Quotes On Job Novels & Stories

sarkastiko niyang pagkakasabi. Pagkakataon ko naman para mangunot ang noo. Sinasabi niya ba na masama akong tao? Well, hindi ko din naman siya masisisi kasi kahit sino naman na makakaalam ng ginagawa ko sa buhay upang kumita ng pera ay ganoon ang iisipin. "I'm not my job," mataray kong sabi sa kan'ya. Isa lamang iyon sa mga english phrases na baon ko patungong New York. Hindi ko alam na magagamit ko 'yon ngayon.

sa puso ko—sa puso ko, hindi siya boss, hindi siya guardian… Siya ang taong unti-unti kong kinikilala… at tinatangi. _____ Isang araw matapos ang buong “You’re doing a damn good job” moment ni Julian, heto na naman ako—nakaupo sa likod ng desk sa opisina niya, pilit na hindi ngumingiti ng sobra habang iniisip kung may hidden meaning ba ‘yong sinabi niya o kung epekto lang ito ng kulang sa tulog at labis na exposure sa gwapong amo.

umirap ang mga mata ni Evina. Nagpatuloy siya sa pag-scroll pataas ng phone niya. Habang ginagawa niya iyon, lumukot ang mukha niya na kanina ay relaxed at maligaya. "Just shut up and get a job." “Magtrabaho ka. Hindi pa Sabado." Ito ang mga quotes na nag-pop up sa screen niya na parang kausap lang siya. "Whatever!" inihagis niya ang phone niya sa kama at pumunta na lang sa banyo para maligo.

"May six month contract ako, atsaka kailangan ko ng one year experience bago makahanap ng mas magandang trabaho." Patuloy ako sa paghigop sa mainit kong kape, bigla rin sumagi sa isip ko ang katagang; Mahal mo nga ang trabaho mo pero mahal ka ba ng kompanyang pinapasukan mo? "Gusto ko na rin magresign..." mahinang sabi ni pia na nagpatigil sa akin sa pag-inom ng kape. "Pia, Learn to rest, not to resign. The best way to appreciate your job is to imagine yourself without one."

Narinig rin nito ang mga bulung-bulungan ng mga empleyado na nasorpresa kung bakit si Jackie ang hinirang na direktor gayong bata pa ito ikumpara sa ibang pwedeng maging direktor. Akala ni Jackie na batiin siya ni Julius sa kanyang bagong posisyon, kaya buong pagmamayabang niyang sinabi, “Tungkulin kong gawin ang lahat para sa kumpanya. Gagawin ko ang lahat ng aking makakaya sa ikauunlad nito.” “Kasama ba sa iyong job description ang pag-aalipusta ng mga tao mo?”

he uttered and swirled his rock glass. Hanggang ngayon sana kaso minalas lang talaga. "Kailangan mag bawas ng employee, nagkataon pa na bago lang ako kaya ayun" "Bakit 'di mo subukan sa Jacobs Enterprises? Bihira lang may makapasok d'yan pero hindi sila basta tumitingin sa educational background dahil gusto nila 'yong dedicated sa trabaho, they're into skills" he offered. Hindi ba mas lalong mahirap para sa'kin? Kung sila nga na may degree nahihirapan na, ako pa kayang wala?

“You need to eat. Lumalamig na ang mga pagkain.” “Perestan' byt' s ney takim grubym, chuvak. Ona prosto obozhayet svoyu rabotu. I ne uvol'nyay yeyo. Mne nuzhno vdokhnoveniye, chtoby snova i snova syuda prikhodit,” singit naman ni Doc Jacobs sa kanilang usapan. [translation: Stop being so rude to her, man. She just loves her job. And don't fire her. I need to have an inspiration to keep coming back here.]

"Iba ka rin no. 'Yong iba gusto nasa taas agad tapos ikaw mas pinipili mong mag-umpisa sa pinakababa? Ngayon lang ata ako nakakilala ng katulad mo." Napabaling ang tingin niya sa akin. "Walang mataas o mababang trabaho, Kate. I don't know why people always put labels, ranks on everything. Every job has its own value." Natahimik ako. Lagi na lang ako natatameme sa mga sinasabi niya. He never dissapoint. "I mean, of course! I know that." Napakamot na lang ako sa pisngi ko. Napasubo pa nga.

katuwiran ko sana pero agad naman niyang pinutol ang sasabihin ko. "Then you’re mistaken! Listen, kung sa tingin mo’y hindi mo matatagalan ang gano’ng klaseng trabaho, then I would like to offer you another job." Pansamantala akong natigilan. Another trabaho? Mukha naman siyang hindi nagbibiro. Pero baka ikapapamahamak ko na naman iyang sinasabi niyang— "Wala kang dapat na ipag-alala dahil mas marangal ito kesa sa iniisip mo," aniya na para bang nababasa niya ang tumatakbo sa utak ko.

"Can you open the door!" Binuksan niya. Palabas na ako nang magsalita siya. "Tomorrow, make sure to be on time. Ayaw ko ng late na empleyado!" Napatigil ako sa pagbaba. Napabaling sa kaniyang na salubong ang kilay. "You need a job, right? Then I gave you the secretary position!" I became numb. Hindi ko alam kung tama ang naririnig ko. Is he really offering me the job?