Racked My Brain Novels & Stories

Para bang may ibang tao sa loob ko at siya ang nagkukusa para manggulo ngayon sa mga desisyon na binubuo ko. Tumayo na ako sa sopa para magtungo na rin sa kwarto. Maaga pa rin akong babangod mamaya para sa pupuntahan ko. Ayoko na ring mag-isip pa ng kung anu-ano dahil hindi na kinakaya ng isip ko ang mga bagay na tumatakbo rito. Maraming bagay ang nangyari na hindi ko inaasahan ngayong araw na ito. Ayoko na muna. Tama na muna. I'm tired to think and these whole 'thinking' is exhausting. :)

Bye! Natawa na lang ako dahil sa naging message niya. Kahit kailan talaga ang babaeng ito. Muli akong bumalik sa library at inubos ang oras ko sa pagbabasa ng mga notes ko. Nang maramdaman ko ng na o-overuse ko ang braincells ko ay tumigil na ako. May limit talaga ang utak ko eh, parang 2gb lang kasi ito.

Mukhang alam ko na. Bumagsak ‘yung flood control system kasi mahina ang materyales. Kasi may nagnakaw. Pumikit ako at nabagsak ko ‘yung folder sa mesa. Pero hindi ako mapakali. Binuksan ko ulit. Kailangan kong makita ang iba pa. Hindi ko mapigilan na mag-scan ng mabilis sa bawat page, parang may radar na naghahanap ng pangalan na magbibigay linaw sa sakit sa dibdib ko.

Nang makapasok sa silid ay agad na bumungad sa akin ang kadiliman ng paligid, bagama't batid kong kaunting minuto na lang ay malapit na muling sumikat ang araw. Nanghihina akong umupo sa kama. Ngayon ko lang naramdaman ang matinding pagod at sakit ng ulo. Napatulala na lamang ako habang binabalikan ang napakaraming pangyayari at rebelasyong nalaman ko ngayong araw. Gustuhin ko mang matulog, hindi ko magawa. Everything was too excessive to take and I couldn't process my brain properly. Pakiramdam ko'y anumang oras ay sasabog na ang utak ko.

It always took me an hour to convince myself to shrug it off. Kagaya ngayon. Nagpawala ako ng malalim na hininga. Hindi ko namalayan na nakatulala na ako at naglalakbay na ang isip ko sa mga scenario na pwedeng mangyari. Mostly mga made up scenario kagaya ng baka magkaproblema sina Seraphina at ang asawa niya dahil dito? O baka magka-away ulit ang pamilya namin? My mind is sabotaging my peace of mind.

Bigla akong napaaray nang maramdaman ang sakit sa bandang tiyan. Mas naalarma pa ako nang mag-signal ang doctor sa mga nurse hanggang sa lumapit ito sa akin at ang magkaliwang kamay 'ko ay hinawakan nila. They injected something in me. My heart beats fast and there is a buzzing in my brain and together they are as panic with jump-leads. Only now my brain is as a flat battery, the exertions of the night being a marathon of erratic problem-solving. And so this day will pass as if I am hangover, not from drink, but from the nightmares that demand solutions.

Hayy sadya nga talagang maraming naloko sa maling akala. "Hayy nako sayo AJ. Kinakailangan ko na yata kitang ediretso sa mental hospital at baka peke talaga yang utak mo." napatingin ako kay kuya Jacky ng sabihin niya kung saan ako dadalhin. Niyugyog ko ang balikat ni kuya Jacky. "Kuya, huwag naman ganon. Di naman ako baliw diba? Wala namang sira itong brain ko eh. Nagfunction parin ito."

Alam kong ramdam niya rin iyon. I am thinking about Yeon Na. Tuliro ako kakaisip sa kanya. Pakiramdam ko ay ayaw ng brain cells ko mag-function ng mabuti, dahilan para hindi na ako makapag-isip ng maayos at naaapektuhan na iyong trabaho ko. “Stop lying. You’re not fine, dude. Did something happen that traumatized you and made you like this?” ani pa niya.

Napakadaya. Kapag ganitong mag-isa lang ako, hindi ko mapigilan na kung ano-ano ang pumasok sa isip ko. Kaya nga pinilit ko agad bumalik sa palengke at abalahin ang oras ko maghapon sa pagtitinda bago pa ako mabaliw sa mga bagay na pumapasok sa utak ko. Minsan pakiramdam ko nag-ooverthink na ako masyado.

My head hurts. That's the first thought that went in my head the moment I felt my consciousness coming back. It felt like it was being hacked open with a mallet, subukan ko mang diinan ang pagkakahiga ko sa unan na nasa ilalim ng ulo ko ay hindi man lang nito nababawasan ang sakit. These are the moments that just makes me say that I won't ever drink again.