Race In The Philippines Mga Nobela at Kwento

Naiinis siya sa narinig mula kay Raffy kaya nakapamaywang niyang sinagot ito. "Wow?? A LITTLE BIT ha? Baka nakakalimutan mo, ikaw itong naghamon? Tapos, ikaw pa 'tong na-late? At isa pa.. Why are we here? Di ba pwedeng sa Manila nalang? Masyadong malayo... Teka? May race track ba dito??? Eh puro damo lang at mga kahoy ang nakikita ko ah? Huh! ang dami mo pang pakulo!"

Bigla siyang naexcite at nakalimutan ang pagkainis dito kanina. “Really? Sumali ka?’, tumingala pa siya dito dahil kahit 5’4 ang tangkad niya ay mas malayong mas tangkad pa rin ito sa kanya. “Yeah! Maraming excited na makapagduelo saakin sa track.”, turan nito at naitaas niya ang kanyang kilay. Leo is the currently the best racer in Philippines, wala pa itong talo sa kanyang mga mga racing tournament kaya marami ang may gustong makipagduelo din dito. She did win many tournaments also pero hindi pa nila sinubukang magduelo.

“Will the status be recognized in the Philippines?” “No.” Mahinang natawa ang lawyer. “Alam mo, siguro kaya humihindi ang Lolo mo. No matter how much you twist it, you will never be able to marry each other in this country. Kahit kunin pa siya ng biological family niya, still the Article thirty-eight still casts a shadow. Unless…” Kumunot ang kanyang noo. “What?”

nang manatili siyang tahimik ay muling nagsalita ang binata. "Sige," ang sa halip ay isinagot ni Aria saka sinalubong ang maiitim na mata ng lalaki. Black eyes are natural to Filipinos. Although nowadays it seems that more of them have dark brown eyes, many Filipinos have a mix of other races, particularly the Spaniards who colonized the Philippines for three hundred and thirty-three years. And that is the reason Aria sees why her eyes and hair are brown. At iyon ang nakikitang dahilan ni Aria kung bakit brown ang kulay ng kaniyang mga mata maging ang kulay ng kaniyang buhok.

Sambit ko sa kaniya bumuntong hininga naman siya. Natahimik na kami ng dumating na si Sir Lopez teacher namin sa history na isa ring terror. Naglesson pa siya at maya maya ay nagtatanong na. “What is the original name of the Philippines?!” tumuro naman siya ng isang estudyante at tumayo ito. “L-Las Islas F-Filipinas po S-Sir.” Utal niyang sagot. “Good! You stand up!” tumayo ang tinawag niyang estudyante.

Kaya nasa kaniya ang lahat ng sisi. Simula kasi ng pangunahan ng ama niya ang kaharian tuluyang nagbago ang buhay ng buong palasyo. Naranasan na nilang makalagpas ng lagusan at makisalamuha sa mga mortal sa anyong kauri nito. At sila nga ang nagpapatuloy na naghahasik ng kasamaan sa mundo; pagnanakaw, tawag ng laman, pagpatay, panggagahasa, pakikipag-apid, at iba’t iba pang kasalanan, kung saan nawalan ng katahimikan ang buong pilipinas at patuloy na mas dumami ang karahasan na pawang bago sa paningin ng bansa.

“Even you?” Iniangat ni Kara ang kanang kamay at iminwestra gamit ang kanyang hinlalaki at hintuturo. “Konti lang.” Napatango si Marco sa narinig na slang na pagsasalita ni Kara. Nabasa niya sa ipinagawa niyang background check kay Kara na lumalabas na half Filipina ito dahil kapwa may isang FIlipino na magulang ang mga magulang ng babae ngunit hindi nasabi doon na nakakaintindi at nakakapagsalita sila ng Filipino.

Malakas ang kanyang katawan. Pumasok siya sa loob ng tawagin ng nurse ang kanyang pangalan. Babaeng Filipino ang duktor at nurse kaya nakahinga siya ng maluwag at naging kumportable ang kanyang pakiramdam. Kahit saan siya magtungo sa Barcelona ay madaming Pinoy. Hindi talaga matatawaran ang galing ng mga Pilipino sa kahit anong larangan.

Namula ito at sandaling napakagat ng labi. “Mr. Blaze, it wasn’t easy for MK Firm to get where it is today. We followed you back to the Philippines because we believed in you. Pero hindi puwedeng kung sino-sino na lang ang ipapasok mo sa kompanya dahil lang kaibigan o kaklase mo siya. Maraming deserving sa posisyon dito na mas lamang sa kanya!” sabi nito habang tinitingnan siya mula ulo hanggang paa.

"Just to prove na gusto kitang hiwalayan? Saan mo nakuha ang karapatang isipin 'yan?" Tahimik ang buong opisina. Nagpatuloy si Jam. "Oo. Napakaraming lungsod sa ibang bansa. Ayaw ko lang na makaranas si Bailey ng discrimination dahil Asian siya. Mali ba 'yon? Mali bang bumalik kami sa Pilipinas? Mali bang hindi ko gustong isuko ang negosyong pinaghirapan kong itayo? Ang shares ko sa kumpanya? At ang Pilipinas… na napakaraming resources para sa film at television industry?"