Quotes On Job Novels & Stories

“Papayag akong tanggapin mo ang trabaho kung hindi ka pupunta sa sites. Ayoko na lumabas ka!” Zarchx chuckled. “Anong silbi ng pagiging engineer ko niyan? Look, I don't start my job without personally visit the location. I still didn't accept the offer because I want to let you know first.” “Nag-aalala lang ako sa'yo, paano kong may— “Nothing gonna happen.”

"Takot ka kila kuya?" He sighed. "Hindi sa takot. Ayoko lang madagdagan ang disappointment nila sa 'kin. Hinihintay kong humupa ang galit nila para mapuntahan kita sa inyo, pero mukhang tatanda ako nang hindi nila ako napapatawad kaya gumawa na 'ko ng paraan para mapapunta ka rito." "So, hindi talaga 'to job interview?" "Don't worry about the interview. I can give you any position you want."

Sa loob ng maraming taon, paulit-ulit siyang minamaliit ni Jeston. Unti-unti nitong winasak ang kumpiyansa niya sa sarili hanggang sa masanay siyang pagdudahan ang sarili niyang kakayahan. Tahimik siyang pinagmasdan ni Sven. Pagkatapos ay yumuko ito upang magpantay ang kanilang mga mata. “There's no such thing as a superior or inferior job.” Malumanay ngunit matatag ang kanyang boses. “Every profession matters. At lahat ng tao may pagkakataong magningning sa sarili nilang larangan.”

"Thank You, Lord! Thank You for we could now enjoy electricity-consuming. Tomorrow I would pay our dues. Thank You for blessing Jano with that money. Lord, god, guide me. Protect me tomorrow. I hope I could pay it safely without loss or bad fate. Then, help me in decision-making. I was in chaos. I did not know how to get a job. There are so many vacancies but, I was double-minding. There's always a trouble such as resume/bio-data, picture, fare or the same. You know, God, how much I have longed for a job. Please, Lord, help me. Give me a job. Whatever job will do, as long as it's decent. Thank You! Thank You for everything. Pardon me. Pardon us, the sinners. Amen!"

Alam niya na hindi niya iyon kailanman kayang sirain. Huminga nang malalim si Jacob at pikit matang sinabi, “Ano’ng trabaho ang kailangan niyo?” Ang kaninang nang-aasar ay napalitan ng matagumpay at masayang ngiti. Pumalakpak pa ito at saka siya muling lumapit kay Jacob. “Hindi ka nagkamali ng pinili, sa ngayon ay simple lang naman ang ipagagawa namin sa’yo.” Inilahad ng lalaki ang kaniyang kamay sa harap. “At dahil isa ka nang ganap na empleyado ko, I want to properly introduce myself. I’m Garett Lozano, I’ll be guiding you in this job.”

“That’s not a real job, Haniel. Mas mabuting tumulong ka sa pagpapatakbo ng kompanya. Alam ko na ayaw sabihin nila Daddy sa ‘yo but they want to see you working in our company. You should quit showbiz, Haniel.” “Kuya trabaho ko ‘yon. You’re insulting my work. Iba man ang trabaho ko sa ‘yo ngunit trabaho pa rin iyon. And gusto ko nang bumalik sa trabaho ko. I’ve done my part, Kuya. I was the one who handled all the jobs you need to do,” Giit ni Haniel.

sagot naman ni William “Kung ganun, don’t you think you owe this company a lot? Ito na ang panahon para makabawi!” mapanuyang sabi ni Joaquin sa binata “From this day on, hindi tayo aasa sa mga engineers ng kumpanya kasi diyan nagsisimula ang mga palpak na trabaho! If we want this company to rise again, we need to get our hands dirty with the job. Hindi tayo pwedeng maupo lang sa opisina at mag-enjoy sa lamig ng aircon!”

Mabilis na napatayo at naglakad palapit sa kanya. “Ano ang ibig sabihin nito Janna? Anong resign? Saan ka pupulutin kong mag quit ka sa trabaho mo?” seryosong tanong nito sa kanya. “Noon, noong maayos pa ang relasyon natin, palagi kong naririnig mula sa iyo na magaling ako pagdating sa trabaho. Siguro naman, mabilis lang akong makahanap ng trabaho sa ibang kumpanya. And, alam mo bang hangang ngayun, kinu-contact pa rin ako ng dati kong Boss? The are asking me to come back kaya ang pagiging jobless ko ay malabong mangyari.” Seryoso niyang sagot. Napansin niyang saglit itong natigilan. Biglang lumambot ang expression ng mukha nito bago nagsalita.

Kaya naman alam ng lahat ang kanyang sitwasyon na napilitan siyang gawin at sundin ang gustong mangyari ng matanda ito ay dahil sa kanilang lahat na nagtatrabaho sa kumpanya. "Sir, maraming salamat sa sakripisyo mo. Alam namin na mahirap sayo pero ginawa mo pa rin kahit alam mong mahihirapan ka." "Wala iyon," huminto saglit si Jeopardy sa harap ng mga empleyado. "I'm fine, all of you no need to worry about me. Bumalik na kayo sa mga trabaho niyo." "Sige po sir, salamat po ulit." bumalik ang lahat sa kani-kanilang mga mesa para bumalik sa kanilang mga trabaho.

"Kaya kong pumunta sa kwarto ko mag-isa. May meeting ka diba? Bumalik ka na at gawin mo ang trabaho mo. Nakakalungkot ang pagiging walang trabaho, kaya mas mabuting alagaan mo ang iyong posisyon." "Sarcastic ka ba?" Sabi nung - babae na parang guilty sa pagtawag sakin ng jobless kaninang umaga. Ngumiti ako kay Mrs.Gray. "I'm giving your son advice, Mrs. Gray. Kunin mo ito sa isang taong nawalan ng trabaho."