Real Talk Patama Quotes Tagalog นิยาย & เรื่องราว

Pinakita niya sakin ang isang one fourth shit of paper, “May himala, naka-9/10 ako sa Math!” “Sus tyamba lang yan,” pang-aasar nung kasama nilang lalaki. Tumayo siya nag deretso at nilahad ang kamay sa harap ko, “Ako nga ho pala si Rogelio Angelo Del Pilar, Rogel for short kaya po magbutingting, magbuhat at tumakbo nang mabilis, kaya kung may kailangan ho kayo wag kayong mahihiyang tumawag, magbayad nga lang po nang sapat na halaga.”

"L-Lalaki po" "Leina ano ba yan? Hindi ako natutuwa, may nangyari ba sa inyo?" "Wala Ma, promise wala talaga" "Sinasabi ko sayo ah" Lumapit si Leina sa ina at saka yumakap dito "Ma wag ka nang magalit please" "Ayoko nang maulit to, hindi porket kaya mo nang buhayin ang sarili mo hindi mo na ako susundin"

--- --- "About the message?" --- --- Tumango ako. --- --- "The second legacy." --- --- Sandaling natahimik siya. --- --- "Are you worried?" --- --- Napangiti ako nang bahagya. --- "No." --- --- "Surprised lang." --- --- Dahil kung may nagsabi sa akin noon... --- Na ang pinakamalaking pangarap ko ay hindi pala maging pinakamalakas. --- Hindi ko paniniwalaan.

I was trying to make a steak! I panicked. "Oh my gosh! Shit! Shit! Shit!" I took the pot holder and tried to get near, pero natatakot ako sa apoy kaya napapatili ako at napapaatras. "Ano ba! Makisama nga kayo! Damn it!" I've been here for hours!

kunwaring malumbay na sabi ko Pinanlakihan naman niya ako ng mata " Aba..sino bang nagsabing maganda ka?ha? ". realtalk talaga is life " Aray ate! ". sabi ko habang hinawakan ang dibdib Ngumisi naman si ate..." Di joke lang...mag iingat ka doon ha!wag magpapagutom..wag masyadong matigas ang Ulo..wala ka sa sarili nating bahay ". paalala niya saakin

singhal nito. Pesteng 'to napaka pasmado ang bibig kahit kailan. "Pirmahan muna lang agad. Dami mo pang sinasabi." pabalang na sambit ko. "Shut up! Naiingayan ako o baka hinihintay mong labi ko ang magpatahimik sa'yo." "Aba naman talaga. Napa gag* mong tunay, anong tingin mo sa--"

Phantom na message sa akin sa i*******m. Phantom: Hi, Miss Mari kumusta? Pilit na ngiti ang pininta ko sa labi. Pinahid ko ang namamasang pisngi at ilong. Nagtype ako ng reply. Me: ok lang, ikaw? Phantom: (sad emoji) Me: ba't ka malungkot? Phantom: hindi ko rin alam eh. Me: ano ka ba, shunga ka ba? Phantom: siguro nga shunga ako.

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.

Kunot noo kong tanong "Natutuwa akong hindi ka mapanghusga minsan kasi ang mga nakikita namin ay malayo sa tunay na mga nangyari" makahulugan niyang saad mas lalo niyang dinadagdagan ang mga iniisip ko. " Kung may gusto kang sabihin deretsahin mo nalang ako" " Hmm.. wala akong ibang gustong sabihin isa lang yun sa katotohanan na palaging nangyayari sa realidad hindi ko sinasabi na ganoon din ang sitwasyon mo"

"Susuntukin na talaga kita!" "Go! It's alright. Like Dhen said "Yung ang mga nakikita namin, the rest it depends upon you.", which means, ang nakakaalam ng tunay na nararamdaman is ako, the one who's talking to you right now. Ako 'yon at ngayon sure na ako. . . . I like you." Natahimik siya then tinalikuran niya ako, "Sorry, I don't like you."