Sad Quotes About Self Mga Nobela at Kwento

"Pero sana huwag mong isipin na wala kang kwenta dahil ang totoo, lahat tayo may kwenta. Lahat tayo may halaga at kung hindi nila iyon nakikita sa 'yo, bulag sila." "I don't know, Mara. Hindi ko alam kung ano'ng dapat kong isipin sa sarili ko. Baka marahil tama sila. I am worthless, useless, nothing." "At hahayaan mong iyon ang maging tingin nila sa 'yo, Sir?"

"Tingnan mo ang sarili mo. Para kang asong inabandona. Para sa akin, kusa mong nilasing ang sarili mo at ginagawa mong dahilan ang kalasingan mo para maikama mo siya." Inis na inis si Lucian at napangiwi. "Nag-seself project ka ba? No wonder na walang mga babaeng dumadagsa sa daraanan mo. Tila lahat ng kabaluktutan alam mo. Mukhang naguguluhan si Cade. "Hayaan mo akong mag-isa."

saglit itong tumahimik. "Hindi ako gagaling. Alam kong yun ang nasa isip ng lahat ng tao tungkol sa'kin. I'm a terrible person so maybe I should do much better pero paano kung lahat ng tao ay ayaw sa'kin? Sabi ng iba dapat tanggapin ko ang sarili ko pero paano naman kung alam ko mismo sa sarili ko na wala akong kwentang tao." Napaawang ang labi niya sa sinabi nito. Bumalatay sa mukha nito ang lungkot at sakit kaya hindi niya maiwasang makaramdam ng kirot sa damdamin.

Pero wala rin naman akong ideya kung sino iyon. 'This is so fucked up.' self-disappointment hits me, napakaburara ko. I also failed to send my thank you's to the person who saved me. It's so frustrating! I shook my head. Hindi ito ang oras para magmukmok, nandito ako para magsaya at makalimot sa stress at painful past, I need to cheer up. Taas noo akong tumayo at huminga ng malalim, then I smiled sweetly.

"Hindi mo pwedeng pilitin lahat para lang umayon sa gusto mo, Liliana... I hope someday you will learn that." Hindi na siya nagsalita pa at nanatili na lang nakikinig habang nakayuko pero nanatiling nakatayo sa harapan ko, hindi na nga lang magakagalaw pa. "Kung ipagpapatuloy mo ang pagiging rason ng paghihirap ng iba, you, yourself will be no longer happy, wala patutunguhan ang lahat kung pipiliin mong punuin ang sarili mo ng inggit, selos at kung ano pang negatibo mong paguugali," mahaba kong sinabi nagsilbing payo na sa kanya.

Lagi niyang sinasabing mahal niya ako pero lagi naman niyang pinipiling saktan ako kaysa sa hayaan akong maging masaya. "I'm sorry... I have been so selfish..." He looks so sad na halos nagbigay ng kakaibang kirot sa dibdib ko. He forced a chuckle, umiling-iling. "I did not think, that you also have the right and ability to decide for your happiness." Saglit akong nawalan nang imik. Sinulyapan ko siya. Nakatingin siya sa sahig. Nangingilid ang luha niya.

Siya lang ang nakakaintindi sa akin. Siguro I need to teach myself how to be strong, to be independent, to not rely unto others, to be alone because everyone will not stay and it's okay. I am not wrong for being hurt, I am a human that can feel pain. I am not a bad person just because I want to be appreciated for what I did for her, for them. Siguro I should not expect others to hold the same values that I have. Dapat simula ngayon, I will practice appreciating myself. I should love myself dahil sino ba ang gagawa nun kundi ako nalang din. Hindi ko dapat iaasa sa iba ang kasiyahan ko. I should be doing it

sabi nito, napangiti ako. "Don't hold yourself, akong bahala sa lahat, sabi mo nga sa akin, I'm your brother, so let me take good of everything, sobrang selfless mo, maging selfish ka naman kahit papaano" sabi nito habang nakangiti. Napaluha ako dito, niyakap ako nito, "Thank you ate, you don't need to be hard on yourself, also find your happiness" sabi nito sa akin.

All these qualities are detrimental to the gradual growth and progress of children. It's toxic to measure ourselves and our own self-worth against other people, but we still do it. Often. Because we're human, and sometimes as humans we just can't help ourselves. Ang dami kong gustong sabihin pero napagdesisyonan kong hindi nalang ako iimik. Hindi nalang ako iimik. Pasok doon, labas dito. Paulit-ulit na'yang lintaya, hindi na dapat ako nasasaktan. Kaya sige lang. Tatanggapin ko nalang lahat ng sasabihin nila. Para matapos nalang ang lahat ng ito.

At doon ko mas lalong kinain ang sariling pride. Hindi ka espesyal, Leah, paalala ko sa sarili ko, mas mahigpit na ngayon, mas desperado. Isa ka lang sa mga madadaanan niya. Ganoon din naman ang tingin ko sa sarili ko at sa mundo na tila hindi naging patas sa akin.