Run With The Wind Novels & Stories

natatawa kong tanong habang hindi ko mapigilang tingnan siya mula ulo hanggang paa. Tumawa siya, hindi alintana ang itsura niya. “I played with the wind!” proud pa niyang sabi. “I ran outside so fast, then boom!” sabay hawak sa buhok niyang nakatayo na parang tinusok ng kuryente. “Wind?” Umiling si Ares. “You look like you fought with a thunderstorm.” Nagkantiyawan ang mga bata at nagtawanan. Kahit ako ay napahawak sa tiyan ko habang pinipigilan ang sobrang tawa.

Bagamat hindi ito marangya, sapat na iyon upang magsilbing kanlungan mula sa ulan. Hindi na sila nag-aksaya ng oras. Magkasabay silang tumakbo sa madulas at maputik na daan, bawat hakbang ay may tunog ng paglubog sa putik. Nabasa ang kanilang balikat, buhok, at kahit ang mga laylayan ng kanilang damit habang pinipilit marating ang kubo. Ang hangin ay lalo pang lumamig at para bang nilalamon ang kanilang balat. Ngunit sa gitna ng kanilang pagtakbo, may kakaibang kilig ang namamagitan—isang damdaming mahirap ipaliwanag.

Walang emosyon ang mukha nito pero hinala niya ay kinakabahan lang ito. Ikinawit niya ang braso niya sa braso nito para masiguradong sumusunod ito sa lakad nila, nauuna naman ang Nanay nito habang si Jeffrey ay iniikot nito ang tingin sa paligid. The wind is blowing a little strong than usual. The sound of dry leaves rustling whenever the wind blows brings the feeling of warmth, peace, and soothing province life. The sound of the leaves of the two mango trees blows a little louder but to her, it felt like home. It's so therapeutic.

Ang kotse ay mabilis na tumatakbo, mas mabilis pa kaysa noong una silang lumabas. Ipinagpag ni Shayne ang buhok na tumatakip sa kanyang mukha dahil sa hangin, at hinawi ito sa likod ng kanyang tainga. Magaan ang kanyang pakiramdam at kumanta pa siya ng masayang tono. Para sa kanya, ang makapanakit sa kalaban ay isang uri ng tagumpay.

Inirapan niya ako. "Napaka-ano?" "WALA. Nevermind. Ampanget mo." Natawa nalang ako. Mukha siyang bata na hindi napagbigyan lumabas, o inagawan ng lollipop. Kung alam mo lang kung gaano ka kaganda sa paningin ko, Christina. Kung alam mo lang... Matapos ko na iangat ang lubid, at paandarin ang motor ay nagsimula nang tumakbo sa katubigan ang pump boat.

Hindi namamalayan ni Ali na nasa harapan na siya ng townhouse na inuupahan ni Leighton. Walking distance lang ito mula sa chapel. Wala siyang choice dahil para silang basang sisiw. Naging mapaglaro ang tadhana dahil matapos sabihin ni Leighton ang nararamdaman nito sa kanya ay bigla namang bumuhos ang malakas na ulan. Sinabi naman ng Weather App na hindi uulan ngayong araw naging taliwas iyon kinagabihan. Madalas namang pumalya ang Weather App dahil sa climate change pero naging playful ang tadhana sa kanilang dalawa.

chapter 23 vl pov "d*mn!"gigil ko na lamang na sambit pagkarinig na pagkarinig pa lamang sa sinasabi ng aking mahal na asawa.. "you can run .wife .but you can't hide.dahil kahit saang sulok ka pa ng mundo naroroon,ay hahanap hanapin pa rin kita .because you are mine .my runaway wife..mine alone."nanginginig kong anas sa tapat ng pintuan kung nasaan ang kwarto ng aking asawa.napakuyom pa nga ako ng aking kamao dahil sa galit na aking nararamdaman mula sa aking narinig...

bulong ni Lev sa akin. He didn't gave me time to think. He dragged me while running. Running while holding his hand feels exhilarating and heartwarming, as if we're both escaping the world together in a rush of shared excitement and connection. The synchronized movement and the touch of our hands create a sense of unity and a rush of positive emotions.

Bihira lamang siyang magsuot ng contact lense kapag may aatendan lamang siyang okasyon. Hindi talaga siya komportable sa bistida at palda, medyo maton kasi siyang kumilos dahil nga puro lalaki ang kapatid niya. Pero likas lamang talaga ang kabaitan niya kaya nga naaabuso siya ng mga katrabaho at pati na ang kanyang ex. Agad na nagsalamin si Windy at maya-maya'y kinuha ang ilan na niyang naencode.

Suportado naman siya nito, maliban lang sa kabaliwan niya sa tuwing nasa paligid ang binata. "Tsaka may event 'yung kapatid sa Lunes at walang makakasama dahil parehong wala sina tito at tita." Kumindat naman ito ngayon. "Start na ng leave mo 'yun, hindi ba?" Nang ma-realize ni Rain ang pahiwatig ng baliw niyang kaibigan ay mabilis niya itong pinanlakihan ng mata para balaan. Malaki na ang nagiging abala nila ni Wind sa binata, malapit kasi ang dalawa kaya naman sa tuwing may kailangan si Wind at kaya nitong gawan ng paraan ay si Nate ang kumikilos. He's their savior, her knight without shining armour. But that doesn't mean they have to take advantage of that.