Samantalang Novels & Stories

"Masarap magluto si inay, tikman mo ito." "Huh?" Bahagya pa siyang nagulat. Ini-angat niya ang mukha at nakita si Samuel na iniaabot sa kanya ang sisidlan ng alimango na niluto yata sa gata. "Curacha ang tawag namin sa alimangong ito. Isa ang pagkaing ito sa dinadayo ng mga turista dito sa Zamboanga. Tikman mo, at masarap 'to."

Third Person's POV Ito na siguro ang pinaka masayang birthday celebration ni Marga. Napaka daming tourist spots ang nais nilang bisitahin ngayong araw pagkagising pa lamang. "Saan ang punta natin?" tanong ni Trixie habang nagkakabit ng seatbelt. "I'm thinking of Fort Pilar. May museum do'n, baka magustuhan niyo. They say that Fort Pilar, is a 17th-century military defense fortress built by the Spanish colonial government here in Zamboanga."

“One week. Then I’m yours again.” Samantala, sa kabilang dako ng Cebu, nakaupo si Cassandra sa loob ng kanyang kotse. Suot niya ang simpleng itim na dress at naka-bun ang buhok. Sa passenger seat, nakalatag ang ilang dokumento sa leather folder. Tumitig siya sandali sa rear-view mirror, saka kinuha ang cellphone. “Hello,” mahinahon niyang bati nang sagutin ang tawag sa kabilang linya. “It’s me. Everything’s going according to plan.”

*** SAMANTALA, nasa opisina sina Seraphina at Ymilio habang pinag-uusapan ang dalagang si Celeste. "Magpakita ka naman ng kaunting pagmamahal sa anak mo. Alam ko kung gaano pa rin kasakit ang mawala si Roman pero hindi mo kailangang ibuntong ang paghihinagpis mo sa anak mo," paliwanag ni Ymilio. "Hindi ko binabalewala ang anak ko, Ymilio," saad ni Seraphina at hinarap ito. "Mahal ko si Celeste kaya ko ito ginagawa. Ayokong gumaya siya sa akin."

Pagod na ako gusto ko naman ang katahimikan kahit sandali lang. "Pero hindi ako nagsisinungaling Rex! Just for once believe me, please! Pakinggan mo naman ako!" Sigaw na pagmamakaawa ni Samantha na umiiyak pero hindi ako tumigil at lumingon pa sa kanila. Kumukulo ang aking dugo at malapit ng sumabog. Konti nalang at magliliyab silang dalawa sa harapan ng gusaling pagmamay ari nila!

Chapter 4-A Isang linggo makalipas ang insidente sa resort. Nasa loob sila ng Modelling Agency sa Ayala. "Hindi ka lang kasi marunong mag-grab ng opportunity... ... Kung ako ang nakatagpo ng ganoon kagwapong lalaki, lagot sya sakin dahil never ko na syang pakakawalan." ani Samantha. "Sam, tama na nga iyan." saway ni Angeline sa kaibigan.

Samantalang I have soft features. She’s wearing a white jeans and a tucked-in loose lavender button-shirt and a white pair of sandals. Nakasukbit ang itim niyang shades sa dibdib ng damit. Ang hanggang leeg niyang buhok ay nakalugay at ang kakaonti nitong hibla ay naka-ipit sa likod ng kaniyang tainga. "Halika, pumasok ka muna."

maikling sabi nito at tuloy-tuloy na naglakad papasok sa medyo may kasukalang gubat. Hindi na ako nagulat pa sa sinabi nito dahil mayaman naman sila. Bukod sa pag-aaring resort, mayroon din silang sampung chains ng gasoline station sa aming probinsya. Dati ring mayor ng San Bartolome ang ama nito.

Samantala... Habang abala si Anton sa seryosong pag-uusap kasama ang kanyang lola, tahimik na isinagawa ni Amara ang kanyang nabuong balak. Inilabas niya ang maliit na backpack na naglalaman ng kanyang kakaunting gamit. Ito rin ang dala lamang niya nang tumuntong sa mansion. Kinapa niya ang wallet; kahit papaano, iyon na ang pamasahe sa bus. Dahan-dahan niyang binuksan ang p***o ng silid at gumala ang kanyang mga mata sa malawak na sala.

Galit ka dapat! “Nakakamangha nga. Sana all ginagawang pahingahan lang 'tong Isla” Natawa ako sa pag sana all ni Samantha dahil sa akin niya iyon natutunan. Madami na silang alam na salita kagaya na lang ng etneb na ang ibig sabihin ay bente, Petmalu means malupit. “Lodi talaga! Sana mapansin ako nun balang araw para naman umahon ako sa kahirapan.” Sabay namin siyang pinag hahampas.