Secretária 소설 & 이야기

"มานี่ผมจะฉีดยาคุมให้ มือผมเบาไม่หนักแบบเอว คุณไม่ต้องกลัวไปหรอกน่า" แก้มใส อายุ 22 ปี หญิงสาวผู้อาภัพ ต้องทำงานเลี้ยงตัวและน้องชาย ซ้ำร้ายน้องมาป่วยด้วยโรคร้ายที่ต้องใช้เงินจำนวนมากในการรักษา หมอชวิณ อายุ 32 ปี หมอหนุ่มลูกเจ้าของโรงพยาบาลที่น้องชายแก้มใสรักษาตัวอยู่ เขายื่นข้อเสนอความช่วยเหลือโดยการให้เธอมาเป็นเด็กหมอเพื่อแลกกับการผ่าตัดน้องชาย นิยายชุดพิศวาสรัก 1. พิศวาสรักลูกหนี้ (เสี่ยภาคินทร์ + ปาริฉัตร) 2. พิศวาสรักเด็กหมอ (หมอชวิณ + แก้มใส) 3. พิศวาสรักเด็กฝาก (ภูริช + พลอยลลินณ์) 4. พิศวาสรักเมียแต่ง (ธันวา + รินรดา)

​พีรวิศ ซีอีโอหนุ่มที่เคยหัวใจสลายเพราะเมียเก่าใจร้าย แต่โชคชะตาดันส่งพยาบาลหน้าเหมือน (แต่ไซส์อวบกว่า) มาเฝ้าไข้ถึงเตียง จากที่เคยระแวงจนสติแตก กลับกลายเป็นเสพติดความนุ่มฟูของน้ำอิงจนโงหัวไม่ขึ้น ​ดุกับคนทั้งโลกแต่มุ้งมิ้งกับเมียแค่คนเดียว... แถมยังหวงเมียหนักมาก "ใครอนุญาตให้ใส่บิกินีตัวจิ๋วแบบนี้ฮะน้ำอิง! พุงขาวๆ ของเธอ พี่ต้องเห็นได้แค่คนเดียว!" ​เตรียมพบกับความหื่นระดับ10 และความสะใจในวันที่เมียเก่าซมซานกลับมาหาผัวเก่า และความฟินที่ท่านประธานกำลัง 'ฟัด' ยัยหมูอวบจนเตียงสั่น

“ผมไม่รู้ อยากกลับไปนอนห้องตัวเอง…พี่ชวนผู้ชายทุกคนนอนกับพี่แบบนี้หมดเลยหรือเปล่า?” “นายเป็นคนแรก” “ผมควรเชื่อพี่ใช่ไหม” “แล้วนายคิดว่าควรหรือเปล่าล่ะ?” "ควรก็ได้ ผมอยากกลับบ้านแล้วเดี๋ยวแม่เป็นห่วง”

"เธออยากได้สมบัติมาก จนต้องยอมเสนอตัวมาเป็นนางบำเรอของฉันเลยเชียวเหรอ" เสียงหนักแน่นดังขึ้นจากทางด้านหลัง ทำให้แพงขวัญสะดุ้งจนต้องหันกลับไปมอง ก่อนจะเห็นร่างกำยำในชุดลำลองของเจ้านายหนุ่ม ที่ยืนอยู่ใกล้แค่เพียงเอื้อมมือ "คุณอรรถ!" "เธอไม่คิดว่าการลงทุนของเธอมันมีความเสี่ยงเหรอ เพราะถ้ามันผิดพลาดเธออาจจะขาดทุนย่อยยับ" "หนูไม่เข้าใจว่าคุณพูดอะไร หนูขอตัวกลับห้องนะคะ" ร่างบางหมุนตัวจะเดินจากไป แต่ถูกเจ้าของมือใหญ่คว้าเอวบางไว้ ก่อนจะกระชากเข้ามาในอ้อมกอดของตัวเอง "คุณอรรถ! ปล่อยหนูนะคะ" "เธอคิดว่าเธอมีอะไรดีพอให้ฉันพิจารณาเหรอ แค่คุณสมบัติของนางบำเรอเธอยังมีไม่ครบ แล้วเธอจะเอาอะไรมาผูกมัดใจฉันให้อยู่กับเธอ ความสามารถแบบนางบำเรออ่อนหัดของเธอน่ะเหรอ เหอะ... ช่างน่าขำ" แพงขวัญจ้องหน้าเขาด้วยสายตาตัดพ้อ จนน้ำตาเอ่อไหลออกมา กิริยาวาจาที่เขาแสดงถึงการบั่นทอนคุณค่าของเธอ มันช่างสร้างความเจ็บช้ำน้ำใจให้แก่เธออย่างแสนสาหัส "แล้วนางบำเรอของคุณอรรถ ต้องเจนจัดถึงขนาดไหนเหรอคะ คุณถึงได้คิดว่าหนูขาดคุณสมบัติข้อนั้น"

นิลิน สาววัย26ปี ที่กำพร้าพ่อแม่และไร้ครอบครัวมาตั้งแต่เกิดเธออยู่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า ตั้งใจขยันเรียน ศึกษาความรู้หาความรู้ พอโตขึ้นก็ทำงานส่งตัวเองเรียนจนจบมหาวิทยาลัย ได้งานทำมีเงินเดือนไม่ค่อยมีใครอยากคบหาหรือทำความรู้จัก มีแต่คนกลั่นแกล้งและนินทามีเพียงนิยายที่เธออ่านเป็นเพื่อนคู่ใจ แต่ต้องมาเสียรู้ผู้ชายที่เสแสร้งหลอกจนเป็นหนี้เป็นสิน และต้องมาจบชีวิตลงเพราะความเชื่อใจเพื่อนที่แสนดี ลินิน ลูกสาวคนโตของตระกูลมหาเศรษฐี ในโลกนิยายที่ถูกสร้างขึ้น เธอเป็นคนนิ่งเงียบและไม่แคร์ใคร แต่กลับถูกผู้เป็นแม่ข่มตลอดเพื่อให้เธอยอมน้องสาวต่างพ่อ ที่แม่รักและหวงกว่าเธอจนใครๆ ก็คิดว่าเธอไม่ใช่ลูกแท้ๆ เธอยอมทุกอย่างเพราะแม่คือทุกอย่างของเธอ คือคนเดียวที่เธอมีอยู่ในตอนนี้ ตั้งแต่พ่อเสีย เธอก็ไม่เคยได้รับความอบอุ่นอีกเลย จนมาเจอเหล่าพ่อบ้านและคนขับรถส่วนตัวที่เธอเป็นคนคัดมาไว้ข้างกาย #เนื้อหาในเรื่องอาจจะมีฉาก18+เยอะไปหน่อยขอให้ผู้อ่านโปรดทำใจนะคะ #ด้นสดเหมือนเดิมขอนักอ่านเข้าใจด้วยนะคะ •ห้ามคัดลอกหรือดัดแปลง หากพบเห็นจะดำเนินคดีตามกฎหมาย สร้างขึ้น 17 มีนาคม 2569

อยุ่ดีดีทาสอย่างข้า ก็กลายเป็นราชบุตรเขยซะอย่างนั้น จะทำอย่างไรได้ในเมื่อข้านั้นเกิดมารูปงามเกินใคร ถ้าเช่นนั้น ข้าก็จะขอเป็นพระสวามีที่ดีที่สุดของท่าน องหญิงค์ห้าท่านอย่าคิดที่จะหนีจากข้าเชียว!.....

เมื่อ พลอยเจน หญิงสาวที่ยังสับสนเรื่องเพศ อยากรู้อยากลองแล้วดันเผลอไปลองกับ จิรกิตติ์ รุ่นน้องคนสนิทของพ่อ งานนี้จะจบยังไง ในเมื่อเขาเองก็รอวันนี้มานาน

‘คัทย่า’ หญิงสาวลูกครึ่งรัสเซียที่ตกต่ำจากหนี้สินมหาศาลถูกเรียกตัวไปที่คอนโดของ ‘เอริกส์’ ผู้ชายที่เคยถูกเธอกลั่นแกล้งในช่วงมัธยม เอริกส์ใช้ข้อมูลที่เธอทำคลิปโป๊และไลฟ์สตรีมลับ ๆ เป็นเครื่องมือในการแบล็กเมล์เธอ โดยเสนอเงินเพื่อให้เธอมามีเซ็กส์กับเขา...แน่นอน ว่ามันไม่ใช่เซ็กส์ที่ธรรมดาทั่วไป เนื่องจากนี่เป็นการ ‘ล้างแค้น’

เรื่องนี้เเนะนำสำหรับคนอ่านอายุ18ปีขึ้นไปนะคะไม่เเนะนำให้เด็กอายุต่ำกว่า18ปีอ่านค่ะ เรื่องค่อนข้าง18+เยอะพอสมควร เนื้อหาจิตนาการทั้งหมดไม่มีใครเกี่ยวข้องทั้งสิ้นเเต่งขึ้นเพียงเท่านั้นนะคะขอบคุณค่ะ🙏❤️

เพราะฉันเมาแล้วเผลอไปมีอะไรกับใครโดยที่ไม่รู้จักกันไม่เคยเห็นหน้าไม่รู้จักชื่อ สองเดือนถัดมาฉันตรวจพบว่าตัวเองกำลังท้อง ฉันมีทางเลือกสองทาง เก็บเด็กไว้แต่ต้องลาออกจากมหาวิทยาลัย กับเอาเด็กออกแล้วกลับไปเรียนต่อ ฉันไม่อยากมีลูกก็จริง แต่ฉันก็ทำใจทำร้ายเลือดเนื้อของตัวเองไม่ลง จนฉันได้เจอกับความสุขที่เรียกว่าแม่ เด็กแฝดทำให้ฉันมีชีวิตชีวามากขึ้น