Remnants Mga Nobela at Kwento

After ko mag palit ng pantulog ay padapa akong bumagsak nalang sa kama ko at pumasok na naman sa isip ko ang kwentuhan nila mommy kanina kaya hinanap ko ang photo album ko na never ko pang binuksan at tinignan sa lahat ng album na Meron ako. Hinanap ko kung saan iyon nailagay dahil sure ako na Hindi natapon yon binuksan ko ang mga box organizer ko at Nakita ko nga Ang Isang album na kulay Ocean blue at may paint ng dalawang kamay na maliit Isang yellow at Isang yellow green at may names na Yenn & Aki.

tanong ni Dante, nakatutok pa rin ang kanyang pandama sa paligid. "Pangalan ko ay Leo. Part ako ng The Remnants," sagot niya. Inabutan niya kami ng dalawang jacket na itim. "Suotin niyo 'yan. May mga CCTV na sa labas na gumagamit ng thermal imaging. 'Yung van ni Chef? Naharang na sa kanto. Kung doon kayo sasakay, diretso kayo sa presinto o sa sementeryo."

Carmella Mabigat ang katawan nyang bumalik sa Del Castillo matapos ang nangyari ng isang araw. At alam nyang marami pang ganoong eksenang mangyayari kung hindi pa sya aalis sa Del Castillo Resorts. Pero hinde, pinangako nya sa sarili na tatapusin nya ang sinimulan sa Del Castillo Resorts at tulad ng plano aalamin parin nya ang katotohanan na nais nyang malaman. May dalawang linggo pa sya para manatili sa Del Castillo Resorts at kung matapos ang panahon na yon at wala paring sagot na makita, susubukan nyang itanong muli sa kapatid ang nangyari noon. Lalo na ngayon dahil na iinvolve ang damdamin nya kay Aiden na pinipilit nyang iwaksi pero sa tuwing nakikita nya ito ay hindi maiwasan ang saril

Lumikha siya ng isang kahanga-hangang makinarya. Iyon ay may taas na higit sa walong metro. Sinusuportahan ito ng apat na malalaking troso na pinagkabit-kabit sa tuktok sa pamamagitan ng mga malalaking pako. Bawat gilid ng makinarya ay may malalaki at matitibay na kable o lubid. Sa dulo ng mga malalaking kable ay nakabitin ang malaki't napakabigat na batong buhay na may uka sa gitna upang siyang maging pang-ibabaw na isa pang may ukang bato na naihugos na sa hukay. Sa guwang na ito, ilalagay ang isang kahang kristal na paglalagyan ng mga kasulatan, ng mga pahayagan, mga medalya, salapi, ginto at iba pa at lahat ng ito ay ipaloloob sa isang tinggang hininangan.

I can see it through the glimpse of moonlight. Pinatalikod niya ako at sinuot ang kwintas na binili niya kanina. The pendant of this necklace is a moon. “Just like what I have said before, you reminds me of the moon. Among all the stars who kept on shining in the night sky, you're the only one who I will always look up to. Whenever you're not around, I will always find you. I will always leave a trace to remember my way back to you.”

sagot ko. "Hindi minamadali ang pag momove on, you have wounds Ashley at kailangan muna 'yon maghilom para maging okay ka ulit. It takes time, hayaan mo lang at darating din ang araw na magiging okay ka din ng hindi mo namamalayan."

Nakatingin pa sa akin, obviously teasing me. "Gago," natatawang sabi ni Larah. Napailing na lang din ako habang mahinang natatawa. Ilang minuto pa kaming nagbangayan tungkol sa magiging band name namin. Puro kalokohan kasi sina Kuya Red at Henry kaya panay rin tawanan namin at natagalan pa sa pag-settle kung anong name. Later on, we agreed to name our band Microscope. Ang lalakas ng trip nila. Nakisabay na lang ako.

She knew something inside her had changed—and there was no going back. Her stomach growled. Ilang araw na ba siyang walang kain? Hindi na niya maalala. Binibigyan naman siya ng mga gwardya ng pagkain pero wala siyang gana. Iyak lang siya ng iyak at nag mamaka-awa na pakawalan siya. She stepped out quietly, her bare feet brushing over the cold, polished marble floor. The mansion around her was a striking mix of ancient grandeur and cold modern design—expensive materials blending seamlessly with sleek, unyielding lines.

"Matagal na kaming naghihintay sa inyo. Ang mga bundok ay nagbubulong tungkol sa mga batang may dalang liwanag mula sa lungsod. Halina kayo, bago pa kayo maabutan ng mga 'Ibon ng Bakal'." Ang matanda ay isa sa mga "Remnants"—mga taong tumangging lumikas nang ideklara ng gobyerno na ang bundok ay isang restricted digital zone. Sila ang mga huling bantay ng kalikasan, ang mga taong ang buhay ay hindi pa nasasala ng algorithm.

Tapos na ako sa kwarto nila maam Nerisa at saglit ko lang nilinisan yun dahil hindi naman marumi. Huminga ako ng malalim saka dahan dahang pinihit ang doorknob ng pinto ng kwarto ni Lennox. After 5 years ngayon nalang uli ako makakapasok dito. Nang mabuksan ko na ang pinto ay pumikit at dahan dahang minulat ang mata ko na akala mo ay may nakakatakot na pangyayari. Mabangong amoy ang sumalubong sakin. Ganon parin ang amoy ng kwarto nya, walang pinagbago. Napangiti ako dahil doon.