Reflection About Life Novels & Stories

Takot na baka talaga ngang iniwan niya na ako. Pero lahat ng pangamba ko ay nawala ng pag lingon ko sa bedside table malapit sa kamang kinahihigaan ko ay nakita ko ang isang sticky note nakadikit ito sa basong may laman na tubig at puno ng yelo at isang tableta ng advil. "Life is like a mirror, it will smile at you if you smile at it." Good Morning! -AlatirisGirl ♥️ Hindi ko alam pero napangiti ako sa simpleng bagay na to kahit na alam ko naman na sa g****e niya lang nakuha Ang quote na to.

“Hindi ko akalain na aabot ako sa ganitong pusisyon, sa ganitong puwesto na kung saan may nakasabit na medalya, na may mga karangalan at magbibigay ng isang mensahe at isang inspirasyon sa inyong lahat. Sumabay lamang ako sa takbo ng araw-araw na buhay… siguro nga’y tinumbasan lamang ng nasa Itaas ang aking pagsisikap sa pag-aaral kahit pa anong pagsubok at anong paghihirapp ang aking pinagdaanan.” Maihahawig ko ang pag-aaral at buhay ko sa isang “Kalyeserye”… Mabilis ang mga pangyayari, sa isang iglap, sa isang kislap may nangyayari. Iba’t ibang leksyon ang natututunan sa araw-araw, iba’t iba ang eksena… may kasiyahan, may kalungkutan, may pag-ibig, may pag-uyam, pangm

I'm so focused on finding my old memories, in the process that made me lose myself too. "Why does life lessons have to be learned the hard way? You are asking me if I am okay, I don't really know what's the answer." Nakita kong natigilan sya. Tears are continuously falling down my cheek. "I can't be not okay. I have too be okay dahil may umaasa sa akin. I know I am just over sensitive. I'm not supposed to cry today but I really can't help it. Alam mo yung, tipong tahimik ang buhay ko tapos bigla nalang nagulo? Gusto ko lang naman magtrabaho. Gusto ko lang mamuhay ng tahimik pero bakit biglang naging magulo ang buhay ko?"

Kung ang araw ay hindi napapagod na mag-bigay ng liwanaga, angbuwan din naman ay hindi napapagod an mag-bigay liwanag sa gabi na madilim, kahit saan ay may liwanag. Pero saakin, walang tao an mag-bibigay liwanag sa buhay ko. Hindi ko napapansin na kaya ko namang bigyang liwanag ang sarili ko. Kung ang ibang tao ay kaya kong bigyang liwanag ang buhay nila, how much more saakin. Kaya ko din, kaya kung ano man ang kakalabasan ng mga nang-yayare sa buhay ko. Dapat ay makayanan ko, para sa sarili ko.

Pero sabi ko kahit para nalang sa sarili niya. Babalik pa kaya siya? O dun na siya sa America magsstay for good? Damn it! Why would I think about him? When I already have someone else? Paglingon ko sa may pader nandoon nanaman yung quotes na "Life is like a camera. Focus on what's important and you'll capture it perfectly." Napanguso nalang ako sa nabasa. Siniko ako ni Khyla dahilan para mapalingon ako sakanya.

Mabuti na lang at walang tao dahil kung mayroon at marami mahihirapan akong makahanap ng pu-pwestuhan. Habang inaayos ko na ang lalabahan ko, ako'y napatigil sa may tubig dahil nakikita ko ang reflection ng mukha ko sa may tubig. Hindi ko ipagkakaila na maganda nga talaga ang akin mukha, ngunit sa tuwing iisipin ko ay nalulungkot ako na kung anong kinaganda ng akin mukha iyon naman ang kabaliktaran ng akin buhay. Ngumiti na lamang ako nang napipilitan at nagpatuloy na lang sa ginagawa.

Ending my life was one of the things that I want to do. But I want to give myself a chance to live and explore the fullness of life. Ending my life would only make me weak. I want to be strong and I need to be. Hindi lang naman ako ang magdurusa kundi ang taong nasa palibot ko. If I bleed, they will also suffer. If I bleed, I would be the loser. There's still life ahead of me. And that means there will be challenges along the way. It's okay. It's okay to feel weak. Just don't give up.

Huminga siya ng malalim, dahan-dahang tumayo, at pumasok sa banyo. Tiningnan ni Inara ang sarili sa salamin. Bahagyang nangunot ang noo sa pag-iisip, malalim ang lungkot sa pagitan ng mga kilay, buong katawan niya ay parang walang buhay. Ang reflection niya ay animong ibang tao sa paningin niya. Isa iyong estranghero. Ako pa ba ito—ang innocent at optimistic na Inara Clemente dati? Bakit hindi ko na yata magawang makita iyon? Tila love really can change a person, ha?

This inggit that I feel is not good, I should be happy for Ysabelle for what she have and appreciate my life. I feel inggit sa mga things na meron siya and nakikita ko, but I don’t know what her silent battles, and what’s she had been through. Kapag ba nalaman ko ang mga struggles and bad things sa life ni Ysabelle ay maiinggit pa rin ba ako sa kanya? Probably no. “You started to appreciate your life if you found out what that person had been through. You realized that you’re lucky,” that’s Lanvin told me weeks ago when we were having a husband and wife talks.