Novel & Cerita Samantalang

SAMANTALA, sa isang secluded na gubat kung saan sa gitnang bahagi nito at may nakatayong isang malaking bahay, kung saan bawat paligid nito ay may mga armadong lalaking nagbabantay. At mula sa underground basement ng bahay, ay may isang ceramic transparent glass na parang kuwarto, na may kama, cabinet at bookshelves ang makikita sa loob. At hindi lang 'yun, sa babasaging kuwarto na 'yun ay nakadukmong umiiyak sa kama ang isang babaeng nakasuot ng white spaghetti straps dress. "Why are you still crying? Hindi ka pa nasasanay sa bago mong kuwarto, Manuela?"

Samantala, sa isang pamosong bar sa bansang Alemanya: Sa isang lamesa sa gawing bungad ay may dalawang magaganda't kaakit-akit na mga babae ang sumusulyap-sulyap ang mga ito sa isang guwapo't asyanong lalaki na mag-isang umiinom sa bar counter. Nagkasundo ang dalawa na subukin ito at subukan kung sino sa kanila ang makaka-akit dito. Tumayo ang isang babae ngunit bago umalis ay nakipag-halikan muna ito sa kasamang babae bago ito magtungo sa target nilang lalaki. "Hi Mr. gorgeous, alone?" Aniya paglapit.

Dalawang kulay pulang guhit ang tumambad sa pregnancy test ni Trisha. Ngunit sa halip na saya, matinding takot ang bumalot sa kanya—dahil hindi ang bago niyang asawa ang ama ng batang nasa sinapupunan niya, kundi ang stepbrother nito! Akala ni Trisha ay nahanap na niya ang wagas na pag-ibig kay Alex. Nagtanan sila at nagsumpaan ng wagas na pag-ibig. Ngunit sa mismong ikalimang anibersaryo ng kanilang kasal, nadiskubre niyang tatlong taon na pala siyang niloloko nito. Dala ng labis na sakit at nasirang tiwala, walang pag-aalinlangang pinirmahan niya ang divorce papers na inilatag nito at lumayo. Upang makabangon at maipaghanti ang nawasak na puso, tinanggap niya ang kagustuhan ng kanyang mg

Stephanie Lunes Hindi natuloy yung lakad namin kahapon ni Samantha dahil nga anong oras na sila naka uwe ng family nya galing sa Batangas. Akala kasi nito ay before lunch eh nasa Manila na sila yun naman pala ay gabi na nag byahe ang mga ito. Kaya tuloy yung balak namin na date nito ay hindi na rin natuloy.

samantalang si zhavia santong Santo ang tingin nito. kaya ng Makalayo sa plaza ay agad kumawala ang mga luhang kanina ko pa pinipigilan bumagsak. hindi ko Alam Kong Tama pa ba tong ginagawa ko feeling ko masyado na Kong nagpapa kababa Kay calix. samantalang ang baba ng tingin sakin ni calix. Pero agad na pawi ang luha ko ng may makita akong pamilyar na Tao sa bandang madilim. Dahan Dahan akong lumapit dito para makita kung sino ang mga ito. Pero halos mapa atras ako ng makitang SI zhavia at Mike ang Nasa madilim na lugar. walang kamalay malay ang dalawa dahil mag kahinang ang labi ng dalawa. halos maghabol pa Silang dalawa ng hi

Akala n'ya ay mapapanatili n'yang lihim ang lahat. "Asawa ko, mahal na mahal kita. Alam kong mali ako. Alam kong sa umpisa pa lang ay mali na ako pero ito lang kasi ang nakita kong paraan para hindi ka masaktan," Sambit n'ya sa kanyang sarili na puno ng paghihinagpis. "Gusto kong mabuhay ka sa bawat araw na walang inaalala kaya ko ito nagawa. Hindi ko hihilingin ang patawarin mo ako, hayaan mo lang akong makasama ka sapat na iyon para sumaya ako. Sapat na sa akin bago ang araw na iyon," wika n'ya sa habang patuloy sa pagpatak ang malalaking butil ng mga luha mula sa kanyang mga mata. Nanlilisik ang mga matang singkit ni Loco nang sa kanyang pagbalik sa silid ay wala ni isang gamit ang inimpa

Nagtawanan kami sa kakulitan ni Lira. Bumaba na kami ni Lira. Hinihintay na nga talaga kami ng mga sibilyan, dala-dala pa rin ng mga ito ang kanilang mga armas, tila may labanang magaganap sa pagitan nila at ng mga damo't puno. Natahimik si Lira parang natuod ito sa kinalalagyan ng makita ang mga sasama saamin patungo sa talon. “Senyora Amelia” sabay-sabay na bati ng mga ito bago yumuko.

************** Samantala, ang pribadong ballroom hall ng pamilya Gener ay punong-puno na ng mga panauhing nasa matataas na antas sa lipunan. Mula sa pangunahing gate hanggang sa loob ng bakuran, may mahabang pulang karpet na nakalatag, na pinalilibutan ng mga naglalakihang ayos ng bulaklak. Ang mga opisyal ng pamahalaan, mga big time sa mundo ng negosyo, at ang mga piling tao mula sa iba't ibang sektor ng Pilipinas ay nagtipon-tipon para sa pagdiriwang.

SAMANTALA, naka-ilang ring pa muna bago tulayang may sumagot mula sa kabilang linya. Huminga ng malalim si Elijah at humanda nang magsalita nang bigla siyang matigilan. "Hello?"

Ang Mount Samat. Kilala ang lugar na ito bilang Dambana ng Kagitingan para sa ating mga namayapang bayani ng ikalawang digmaang pandaigdig. Ito ay sinasabing isang tulog na bulkan at may kataasan na 545 metro. Masasabing lubos na naalagaan ang pook na ito dahil lamang ang luntiang kulay ng kapaligiran at preskong hangin. Sa pakiwari ko, ito ang unang beses na masasabi kong napakaganda ng Pilipinas at napakamabiyaya ng Maykapal sa ating lahat.