Novel & Cerita Run With The Wind

Tanaw ko na ang exit kaya mas binilisan ko pa ang paglalakad. Napasinghap ako nang biglang may humawak sa palapulsuhan ko. Huminto ako para lumingon sa likuran pero umabante na ang may ari ng kamay. Sa tulin ng lakad niya, natangay ako. Kusa na yatang kumilos ang mga paa ko sa paghakbang pasunod kay Caius. Ano 'tong iskandalong ginagawa niya? "Bitiwan mo 'ko." protesta ko sa mahinahon na paraan.

itinulak niya ang kotse ni Agila palabas ng kalsada. “Grabe!” Mabilis na nagmaniobra ang Agila, at sa awa ng Diyos, nakaiwas siya kaya bahagya lang tumama ang kotse sa guardrail ng highway. Dapat ba itong ipagpasalamat? Tinanggal ni Agila ang kanyang helmet, ibinaba ang bintana, at pinanood ang kotse na naglaho na parang kidlat. Sa isip niya: “Ang galing ng pagmamaneho ni Against the Wind ay parang diyos. Ang kasalukuyang sitwasyon ay nasa loob ng inaasahan ni Against the Wind.” Kung hindi lang siya ang bumangga sa kanya noong nakaraang linggo, baka hindi lang simpleng guardrail ang tinamaan.

I am just feeling bad that I should have at least informed them that I might be late today. Pagkababa ko sa sasakyan ay bumungad sa'kin ang malawak na lupain at ang malakas na ihip ng hangin. With trees dancing to the whispers of the wind, a rich natural landscape greeted my presence. The air that embraced me was softer and thinner with the beam of sunlight kissing my olive skin that shines with its golden rays. Nature is alive. As if they recognize me, they sang a wholly music that only the open minds could hear.

As if naman may alam ito samantalang FNBF nga sila pareho. Nakita niyang natigilan si Vookie pagkatapos ng ilang sandali. Sinundan niya ang tinitingnan nito at parang gusto niyang takpan ang mga mata nito. She's daydreaming at this one, hot day of the man wearing nothing but his jeans and sports shoes. All his muscles were in there perfect places. His sweaty hair waving with the wind like leaves falling during spring. Napalunok na rin siya. Parang mas naging mainit ang panahon lalo na nang pinahid nito sa katawan ang hinubad na suot. Napabuga siya ng hangin dahil nanikip bigla ang dibdib niya. Bakit siya ang naaakit ngayong tumatakbo na ito?

Ngayon ay nakaya pa niyang ikwento lahat ng pinagdaanan niya dito sa taong kaharap na sandali niya lang naman nakilala. Muling dumampi sa katawan nila ang mabigat na pag-ihip ng hangin at isinasayaw ang buhok habang nakaharap sila sa isa't isa at nagpapalitan ng titig sa mga mata. Tila nakikisama sa damdamin nila ang ihip ng hangin dahil sa tuwing nagtatagpo ang kanilang mata ay siya ring umiihip ang hangin na dumadampi sa kanilang balat.

Mabilis na kumilos ang dalaga at nagawa niyang ipaamoy ang gamot na pampatulog kay Mang Greg. Nang mawalan ng malay ang driver ay inalis niya ang mahabang skirt ng wedding dress, ang suot niyang belo at mabilis na lumabas ng sasakyan. Tumakbo siya palayo sa bridal car habang hindi pa niya natatanaw ang mga sasakyang nakasunod sa kanila na naharangan ng maraming baka na ipinapastol. Walang nagawa ang mga tauhan ni Mayor dahil mabagal maglakad ang mga baka na nakaharang sa gitna ng kalsada. Lakad takbo ang ginawa ni Girly sa tabi ng daan. Hanggang sa makita niya ang nakahintong sasakyan na sa tingin niya ay nasiraan.

This is a work of fiction. Names, characters, businesses, places, events and incidents are either the products of the author's imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental. You may encounter typographical error and grammatically incorrect words since this story is unedited, i will edit it if i have time.

"Yes Buds." Ngumiti ako sa kaniya at binaling na ang tingin sa may car windo. Napapikit ako. Kanina pa sumasakit ang ulo ko nang magsimula akong rumampa at mas lumala pa nang nakabalik na kami sa dressing room. I did took some medicine and hoping na wala na ito maya-maya. Tahimik lang kaming bumyahe hanggang sa makita ko ang tinatahak naming daan. "Storm.."

Sa apat na araw ng aking pananatili ay gusto ko nang umuwi. Bukod kasi sa hindi ako komportable sa paligid, hindi rin ako kampante sa presensiya ng daddy ni Lucas. Hindi ko alam kung bakit pero isa lang ang sigurado ako, parehas sila ni Tiyo Robert na may masamang pakay sa akin. Mapanghusga man kung ituturing pero iyon ang nararamdaman ko. Kahit gusto kong umalis sa bahay ng mga Sandoval, wala akong magawa dahil binilin din ni Lucas na huwag akong hayaan na makalabas.

Hindi niya magawang makapag lakad ng maayos dahil na rin sa lakas ng hangin at ulan. Hinahabol ni Ms. Dein si Red upang payungan ito ngunit sobrang bilis nitong mag lakad na tila ba'y hindi na nito inalintana ang buhos ng ulan at wala ng pakielam kahit na maligo pa siya sa ulan. Maya maya pa ay dumating na ang kanilang hinihintay na helicopter. Kinausap ni Red ang piloto nito at nang matapos ay agad niyang hinarap si Ms. Dein.