Scary Eyes Novels & Stories

Bumagay ito sa hindi kaputian nitong balat pati na rin sa mahaba at may pagka-kulot nitong buhok. "Your eyes truly facinate me." mahinang bulong ni Psikh atsaka inabot ang mukha ni Aello. Hinawakan n'ya ang baba nito't pinasadahan ng hinlalaki n'yang daliri ang labi nitong may bahid pa ng dugo at mayroon pang sugat. "Should I just kill you and remove your eyeballs right now? I'll definitely add it on my collections."

​Isang nakakasuka at nakakakilabot na katotohanan. ​Lumingon ako kay Heinrich. Ang mukha ng asawa ko ay walang bakas ng gulat kundi isang purong nakakamatay na pandidiri. The sheer absolute disgust in his dark eyes was terrifying. Ibinaling niya ang kanyang paningin mula sa screen patungo sa kawalan na parang gusto niyang isuka ang sarili niyang kadugo.

Masyado akong pamilyar sa tinig na iyon. Isa lang ang malinaw— Hindi pa tapos ang digmaan. Nang Tumingin siya sakin. Hindi ko makubli ang kaba sa dibdib ko. Her eyes was scared and annoyed. Bakit ganito ang buhay niya?

Alam ko naman na hindi ko dapat yun sinabi dahil masasaktan siya lalo pa ngayon na masiyado siyang sensitive dahil sa pagbubuntis niya pero kasi hindi ko napigilan na mag burst out nalang dahil sa pagod at inis. But I saw her tears. I saw fear in her eyes. She was so scared, nakita ko yung takot sa mga mata niya katulad ng takot niya nung gabing tumakbo siya at tumakas mula sa akin. And I hate it, that's why I walk out.

Ngunit hindi lang iyon-I can see foreboding fear in his eyes. ** Nakasunod pa rin ang tingin ko sa kaniya. Bawat galaw niya ay hindi nakaligtas sa mga mata ko. Madilim ang ekspresyon nito at bahagyang nakakunot ang noo. His eyes narrowed as his jaw was clenching. Tila nanggigigil ito ngunit labis ang pagpipigil niya.

Sa sobrang pagkagulat ko ay napaawang ang bibig ko. Her eyes....her eyes is amber and purple. How did it happen?

Hindi s'ya nakapagpatuloy nang hinawakan ko s'ya ng madiin sa braso. "Yes, I'm a jerk so you better leave now if you doesn't want me to wring your neck right now." Pumikit s'ya at nararamdaman kong nanginginig s'ya. I'm proud, I have this affect on someone. I can make their body tremble and their hearts will be filled with fear once I'll look straight into their eyes. Takot at dali-dali s'yang lumabas nang makita ko ang bestfriend ni Rose na si Hera. Galit n'ya akong tiningnan at dinuro.

Kaya naman ay dali-dali ko iyong kinuha at sinipat ang aking mukha. Wala namang nagbago. I still look the same basic girl. Black hair, dark brown pupils, slanted eyes, an average nose, at ang maputla kong labi. Oh sh*t. Oo nga pala at anemic ang lola ninyo. Halos hindi ako makatulog ng maayos gabi-gabi kaya naman ay hindi na ako masusurpresa kong mukha na akong bangkay ngayon.

Hindi 'ko alam ang dahilan kung bakit ganoon sila kung makatitig na para bang si Frelan ay isang hari na dapat na respetuhin, na dapat katakutan at higit sa lahat ay ang labis na paghanga. I looked up at Frelan but I can't find any emotions from his face instead it was plain serious and cold. His eyes was dark and scary. It's shivering the inside of me, the kind of aura that we should be afraid. Now I know why people looked at him like he was the scariest man alive just by seeing his emotionless face. I thought he would be affected by the people who keeps on staring at him but I'm wrong.

Ang sarap i-sako. Ngunit 'di rin naman nagtagal ang napanukso niyang mga mata. Lumamlam ito at napalitan ng pag-aalala, nang makita niya ang ilang luha ng pumtak sa aking mata. Agad siyang lumpit at magaan na niyakap ako. "Hey, you're really crying, huh," nag-aalala niyang sambit kasabay ng paghaplos sa aking likuran. Lihim akong nagbunyi. Tingnan natin kung sino ang best in acting ngayon.