Quotes On Job Mga Nobela at Kwento

Mabilis na napatayo at naglakad palapit sa kanya. “Ano ang ibig sabihin nito Janna? Anong resign? Saan ka pupulutin kong mag quit ka sa trabaho mo?” seryosong tanong nito sa kanya. “Noon, noong maayos pa ang relasyon natin, palagi kong naririnig mula sa iyo na magaling ako pagdating sa trabaho. Siguro naman, mabilis lang akong makahanap ng trabaho sa ibang kumpanya. And, alam mo bang hangang ngayun, kinu-contact pa rin ako ng dati kong Boss? The are asking me to come back kaya ang pagiging jobless ko ay malabong mangyari.” Seryoso niyang sagot. Napansin niyang saglit itong natigilan. Biglang lumambot ang expression ng mukha nito bago nagsalita.

Kaya naman alam ng lahat ang kanyang sitwasyon na napilitan siyang gawin at sundin ang gustong mangyari ng matanda ito ay dahil sa kanilang lahat na nagtatrabaho sa kumpanya. "Sir, maraming salamat sa sakripisyo mo. Alam namin na mahirap sayo pero ginawa mo pa rin kahit alam mong mahihirapan ka." "Wala iyon," huminto saglit si Jeopardy sa harap ng mga empleyado. "I'm fine, all of you no need to worry about me. Bumalik na kayo sa mga trabaho niyo." "Sige po sir, salamat po ulit." bumalik ang lahat sa kani-kanilang mga mesa para bumalik sa kanilang mga trabaho.

"Kaya kong pumunta sa kwarto ko mag-isa. May meeting ka diba? Bumalik ka na at gawin mo ang trabaho mo. Nakakalungkot ang pagiging walang trabaho, kaya mas mabuting alagaan mo ang iyong posisyon." "Sarcastic ka ba?" Sabi nung - babae na parang guilty sa pagtawag sakin ng jobless kaninang umaga. Ngumiti ako kay Mrs.Gray. "I'm giving your son advice, Mrs. Gray. Kunin mo ito sa isang taong nawalan ng trabaho."

“Alam ninyong maraming empleyado ang umaasa ng trabaho sa kumpanya kapag nangyari iyon paano nalang sila.” “Business is business, Zabeth,” malamig na sagot ng Chairman. “Kung hindi kayo makakabangon, may iba na handang pumalit at gawin ang trabaho nang mas maayos, handang tugunan ang lahat ng pagkukulang ng kumpanya niyo.” At doon na tuluyang gumuho ang pag-asa niya, Na parang nawala lahat ng pinaghirapan ng kaniyang ama upang maitaguyod ang kanilang kumpanya.

galit na galit kong sabi. "Miss.. huwag naman Miss, maawa ka, I love my job," maarte pa nitong sabi. "Kung mahal mo ang trabaho mo, dapat hindi kalandian at kabababuyan ang ginagawa mo sa oras ng trabaho!lumayas ka sa harapan ko, alis!" I shouted in deep anger na halos lumuwa na ang litid ng aking leeg.

Baka ganoon siya dahil may pinagdaraanan. Wag mo na lang pansinin. Mahalin mo na lang trabaho mo. Yun ang importante eh. Pero kung di mo naman mahal ang trabaho umalis ka na. Kung trabaho naman ang ayaw sayo, umalis ka na rin. Since walang maganda sa tinatawag na ONE SIDED LOVE. Walang tumatagal riyan. Pero kapag mahal mo talaga ang trabaho. Di tatagal mamahalin ka rin niya but please don't take for granted. Love your job as if nagpapalaki ka ng anak mo. @Death Wish

Para bang sa kabila ng lahat, may liwanag na pumapasok sa madilim niyang mundo sa tuwing naroon si Zach. "Ano kayang iisipin ng mga empleyado mo kapag nakita ka nilang ganito?" natatawang tanong ng babae "Siguro kapag nagtrabaho ka sa isang restaurant tanggal ka agad dahil tamad kang pumasok" Napangiti si Zach at dumilat, tinitigan siya nang diretso. "Walang mas importante kaysa sa'yo, Jhaira. I can find another job, but I can't find another you."

Tumingala siya sa taas ng building na nasa harapan niya at nag-cross sign. “God, sana naman makakuha ako ng trabaho today.” aniya bago tuluyang pumasok. NAGING maayos ang interbyu. May pagmamalaking sinagot ni Janella, ang lahat ng tanong ng kumpanya at mayroon siyang sariling natatanging pananaw.

Sagot naman ni Don Rafael. "Napaka-swerte naman ng babae na iyon" bulong ni Jobert sa sarili. Given the timing, hindi kailangang maging henyo ni Jobert para maintindihan ang nangyari. Isang bagay na nakakakuha ng pansin. Nalibang siya, ginawa niya ang isa pang pag-lick ng ice cream. Gayunpaman, ang isang trabaho ay isang trabaho. "Make your best offer" hugot ng assassin.

Good thing that happened when I was here in Cattaneo's Enterprise was that I didn't encounter shallow minded people and didn't see Rafus in my working hours. It's already last week of November, a week where our work immersion will come to an end. I could say that I've learned so much during my overall work immersion. That, we should take every job seriously because aside from earning a salary, we are earning experiences and memories. We are serving clients and customers, and whatever our behavior towards them will reflect on our job and other future opportunities we may have in life. It requires a lot of patience, efforts, and motivation in ourselves and makes everything under control.