Ramon Bautista Novels & Stories

You can read it out of order as author write out of order too. Bangon Pilipinas! Laban Oragon! <|| B L A C K _ J A Y P E I ||>

Kanina niya pa kasi napapansin na tila tahimik ito kaysa sa masiyahin at friendly nitong pag-uugali. “I’m glad at excited na akong maging bahagi ng lumalago niyong negosyo,” saad pa ni Mr. Bautista. Habang si Ocampo naman ay tinapik naman sa balikat si Chris. “Masaya rin ako na gaya ni Mr. Bautista ay makakapag-invest na rin ako sa wakas.” Ngumiti naman si Chris. “Maraming salamat talaga, Mr. Ocampo at Mr. Bautista.”

Seryoso ang mukha niya at hindi man lang ngumingiti ngunit banayad namang tumango sa dalaga. “This is Winston Gabriel Buenavista, an IT specialist,” patuloy pa ni Lorenzo sabay turo naman sa lalaking nakaupo sa sofa. “And this is Romano, ang tinutukoy kong may-ari ng yate,” aniya pa sa lalaking katabi ni Winston. “Of course,” Lorenzo continued as he looked at me. “You know Ethan Villaver.”

malapit lang sa Bayan ng San Miguel. "Bakit hindi ko sya nakita ni minsan?" tanong nya dahil madalas naman syang nagtutungo sa San Sebastian para mamasyal noon ng mga kaklase nya, madalas nga silang tumambay sa malapit sa San Sebastian University noon, marami kaseng gwapo roon, pero never syang nakakita ng kasing gwapo ni Gavin. kung sabagay baka noong Graduate na ito eh pa highschool palang sya, sabi kase sa article na binabasa nya Gavin is 27 years old at sa edad na yon masasabing isa na itong young billionaire dahil sa tagumpay ng mga negosyo nito, si Gavin daw ang nagpalago sa Real Estate ng Papa nito at siguradong lalago pa pagdating ni Gael Saavedra and pangalawang anak ng mga Saavedra

I almost broke someone's home. "I didn't come here to fight with you," aniya, ramdam ko ang tumatakas na lungkot sa kanyang tono kahit pa pilit siyang nagpapakatatag. "I came here to beg. Hindi ko alam kung ano ang nangyari sa inyo ni Agustine, but please. Kahit para sa anak naming dalawa maawa ka."

Ibaba niya ang kanyang tingin at nilaro ang isang itim na hair tie sa kanyang palad—parang ang kanyang makinis na buhok ay muling dumampi sa kanyang mga daliri. “Sir Theodore, malala ang pinsala ni Ramon. Kasalukuyang naka-admit siya sa First People’s Hospital sa kabisera. Narinig ko rin na sobrang galit ng old master Maximus kaya dumiretso siya mula Laguna sa buong magdamag…” ulat ni Ryan. Ngunit tila hindi gaanong nagmalasakit si Theodore. “Alam mo na ba kung ano ang ibinigay ni Ramon kay Natalie?” tanong niya nang bahagya, ngunit malinaw ang interes sa kanyang tinig.

Sa tabi niya, ang dilaw mukhang gitnang gulang na lalaki ay tumango. “Noong sinubok ko ang batang ito, alam kong malaki ang kanyang tiyaga. Hindi siya ordinaryo. Hmph! Kung hindi lang siya inagaw ni Sol Dazhu, siya sana ang disipulo ko— ako, si Santos Rencai!” Si Ramon ay tuluyang nakabawi ng ulirat. Hindi na siya lumulutang— ngayon ay mapait ang iniisip:

Sinabitan pa nila kami ng bulaklak na pagkabango-bango. "You must be Lloyd Montero, right? Son of Richard Montero, the owner of Montero group of companies." Sambit no'ng lalaking naka-pormal na damit. Nakita kong inabot nito ang kaniyang kamay kay Lloyd at kinuha naman niya ito agad. "I am Mr. Bueno Buenavista. I am the assistant manager of this resort and I'm glad to finally meet you." Sambit muli ni Mr. Bueno.

Ang hot tignan ni Ramon, kahit nasa singkwanta na ang edad, mukha siyang si Leonardo di Caprio. Hinimas-himas ko ang baba. May iilan na tumutubong bigote. Hahahitan ko 'to mamaya. "Alam ba ito ni Mama?"Usisa ko pa. Tumango siya. "Siya mismo ang nag-infrom sa'kin,"amin niya.

Tumatawa ito habang may sinasabi ang isa pang kaibigan nila. “Kilala mo sila?” Tanong ko. “Yeah. ‘Yong medyo snobbish, that’s Greig Ramos. The one wearing an eyeglasses, that’s Patrick Roa. And of course, my uhm, you know, he's Archimedes Garcia.” Sabi nito.