Romeo And Juliet Play Script Novels & Stories

Humakbang siya muli papalapit para hawakan at hilahin si Wyatt. Nang makita ang eksenang ito, halos mahimatay sa takot ang kanyang amang si Romeo. Lintik na bata! Mabilis na sumugod si Romeo papalapit, halos yumuko na ito sa sahig sa labis na pagpupugay at takot. "Mr. Fitzwilliam, pasensya na po talaga! May sira po ang ulo ng anak ko. Sana po ay maging malawak ang inyong pag-unawa at huwag niyo na po itong seryosohin."

Lahat sila ay may kani-kaniyang estilo sa paglalaro, at ang bola ay mabilis na naglalakbay mula sa isang kamay patungo sa ibang kamay, mabilis ang kilos at puno ng kasiyahan. Nang makita sila ni Jasmine ng mga kuya, tumigil ang laro. Ang mga mata ng tatlo ay agad na napunta kay Jasmine at kay Michael. “Jas, anong oras ka ba nakauwi?” tanong ni Romeo, ang pinakamataas at pinakamatanda sa kanila, ang tono ay may halong pagmamalasakit at pagkabigla. “Ate Jasmine, sino siya?” tanong ni Roel, na may kasamang pagkabighani, ang mga mata ay tinitingnan si Michael mula ulo hanggang paa. “Ano'ng pangalan mo?”

Kailangan niyang magplay safe muna para hindi siya mahalata. "Ikaw na ang bahala. Bigyan mo na lang ako ng sa tingin mong... fair lang na makuha ko," sagot ni Romeo. "Sapat na ba ang isang milyon?" Muntik ng mabilaukan si Romeo sa sariling laway. Hindi naman niya ineexpect na ganito agad kalaki ang offer sa kaniya ni Leo! Nagningning agad ang kaniyang mga mata pagkarinig ng ganoon kalaking halaga.

Kung gayon, bakit niya pa ako pinahihirapan ng ganito, nahanap na naman pala niya ang babaeng kinababaliwan niya? Kailangan kong makausap si Romeo. Kailangan kong makasiguro kung nahanap na nga ba niya ang babaing 'yon. Tumayo ako at tinungo ang pinto. Pero hindi pa man ako tuluyang nakalapit humarang na ang dalawang tauhan ni Romeo. "Umalis kayo!" singal ko, sa dalawang tauhan. Nakaduro pa ang daliri sa kanila. Pero hindi man lang sila gumalaw sa kinatatayuan nila.

Inis na ibinato ko ang unan ko sa sahig bago tumayo, Alas diyes palang ng umaga pero heto ako at gising na gising na ang diwa. "Romeo! Bumangon ka dyan!" Sigaw ni Juliet yung kapitbahay kong mag jowa. "Lalayasan na kita napaka tamad mo!" Habang ako ay nag kakape ay patuloy pa din ang sigawan ng dalawa na tila sila ay nasa isang pelikula, that thought of that made me rolled my eyes. Sana konting consideration naman lalo't dikit dikit ang silid namin diba?

' Agad niyang tinanong si Lord Rohan na nanginginig na sa kanyang mga kamay. Agad namang tumakbo si Juliet papunta sa kanila habang ang bilis ng tibok ng puso, 'Mukhang inaatake tayo, anong gagawin natin ngayon?' Nanginginig na tanong niya. Bago pa man makapag isip si Lord Rohan kung ano ang gagawin, bumukas ang pinto at agad na pinalibutan ng daan daang sundalo ang lugar.

Kaya ba nagtanong siya sa akin ng kanta kanina dahil may balak talaga siyang tumugtog ngayong gabi? "That you were Romeo, you were throwin' pebbles And my daddy said, "Stay away from Juliet" And I was cryin' on the staircase Beggin' you, "Please don't go, " and I said." "Romeo, take me somewhere we can be alone I'll be waiting, all there's left to do is run You'll be the prince and I'll be the princess It's a love story, baby, just say, 'Yes'"

Ngiting ngiting sabi niya. Tomorrow night? Makakalabas naman siguro ako nun dahil aalis si Zach mamayang gabi at kinabukasan pa siya dadating. Pwede naman siguro akong umalis din habang wala siya hindi naman niya malalaman. "Game ako dyan Juiet!" "Shh atey umaga ngayon kaya Romeo ako. Okay?" Natawa nanaman ako. "Kaya mahal kita Juliet eh" Niyakap ko siya ulit.

Napapahiyang tumigil na lamang siya at pinakinggan na lamang ang awit. That you were Romeo, you were throwing pebbles And my daddy said, "Stay away from Juliet." And I was crying on the staircase Begging you, "Please don't go." And I said, "Romeo, take me somewhere we can be alone. I'll be waiting. All that's left to do is run. You'll be the prince and I'll be the princess. It's a love story. Baby, just say 'Yes'." "Hey, wake up, sleepyhead. We're already here."

Tumatawa naman si Franz habang nakahawak sa dibdib na kunwari’y nasa isang dramatic scene ng isang pelikula. "Justin, ikaw si Romeo!" sigaw ni Loury. "Hindi na kailangang sabihin, alam ko na ‘yan," sagot ni Justin habang hinahawakan ang kamay ko. *"Romeo, take me somewhere we can be alone..."* sabay-sabay naming kinanta habang nagtatawanan.