Racked My Brain Novels & Stories

Maganda at gwapo naman po ang magiging apo at pamangkin ninyo. Sa sobrang bilis ng pintig ng puso ko pati utak ko naapektuhan na. Kung anu-ano nalang na i-isip ko. Sana lang may mindlink ako para marinig iyon ng pamilya ko. Para kung makabuo agad kami ni Rex,hindi na ako mahihirapang mag-explain sa kanila. Lalo na kay Kuya, masiyado pa namang matigas ang bungo nun kaya mahirap maka-absorb ng impormasyon ang utak niya. Hindi ko naman sinasabing boplaks iyong Kuya ko. Sadyang matibay lang talaga bungo niya kaya medyo slow siya.

Sobrang bilis—ito na ba ang tinatawag nilang adrenaline rush? Sa bawat hakbang na ginagawa ko'y lumilitaw din sa isipan ko ang nadatnan kong ginagawa ni Kirill kasama ang babae kanina sa grand staircase. Hindi ko alam kung bakit sa dinami-rami ng pagkakataon ay ngayon pa ito nag-play sa isipan ko. Talaga bang pinaglalaruan ako kahit nang sarili kong isipan? Jusko! Ano bang nangyayari sa akin?

‘Crab sticks? Like seriously?’ Ilang minuto na ring nag-iisip si Kimberly pero hanggang sa huli ay di niya pa rin kayang intindihin ang kanyang naging reaksyon. ‘When in history did I ever find interest with that freaking thing?’ She closed her eyes. Her head felt like breaking as she tries digging in her memory . She did her best to remember but just like all other attempts, she just ended up frustrating herself. ‘Come on, brain. Recall. Recall. Re--’

At ako, lalo lang nalito sa reaksyon niya! Hindi ko alam kung anong nangyayari sakin at bakit parang ayaw gumana ng braincells ko. I shook my head pero bumalik lang yung sakin ng ulo ko. “Ugh!” pumikit ako at hinawakan yung sentido ko. Hindi ko namalayan na tumigil si Great, kaya naman tuluy-tuloy ako sa paglalakad hanggang sa nabangga ako sa likod niya.

Dahil alam kong mas nakakapag-isip siya ng matino kung anong dapat gawing aksiyon. Gulong-gulo ang utak ko. I can't think straight and I'm still on the process of absorbing everything on my mind. At hindi iyon madali. Hindi madaling tanggapin na sa isang iglap ay nag-iba ang ihip ng hangin. It's blowing against us now, and it's giving me a hard time adjusting to the sudden change.

May mga katanungan sa kanyang mga mata na naiwan na hindi ko alam kung paano sasagutin. Kumilos ako nang mekanikal. Sinusubukan kong ilihis ang mga iniisip ko. Nag-open ako ng mga email at nag-schedule ng mga meeting, ngunit ang bawat hakbang, bawat pag-click, ay nagiging mabigat. Walang sigla, parang ang bawat galaw ko ay napipilitan lang. Hindi ko pa rin siya kayang kalimutan.

Nakakainggit ang paggagamitan niya ng karunungan. Hindi ko hinayaan na lumipad doon ang isip dahil sa mga caution tapes na babala ng utak ko kung sakaling makarating roon. Na-distract din ako nang kanina pa pagtanggal at kabit ni Lulu ng bra ko habang gingagap ang antok. “Ano ba ‘yang ginagawa mo?” Tinampal ko ang braso niya.

" Ngayon, tanong ko naman ang sagutin mo. " Pakiramdam ko naipasa niya saakin ang nararamdamang tensyon dahil ako naman ngayon ang hindi mapalagay. Parang nabura ang lahat ng mga plano sa isip ko sa mga sandaling ito. Dapat naming mapag-usapan nang maayos ang magiging setup. Mayroon na akong mga nakalatag na deal oras na hindi niya itanggi ang bata pero lahat 'yon sa isip ko nawala. Nakararanas ako ngayon ng mental block at hindi ko na alam kung ano ang susunod kong hakbang.

Tumalikod ako, at humakbang palapit sa bahay. I can't believe it! My mind can't process. . c.m. louden

Itinabi niya ang kalung-kalong niyang gitara at ako ang ipinalit. At nang ako na nga'y nakahiga, pumikit na lang ako at unti-unting ipinasok ang lahat ng impormas'yon sa aking utak. This is unbelievable. Do you know that feeling? Like, even it's happening right before your eyes and actually seeing it, your mind is still processing for believing it. I'm really overwhelmed. Iminulat ko ngang muli ang aking mga mata at nang makasiguro akong hindi nga ito gawa-gawa lang ng aking isip. At hindi nga. This is f*cking real.