagalan ang gano’ng klaseng trabaho, then I would like to offer you another job." Pansamantala akong natigilan. Another trabaho? Mukha naman siyang hindi nagbibiro. Pero baka ikapapamahamak ko na naman iyang sinasabi niyang— "Wala kang dapat na ipag-alala dahil mas marangal ito kesa sa iniisip mo," aniya na para bang nababasa niya ang tumatakbo sa utak ko.