Run With The Wind Novels & Stories

Sinamantala niya ang pagkakataong iyon para tumakbo at sumigaw ito, "Run well!" Bago siya lumiko, nagtaas siya ng gitnang daliri. Napansin niyang humahabol na ito sa kaniya at alam niyang maabutan siya nito. Mukhang runner pa naman itong si Ace at tila nasa dehado siyang sitwasyon.

Ilang sandali pa ay napuno na ng mga tao ang gilid ng kalsada. Nagtatanong ang kanilang mga mata. Banaag sa mukha ng mga bata ang pagkasindak. Tila naman nakahandang sumugod anumang oras ang mga lalaking nakamata sa bawat hakbang nila. Amoy na amoy sa simoy ng hangin ang tensiyon sa paligid. Ramdam nina Runa na hindi sila tanggap sa lugar na iyon. Ngunit alam din niyang sa kapangyarihang taglay ng labin lima niyang kawal ay magagapi ng mga ito ang mga naroon sa loob lamang ng maikling minuto. Walang dapat ikatakot.

tumawa sa linya si Windy. Ngumiti na lang siya. Sana maging maayos na lang ang lahat. Dahil ayaw na niyang magkaroon pa ulit ng trauma ang kanyang anak. ******

Hindi ko maiwasang makaramdam ng panlulumo dahil sa nabasa, kaya lumingon ako sa direksyon kung nasaan ang aking asawa, at halos pakiramdam ko ay bumibigat ang loob ko habang naririnig ito kung paano niya pinagmamalaki sa mga kaibigan ang plano niya ng pagbuo ng isang masayang pamilya. What should I do? Ngayon ko palang mararating ang pangarap ko na gustong-gusto kong maabot, pero paano ang asawa ko? Paano ang pangarap ni Rexx para sa amin? Aniya sa isip bago muling lumingon sa kontrata at muling binasa ang nakasaan sa huling rules. "You are not allowed to having a child or get pregnant while you are in care of MMA (Marquez Modeling Agency)."

Nawawala ang lahat maliban sa target at sa pagitan naming hangin. May maliit akong marka sa kanang palad. Isang hugis na parang patak ng tinta. Hindi ko alam kung bakit minsan ay hinahaplos ko iyon bago ako pumutok ng baril. Siguro para ipaalala sa sarili kong totoo ako. “Wind minimal. Two clicks left,” sabi ni Atlas. In-adjust ko. Ang daliri ko ay nakahanda na sa trigger.

Baka sakaling may mas safe na lugar na pwede naming puntahan. "The wind is so refreshing. Isn't it?" Vani asks, open arms. His eyes are closed, smiling conspiratorially. Tiptoeing around the delicate sensibilities. The wind is eddied, swirled and ambient that lifts my hair into a dance. As I watch the strands at their confluence of tether and vortex, a sense of calmness comes.

Sa labas, malakas ang hangin at buhos ng ulan. Ang windshield wipers ay may ritmo na umiindayog pakanan at pakaliwa sa harap ng bintana ng kotse... ang eksena sa loob ng kotse ay minsang malinaw at minsang malabo. Napilitan si Mallory na halos humiga na padapa sa malapad at matigas na katawan ng binata.

Agad, si Elder Wind ay natakpan ng enerhiya at nanlamig. Ang pangunahing bulwagan ng altar ay pin- drop na tahimik. Lahat, kasama sina Veron at Elder Wind, ay nataranta. Laking gulat nila. Napakalakas ng matanda. Napakarami sa kanila ngunit walang sinuman sa kanila ang nakalapit sa kanya upang mahipo ang kanyang damit. Talagang malayo sila sa kuwalipikadong makipaglaban sa kanya. Paano nila ipagpapatuloy ang laban?

Hinihingal kong binagalan ang pagtakbo, catching my breath immensely. The cold wind bore in my skin. I shivered as it touched me. I was wearing a black sando with a light-weight leggings so it was easy to get cold, and that’s why you need to run faster so that you will heat up more than how the temperature seeks you. I was doing it, alright, napagod lang ako dahil kanina pa ako nagjojogging dito.

Halos mabilaukan ako. He did not put down his hands on my waist. Mistulang naging alila ako nang nagsimula na kami maglakad patungo sa labas. Ayaw ko ihalimbawa ang hangin sa relasyon namin ngayon. Athough the wind is very powerful and you can feel its presence, in and of itself it cannot be seen. You know it is there by its effect on others. Lashing the old tress with a wind, unseen wind racing along the tiles, rising and falling with many clouds under the moon.