Risking Is Better Than Regretting 소설 & 이야기

Mapait ang ngiting kinuha niya sa kamay ko ang susi. "Okay, baka kasi kasalanan mo pa kung mapano ako. Tsaka kapagod na rin maglakad pauwi. Salamat." I heard my car going away but I didn't move. I can also hear the ringing of my phone but I didn't answer it. Something is telling me that I've made the worst decision of my life. That I'm gonna regret it. That's the thing with my life. I always regret doing this and that. The only decision I didn't have any regret is when I pursued Xylca but I pushed her away now and I'm sure I'm gonna regret it forever.

sabi ko, “lalo tayong dudurugin.” Tumitig siya sa akin bigla. “At kung makipagsabayan tayo?” balik niya. “May momentum tayo. Huwag nating hayaang maagaw.” Alam kong nagko-compute siya sa isip. Hindi lang pera. Kundi risk. “Kapag naglabas tayo nang masyadong malaki,” sabi niya, “maaari tayong mabutasan.”

Bumuntong hininga muna ako bago tuluyang tumayo't lumabas ng bahay para magpahangin. Hindi ko akalaing sumunod siya at naupo din sa tabi ko. "You've made it this far, bakit parang may alinlangan ka pa" panimula niya. "Why does it feel like I'm putting them in danger" tanong ko habang nakatingin sa kalangitan na nagbibigay liwanag sa paligid namin. "Well, everyone must put in risk in order to know the better outcome" Napasabunot nalang ako sa buhok ko dahil hindi ko na alam kung tama pa ba itong ginagawa ko. "Bakit pa kasi ako nandito. What's the point of this game!"

Ilan sandali silyang natahimik sa sinabi ko bago siya tuluyang magsalita. "Sumusugal ako dahil ito ang gusto ko, I know taking risks is dangerous, walang siguradong panalo ngunit ang mahalaga masaya ako sa ginagawa ko kasama ka, ang nagbibigay dahilan sa akin para paghirapan ka," mala-makatang sambit niya.

At tumawa pa siya sabay iling. “Manang, iyon ho talaga ang katotohanan.” Ngumiti siya. “Ganoon ho ang mangyayari kaya mabuti na rin nang nakunan ako kaysa pati siya maghirap, baka pareho lang kami ng sapitin.” Bakas ang pagkahabag ni Manang Fe sa mukha pero ipinaglaban pa rin niya ang sariling paniniwala. “Pinangungunahan mo agad, Hannah… masama oo kung sa masama si Cedric pero iba na kapag usapang anak—”

Kaya ko bang i-risk ang katahimikan ng pamilya ko para sa lalaking mahal ko? Hinaplos niya ang likod ko, mabagal, paulit-ulit, parang sinusubukang burahin ang sakit na nararamdaman ko. “I’m sorry,” bulong niya. “I should’ve told you sooner.” Iyak na lang ang sagot ko habang nananatili siyang nakayakap sa akin. “I was selfish,” dugtong niya. “I wanted you to love me without complications. Pero kahit anong gawin ko, hindi nawawala ang multo ng nakaraan ko.”

Ngumisi si Franco at tumalikod sa akin upang umupo sa sofa. Inviting himself there he sad like it was his own sofa at home. “So, I came here to warn you,” biglang seryoso nito. Maging ako ay biglang kinabahan sa bigla niyang pagseryoso. “Once you entered his grasp again, I’m not sure if you can get out again. So for your own sake, I suggest you think twice about your decisions. Pumili ka ng mga desisyong konti ang pagsisising makukuha mo. Sigurado naman na sa lahat ng desisyon na patutunguhan mo there would be regret. So at the very least choose where you think has the least demerits.” Wika ni Franco habaang diretsong nakatingin sa aking mga mata. I gulp.

Pero mukhang hindi rin reasonable yung scenario na naisip ko kasi bakit naman ako maki-kidnap eh hindi naman kami mayaman? Kidding aside, to be honest, marami pa ring gumugulo sa aking isipan at nagtatalo ang mga ito kung bakit ako pumayag umuwi sa amin. Pero sa gitna ng nagwawalang isip ko, mas nanaig ang lakas ng kutob ko kaya ako nagdesisyong umuwi. I risk and took a leap of faith in this decision because I believe na masasagot ng pag-uwi ko ang lahat ng tanong ko at makikita ko sa address na ito ang magbibigay ng clarity sa mga bagay na hindi ko maintindihan.

I'm just a kid with a whole different perspective. Now I'm putting the blame on myself. I'm damned, so damned. Why are you doing this to me Ben?! Maybe I should avoid him? but he would suspect and start asking questions and would eventually make me spill the tea. Owsh*t I'm in panick. Or maybe I should take the risk? as they say, the higher the risk the higher the return. And after? when he already did know, what will be the after? wishing to the stars for him to like me back?

Alam ko na tama siya, pero hindi ko alam kung ito ang tamang desisyon. Ang pagpapanggap ay mas mabuti kaysa sa katotohanan. Alam ko na kapag nalaman nila ito, mawawala ang respeto nila para sa akin. Mapapagtanto nila na hindi ako perpekto. Hindi ko matatanggap yun, dahil ang pagiging perpekto ang tanging kalamangan ko kay Ava.