Scared Drawing Novels & Stories

Nonetheless, it wasn’t the bullets that scared her to the hilt. Mas nanindig ang mga balahibo niya nang mas lalong matitigan ang painting sa dingding. It wasn't a pole dancer, It was a painting of a young woman impaled in a pole. Hindi rin pintura ang kulay pulang mantsa sa larawan. Hinawakan niya kasi ito kanina dahil sa kuryosidad -- dugo ang sinaboy sa obrang ‘yon! Nang luminaw ng konti ang kanyang paningin sa dilim, napansin niya rin ang mga bakas ng kamay sa painting, na tila may naguyapit doon bago pinaulanan ng bala ng kung sino man.

Pero matapos maalala ang nangyari kagabi, nakabuo sya ng conclusion. He's so scared last night because of the lighting. He has astrophobia, an intense fear on lightning and he can't calm down without his mother's presence. Kagabi, nasa trabaho pa ito at malakas ang ulan. Siguradong nagpilit itong umuwi kaya posibleng nabasa ito ng ulan. Umuwi na nga sila at pagdating palang, nagtatakbo na siya papasok. Hinanap nya muna ito sa kusina pero wala ito kaya naman sa kwarto siya nito nagpunta.

sabay-sabay naming nasabi, ako na halos sumigaw, si Kael na may bahagyang ngiti, at si Ara na parang batang natuwa. “Yes! Horror it is!” sabi ni Ara, sabay pindot sa remote. “Para masaya!” “Masaya?” reklamo ko. “Paano naging masaya kung puro katatakutan naman?” Kael chuckled. “You’re that scared of horror movies?” “Hindi ako takot,” depensa ko agad. “Ayoko lang no'ng biglang susulpot.” “So… jumpscares?” Kael teased, grinning. “Got it.”

May inilabas siyang ballpen na de pindot kaya lumabas ang tip nung ballpen. Ta’s itinutok niya sa akin iyon na para akong papatayin kaya natakot ako bigla. “Dadalhin kita sa impyerno ngayon.” “You’re actually scary.” Bored kong reaksiyon bago siya humagikhik kasabay ang kanyang pagbaba ng kamay.

Tumingala si Alexa— nagulat. “Ha? Ako ‘to? Ako ang drawing mo?” Hindi mo iisipin na ang tahimik na batang ito ay may Fauvism style sa drawing. Matitingkad na kulay, malalakas na stroke, parang sumisigaw ng emosyon. Medyo abstract, medyo wild— pero malinaw na si Alexa ang subject. Tumango si Lucas, mahigpit na hawak ang drawing, halatang kinakabahan kung magugustuhan niya.

Just thinking that this thing will get inside me scares me. Nang iangat ko ang tingin sa mukha niya, nakita kong nakangiti siya habang nakatingin sa'kin. "Scared?" He asked. "A-As if," I said, stuttering. Dahan-dahan kong hinawakan ang ari niya, at nang mahawakan ko na iyon, maingat kong ginalaw ang kamay ko pa-akyat-baba. "Haa..."

Nanginig ang kamay niya habang nililipat ang pahina. Ang sumunod na drawing ay magulo. Puno ng bura at ang mga linya nito ay bali-baliko na. Parang gawa ng isang bata ang drawing na iyon. May dalawang malaking 'X' na nakaguhit nang madiin, at sa ilalim, may sulat kamay na halos hindi na mabasa. [Hindi na ako makaguhit nang maayos. Ang sakit ng kamay ko. Paano na ang pangarap ko? Paano na ako?]

She was already consumed by fear all her life ngayon pa ba na unti-unti niyang nakikilala na ang sarili niya saka pa siya matatakot sa kung anong pwedeng mangyari? Iyon ang mga nasa isip niya at hindi niya maiwasang mapahikab, nagtapos kasi siya ng artwork kagabi at ang mga natira niyang paiting ay ipinagpinta niya kay Leo. Minsan hindi niya talaga maintindihan ang weird obsession niya sa pagpipinta ng lalaki sa canvasses niya. Kahit na anong gawin niya kusang ipinipinta ng mga kamay niya kahit na ba wala siyang ideya kung iyon nangyayari sa kanya.

Like a magnet being drawn to him, I land on his chest as he pulls me more to him, closing the distance between us. I feel so comfortable in this position. I suddenly feel... safe and secured, causing me to close my eyes. But when I see my parents’ dead body in the morgue, I immediately open my eyes again and pushes him away from me. Eyes widen, I look at him in fear. Kita ko ang gulat sa mga mata niya. Ang pagkalito at ang takot. I look down and I suddenly feel confused and scared and I don’t know... traumatized.

ay halos sumabog sa kanyang dibdib. Subalit naalala ni Ryder ang bilin ng kanyang ama. Naalala niya na hindi pa handa si Lia at ang bata. Ang mabilisang pag-amin ay magdudulot lamang ng takot at galit sa puso ni Lia. Kaya naman pilit na pinatag ni Ryder ang kanyang boses kahit pa gustong-gusto na niyang yakapin ito. "What are you drawing?" tanong ni Ryder sa kanyang malamyos na tono.