Save Your Tears For Another Day Novels & Stories

Kapag hindi niya sinunod ang kagustuhan nito. Nanlulumong napasandal siya sa upuan niya. Nang mga sandaling iyon, pakiramdam niya ay para siyang pinagsakluban ng langit at lupa. She felt so defeated. Nag-iinit ang sulok ng kanyang mga mata at hindi rin niya mapigilan ang panginginig ng kanyang ibabang labi. Sinapo ng dalawang palad niya ang kanyang mukha. She wanted to cry, shout at Kenzo for celebrating his birthday today. Ngayon pang araw na ito!

May kinuha ito sa bulsa niya at bigla niyang hinagis ang panyo na agad ko rin namang sinalo. "Wala man akong alam sa pinagdadaanan mo, pero you need to wipe your tears para naman mabawasan 'yung kapangitan mo." Simpleng sabi ni Vrake habang nakatingin lamang sa ibang direksyon. Aalis na sana siya sa kanyang pagkaka-upo nang tinabihan ko siya sa bench at binigyan siya nang malaking ngiti. "Hindi ka naman pala masama eh. Thank you, Vrake."

'Cause I have planned something more. But my smile vanished when I remember what happened yesterday.. I hate it how she looks so helpless. I hate it how her tears flow freely and contiously down her cheeks and her eyes.. Her eyes showing too much pain that I can't bear to stare at it. Her eyes are too expressive, you could see through it how deep in pain she was. Nag alab naman sa galit ang puso ko para kay Nathan. Walang hiyang lalaking yun.

I gasp and brush off the tears coming out but another batch came, "I just thought before that I can be with him. That we're possible even we're so far away with each other. But that's just too impossible!" "Impossible because he's the owner of the company where I work with and I'm just one of his employee who works at night to earn money for her family..." Napailing ako at pumikit para pigilan ang tuloy na pagtulo ng luha mula sa aking mata. I blurs my vision kasi and I kind of feel shy because I cannot see what are their reaction. Huminga ako ng malalim saka tinuyo ang mukha na basang-basa ng luha. Fortunately, I was able to stop the tears na, I just really need to calm down.

Inilagay ko ang trash bag sa malaking drum, saka sinunog. I hate you so much. I hate you. Hindi ko na naman napigilan ang pagtulo ng aking mga luha. Pero marahas ko iyong pinunasan. Alam ko kung bakit mo ‘yon nagawa. Dahil ‘yon ang hindi ko maibigay-bigay sa ‘yo. Alam kong matagal mo nang gustong mangyari iyon sa atin, pero ‘buti nga hindi ako nagpadalos-dalos at nagtiwala nang lubos sa ‘yo. Ang hina mo! Hindi mo man lang ako inisip. Pareho lang kayo ng best friend kong ahas. Mga manloloko. You’re not worthy of my tears, Andrei. May araw ding pagsisisihan mo ang lahat ng ito. Mga taksil kayo!

Kasalanan ko kung bakit siya nalayo sa akin noon. Tulala lamang ako habang nakatingin sa labas ng sasakyan hindi ko naman mapigilan ang paglalandas ng aking mga luha lalo na ng naalala ko ang pananakit ni ate sa anak ko, anak ko 'yon pero wala akong nagawa habang sinasaktan siya ng kapatid ko. I’m so sorry anak I promise this time I protect you so please magpakita ka na anak mahal na mahal ka ni mommy,. Napansin ko naman ang paghinto ng sasakyan kaya agad akong nagpunas sa aking luha at mabilis na lumabas.

Tumigil ako sa pag iyak at pinunasan ang mga luha ko, this pain is always here, no matter what I do, nandito lang to palagi sa tabi ko at di ko alam kong kailan to mawawala. "Come on, let's sleep na, Tabi tayo" she cheered me up at humiga kami sa kama habang niyayakap niya ako, I hold back my sob. For the sake of god Faye, huwag na huwag mong ibuhos kahit isang luha sa mata mo para sa lalaki. Maraming lalaki sa mundo, may matitino at hindi dapat ako manghihinayang sa walang kwentang mga lalaki. I just layed there with Sherlyn with a broken heart but I didn't let my tears fall. I promised myself na I won't cry for him anymore.

Pero ngayon, hindi ko alam kung bakit tila ang hirap naman atang pigilan ng luha ko. “Oh my god, umiiyak ka ba?” Daisy queried. Nakita ata ng lahat ang pagtulo ng luha mula sa mata ko. Kaya mabilis ko iyong pinahid. Hindi talaga nakaligtas sa mga mata niya. “Just let her cry, Daisy,” Thaniel butted in. “It’s her day.” “Wala lang ‘to,” I said as I wiped my tears. “Thank you po,” baling ko kay Mommy.

And i have no plans to get my eyes off to you. And that dumbass? He has no right anymore to claim you." Seryosong saad nito na ikinalunok niya ng ilang beses Huminga ito nang malalim. "From now on, i don't want you to waste your tears anymore from that bastard. Every tears is priceless. Ginagamit ang luha sa tamang pataan." Pakiramdam niya, may natanggal na malaking bara sa lalamunan niya. Tila

Isang buntong-hininga lang ang naging sagot nito. Palihim kong ikinuyom ang kamao ko dahil sa sakit na aking nararamdaman sa bandang puso ko. Pinunasan ko ang mga luha nito na ngayo'y walang tigil pa ring tumutulo. God! I made him cry! "I'm not worth your tears, please stop crying. " wika ko sa gitna ng pagpupunas ko. "I-It's just that, I'm afraid. I'm afraid to lose you.. "