Reflection About Life Novels & Stories

I lied in my bed looking at the ceiling of my room thinking about the things that happened and keeps on happening in my life. My life has been like a rollercoaster ride sa mga turned of events sa buhay ko parang tinalo ko pa nga ang mga telenovela sa tv dahil sa mga komplikasyon sa buhay ko. "Who do I have to have a fuck up life." I murmured to myself and then heard a knock on my door. "Tuloy bukas yan." I said and even didn't bother to stand up kung sino ang kumatok.

Nakaready na silang lahat habang ako ay tulala at parang nawalan ng lakas matapos malaman lahat. Tiningnang ko ang labas ng bintana. Nakikita ko na ang araw na lumulubog na at ang reflection nito sa dagat. Sana ganyan ang buhay, na kahit napakarami ng problema ay nagagawa parin niyang maghatid ng ganda sa mga nakakakita.

was one of the most traumatic experiences I've ever encountered. And this life... I stared at my reflection in the mirror, silently condemning those awful set of lifeless eyes. It's becoming harder and harder to live this life. This life full of fear, uncertainty, and warning signs...

Panakip butas sa pusong iba ang nilalaman. Tanaw ko ang reflection ng sarili sa glass wall. Kaawa-awa, taong walang iba kundi selos at sakit ang laman ng mga matang namamasa sa luha. Nagbabadyang tumulo ngunit pinipigilan. Kagat labing nakatitig, nilalamon ng insecurities. If I could wish one thing in life...I wish I was never been born.

Ramdam ko na. Sa kabila ng lahat, pilit kong kinakalma ang sarili ko. Kung sarili ko lang ang iisipin ko, sana ay hindi na ako humarap pa sa babaeng minsan ay naging bahagi ng buhay ko. Pero hindi ito tungkol sa akin. Hindi ito tungkol sa nakaraan namin.

Imahinasyon man ang lahat, masaya akong naging parte ako ng kwentong ako mismo ang sumulat. Sana ay may nakuha kayong aral sa kwento ko. Hindi lahat ng kwentong pag-ibig ay natatapos sa magandang paraan. Marahil hindi sila nagkatuluyan pero ang mahalaga ay ang mga napulot na aral. Hindi man maganda ang katapusan, laging tatandaan na sa buhay natin maraming pagsubok na darating at maraming tao ang makakasalamuha natin. Maraming tao ang papasok sa buhay natin pero hindi lahat ng pumapasok sa buhay natin ay nananatil, minsan dumarating sila para maging aral. I can say that I'm happy now. I'm happy that I have been part of this and that I've been part of his life even if it was just from my own

I have lived my entire life thinking I can easily go on with whatever heavy problems this world hits me with. Lumaki akong palaging iniisip na dadaan lang naman ang bawat problema, takot, at sakit sa buhay, at hindi naman iyong mananatili habambuhay. But thinking about that naive mindset right now just makes me want to laugh at my own stupidity.

Hinaplos ko ang likod ng kanyang mga kamay gamit ang aking mga daliri, ang galaw ay malumanay at puno ng tila wagas na damdamin. “Ang buhay ay puno ng mga aral na madalas ay natututunan lamang natin kapag tayo ay nahaharap sa mga pagsubok,” sagot ko. “Hindi mo masisisi ang iyong sarili nang labis, Alexander. Ang mahalaga ay kung ano ang iyong gagawin ngayon na may alam ka na ng katotohanan.”

At sa totoo lang, marami ring tao ang sarado ang pag-iisip kahit anong paliwanag mo, may masasabi at masasabi pa rin sila. Kaya binalewala ko na lang. Mas marami akong dapat ipag-alala kaysa sa tingin ng mga taong hindi naman kasama sa buhay namin. Mas kailangan kong ihanda ang sarili ko sa mas malaking bagyong paparating.

Sarap mo din bigyan ng parusa. Pero alam kong pagod ka nang harapin ang mga nangyayari sa buhay mo. Oras na para magpahinga tungkol sa mga bagay na yan Monina. Wag na wag ka gagaya sa akin na halos sampung taon ko ibinasura ang buhay ko sa wala namang katuturang bagay. Nasayang yung panahon ko. Somehow, I feel pathetic. Sh*t.