Risking Is Better Than Regretting の小説・ストーリー

Napangiti siya habang tinutugon ang mga halik nito. Hindi niya maalalang ganito siya kasaya noong nagtapat sa kanya ng pagmamahal si Rex na tanging naging nobyo niya. Wala nga ni kalahati ang kasiyahan nararamdaman niya ngayon kumpara noon. Siguro nga panahon na para buksan niyang muli ang pusong magmahal. It's better to take a risk than having regrets of not doing it at the end. Tumigil sila sa paghahalikan at agad na pinagdikit ni Kade ang mga noo nila habang nakapikit at malawak ang ngiti.

"I know pero di ko alam kung bakit hangang ngayon wala parin." "You know reign hindi naman mahirap maghintay, ang mahirap jan ay yung mag-isip kung may darating ba. I can wait for my mate, kahit na mag 100 year old pa ako." "I hope everyone could wait even if they don't have any assurance with." "Because it worth the risk." "If I take risk would it be worth it?" "You will not know if you wouldn't try." Pareho kaming natahimik, one last glance on the sunset and turned my back on it as I leaned on the railings with my arms folded on my chest.

Hindi gaya sa akin, tahimik ako at mas pipiliin ang tamang daan na alam ko. I'm afraid of risking. Hindi gaya ni Sieme na kayang sumugal para lamang makita ang dulo. Pero iba ako, hindi ko kayang sumugal sa isang bagay na alam kong maaari akong mapahamak sa dulo. Every risk has a lot of holes. Maari kang makalagpas sa binigay na butas, pero maaari ka ring mahulog sa binigay na butas. "Hoy gaga! Ano nga 'yong sinisigaw mo?" Tanong ulit niya na nagpaalala sa akin sa bilin ni Stell.

Sa nararamdaman kong assurance mula sa akin ay mapapanatag na ang dibdib ko sa maraming what ifs sa utak ko. Alam ko na kung sakali mang may maging problema kami sa hinaharap ay malalampasan namin ang lahat ng ‘yon ng magkasama. Even though I have no experience in love and relationships— and taking this risk is uncertain— I am secure with Gray, and I know that I will not regret fighting for my love for him ever.

ya. Sa mga ginawa niya noon, sino ba kasi ang hindi matatakot na baka gawin niya ulit yun sa'yo di ba? Pero alam mo ba Josh? Mas natakot ako nung akala ko nawala na talaga ng tuluyan sa akin si Kyle at hindi ko siya nabigyan ng chance. It's scary to give out another chance without an assurance that he won't hurt you ever again but it's scarier being hunted by "what if's" for the rest of your life because you didn't give him a chance. May kanya-kanya tayong choice pag napunta tayo sa sitwasyon na napuntahan ko... Siguro ang iba, hindi na talaga bibigyan ng chance yung taong nakasakit sa kanila kasi ayaw na talaga nilang masaktan pa. But with me, I chose to give Kyle a chance. And I know, no m

“Hindi mo alam kung gaano kabigat ’yong desisyon mo. That company… it’s your whole life. Lolo Roman trusted you with that. Paano kung—” He cut me off. “Kira, listen to me. I’m not doing this out of impulse. Matagal ko nang pinag-isipan. I realized na lahat ng pinaghirapan ko, walang halaga kung wala ka sa tabi ko. Ikaw ang gusto kong kasama sa bawat araw. Ikaw ang gusto kong makita pagkagising ko. And I want the world to know na ikaw lang ang pipiliin ko, no matter what.” “Pero Anthony…” mahina kong sagot. “What if later on, you regret it? What if you wake up one day at maisip mo na you should have stayed as CEO?”

A chill ran through me. Because I knew what that meant. Control. Isolation. Punishment. Worse. So much worse. My chest tightened painfully. “I don’t want to be afraid anymore,” I admitted. Adrian stepped closer again. This time— Not hesitant. Not careful. Certain. “Then don’t be.” “That’s not how it works.” “It can be.” “How?” I asked. His gaze held mine. “By choosing something worth the risk.” Silence. Because that— That was it.

Mahawa pa ako sa kabaliwan ng lalaking iyon. • • • A LIFE TO REGRET: DEAL WITH A DANGEROUS BILLIONAIRE • • • I really can't bear to be with him. I feel suffocate around him. Kung sana lang hindi ako tumuloy sa sementeryo, hindi ko sana s'ya makikita pa uli at wala akong makikitang insendente na ita- take advantage niya sa akin. I wiped my tears as I lifted my head from the long chair so I could lean on it.

Isang pangako para sa lalaking sinusulyapan ko mula sa malayo, para sa lalaking minahal ko pero ginago ako. Sa muli nating pag kikita sisiguraduhin kong ikaw ang nagmamakaawa ikaw ang iiyak, ikaw ang masasaktan at ikaw ang mawawalan! Isang huling sulyap ang ginawa ko sa kanya bago tuluyang nilisan ang lugar na iyon o tamang sabihin ang “bansang iyon“. I'm the heiress of the Ventura Clan. Once we turn our back, you will surely regret it.

The escape, the revengpe— they seemed increasingly distant, increasingly elusive. The thought of retreating, of abandoning my plan, crossed my mind. The risk was too great, the danger too real, the consequences potentially devastating. Masyado nang malayo at masyado nang malalim at komplikado ang mga sinuong ko. At habang mas tumitindi ang mga ginagawa ko, alam ko na palala lang din nang palala ang parusa at ganti na pwede kong makuha kapalit nito. I could simply give up, surrender, accept my fate. It would be easier, safer, less painful. But the thought was repugnant, unacceptable.