Runaway Novels & Stories

Sudden Escape Plan Nararamdaman kong unti-unti akong pinapalibutan ng pressure. Kung hindi ako aalis dito, baka patayin ako ni Duke Alistair! Kaya alam mo na… INSTINCT MODE ON! > "Oh my gosh, ang bango ng hangin! Sige po, Your Grace, alis na ako!" Bigla akong tumakbo nang mabilis na parang may hinahabol na aswang! > "Lara—!" DEDEMAAA! HINDI NA AKO LILINGON!

Narinig ko ang napakalakas na tili ng gulong ng sasakyan habang pilit nitong tinatapakan ang preno sa basang daan. Ang malaking sasakyan ay dumulas nang bahagya patungo sa kinaroroonan ko, at bago ko pa man magawang umiwas, nawalan na ng lakas ang aking mga tuhod. Dumilim ang paligid at bumagsak ako sa basang kalsada, habang ang huling narinig ko bago ako tuluyang mawalan ng malay ay ang malakas na kalabog ng p***o ng sasakyan na bumubukas at ang mga yabag ng sapatos na papalapit sa akin.

galit na tanong ng mommy niya. “Dahil naman talaga sa amin kaya nasasaktan si Ate Sera. Kaya kung meron man dapat lumayo, kami yun ni Ethan.” Nakuyom niya ang mga kamay. “You're not leaving, Camille.” “Pero aalis ka.” Walang emosyong tiningnan niya si Camille. “Kailangan kong gawin 'to. I need to move on and fix myself in such a way that I can start all over again.”

Pinahiram naman siya ng pera ng mga ito dahil naawa sa kanya. "Saan ka tutuloy ngayon kung hindi ka muna pwede sa bahay mo at baka nga masundan ka pa nga doon kung babalik ka agad sa bahay mo. Kapag nalaman na nila na nag run away fiancee ka hahaha.." tanong sa kanya ni Melody na natawa pa sa sitwasyon niya kaya pinalo niya ito sa hita.

Hindi niya lubos akalaing makakaramdam siya ng ganitong kaginhawaan dahil lang sa kanyang pag-alis. Sometimes, running away is the most effective thing to do when everything feels like falling apart. And looking back, she can’t feel any regrets or what ifs. Ang tanging what if niya lang ay ‘what if nanatili siya?’. For sure, she will suffer and so as her kids.

Utos ni Tom "May punto ka, sige iiwan ko na ang kotse ko dito kukunin ko lang ang mga gamit ko." sagot ko. "Pero San tayo pupunta?" tanong ko sa kanya "Malalaman mo mamaya, mag ayos ka na agad." Wika ni Tom Mabilis naming inilipat ang mga gamit ko papunta sa kotse ni Tom Ilang oras din kaming nasa byahe ng inihinto ni Tom ang kotse nya sa isang gilid. Tumingin ako sa labas at natanaw ko ang isang bahay na tila nasunog.

Nanatiling nakahawak si Helios sa aking mga kamay, habang sinusuri ko ang malawak na runaway ng mga eroplano. Runaway kasi ang tawag sa lugar na kung saan ay nagti-take off ang mga eroplano, o hindi kaya ay nagla-landing. “Ang ganda,” manghang bulong ko, kahit hindi pa naman kami nakaaalis ng runaway ng airport. Natawa naman nang mahina si Helios, at binuhat na lamang ako gamit ang isa nitong bisig.

Hindi gaya sa panaginip na hindi ako makagalaw, ngayon ay malaya akong nakakakilos. Hindi ko ininda ang mga matutulis na bagay na natatapakan ko. I don't care if my feet bleed, get sore or become numb. Basta maka takas ako at maka-alis dito ay ayos na ako. But, should I escape? I know this is my fear, but should I need to run from my fear? What if the more I run, the more it chases me? Then, it seemed like I was just running on a round wheel.

by Post Malone. Hindi man mahilig si Calex sa ganito ay hindi niya na rin siya nakatutol sa babae dahil sa bilis ng paghatak nito sa braso niya. Seasons change and our love went cold Feed the flame 'cause we can't let it go Run away, but we're running in circles Run away, run away I dare you to do something I'm waiting on you again So I don't take the blame Run away, but we're running in circles

Agad na sabi ni mommy. “Copy, my dear. I'm not old pa naman ah, tingnan niyo naman ako, I can walk gracefully. I can even run fast at pwede pa sumali sa mga marathon. And you know what? Without you guys knowing, I even joined a marathon last month in Norway and guess what I almost won. Almost .. okay? So, it means I'm still strong, so don't worry too much about me. I could still travel around the world if I wanted to.” Pagmamalaki nito.