The Little Mellow บันทึกลับราชบุตรเขย

The Little Mellow บันทึกลับราชบุตรเขย

last updateLast Updated : 2026-04-26
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
9Chapters
105views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

อยุ่ดีดีทาสอย่างข้า ก็กลายเป็นราชบุตรเขยซะอย่างนั้น จะทำอย่างไรได้ในเมื่อข้านั้นเกิดมารูปงามเกินใคร ถ้าเช่นนั้น ข้าก็จะขอเป็นพระสวามีที่ดีที่สุดของท่าน องหญิงค์ห้าท่านอย่าคิดที่จะหนีจากข้าเชียว!.....

View More

Chapter 1

หนวกหูเป็นบ้าเลย

“อ่าา.......โยกเยกเป็นบ้าเลย ขับรถให้มันดีดีหน่อยไม่ได้รึไงเนี่ย? เมารถจนจะอ้วกอยู่แล้วนะ”

ชายหนุ่มได้ยินเสียงเอะอะดังอยู่รอบตัว แต่เขาไม่ได้ให้ความสนใจมากนัก

“พวกนี้ทำอะไรกันอยู่วะ หนวกหูเป็นบ้าเลย”

โคตรจะมึนหัวเลยให้ตายเถอะ ร่างสูงใหญ่บ่นพึมพำในลำคอไม่กี่ประโยค ก่อนจะล้มตัวลงนอนแผ่หลาอยู่ที่เดิม

รถสี่ล้อยังคงเคลื่อนตัวไปไม่หยุด ท่ามกลางเสียงพูดคุยจ้อกแจ้กจอแจ พาหนะที่เขานั่งกระแทกซ้ายขวาไปมา พาให้นอนไม่สบาย แต่กระนั้นเขาก็เมาหนักเกินกว่าจะลืมตาตื่นขึ้น

“เฮ้ย! ไปดูมันสิ ตายแล้วหรือยังน่ะ” เสียงแว่ว ๆ ดังใกล้หูเขา

เซียวต้าเหรินรำคาญจนแทบทนไม่ไหว ตะโกนอะไรอยู่ได้ ไม่น่าดื่มหนักขนาดนั้นเลย เพราะเจ้าพวกเพื่อนบ้าพวกนั้นนั่นแหละ มายุให้เขาดื่มไม่หยุด

“โอ๊ย ปวดหัว หัวโขกแท็กซี่แล้วมั้ง? “

” เดี๋ยวถึงคอนโด จะถ่ายรูปรายงานกรมขนส่งซะให้เข็ด ขับรถประสาอะไรกัน..”

ร่างนั้นสะลึมสะลือพึมพำ เอื้อมมือลูบหัวตัวเองก่อนคอพับหลับพิงตัวรถไปอีกครั้ง

“ไม่ตื่นเลยขอรับ” บ่าวรับใช้ตะโกนเสียงดัง เขาทั้งใช้ฝ่ามือจิ้ม ทั้งผลัก รวมถึงตบใบหน้าชายหนุ่มเบา ๆ เขาก็ยังไม่ตื่น ไหนลองอีกทีสิ

ผัวะ ผัวะ เบาก็แล้ว แรงก็แล้ว

นี่มัน..ข้าคงไม่ถูกโบยด้วยอีกคนใช่ไหม?

“หลีกไป ไอ้บ่าวโง่! ให้ข้าดูมันหน่อย “

ชายวัยกลางคนตัวใหญ่โต กล้ามเนื้อแน่นปั๋งอย่างกับยักษ์ ก้าวเข้ามาผลักคนรับใช้จนพ้นทาง มือใหญ่ตะปบกรงไม้ที่บรรทุกอยู่หลังเกวียน ตะโกนเรียกคนด้านในเสียงดังปานฟ้าร้อง

“เฮ้ยย.. ไอ้ทาสสกปรกตัวเหม็น ตื่นเดี๋ยวนี้ อย่ามาตายในนี้นะ! “

พ่อค้าทาสหยิบไม้ท่อนใหญ่ ฟาดลูกกรงไม้ไม่ยั้ง มองคนตัวเปื้อนมอมแมมด้านใน ที่เริ่มหน้าซีดไร้สีเลือดขึ้นเรื่อย ๆ

บนศีรษะนั้นมีของเหลวเหนียวสีแดง ไหลย้อยลงมาเปรอะเปื้อนใบหน้า หรือว่ามันไม่ได้แกล้งตายกัน

ไอ้สารเลวนี่ฤทธิ์เยอะนัก ทั้งแหกปากทั้งด่าทอ ร่ำร้องไม่หยุด เผลอไม่ได้หนีเร็วนัก กว่าจะให้คนตามจับกลับมาได้ เสียเวลาไปมากโข แค่โดนทุบตีแค่นี้จะตายแล้วหรือ ใจเสาะยิ่งนัก

ถ้าหากว่าตายขึ้นมางานคงจะเข้าข้าอีกแน่ ไอ้เวร หนุ่มใหญ่หันไปสั่งคนรับใช้ข้างตัวด้วยความเคร่งเครียด

“เร็ว! รีบไปเอากุญแจมา “

เหลียนก่งสับเท้าเดินวนเวียนไปมาด้วยความร้อนใจ ไอ้สารเลวนี่เป็นของดีซะด้วย นานแค่ไหนแล้ว ที่ไม่ได้มีสินค้าชั้นดีไว้ให้โก่งราคาแบบนี้

“ใครอยู่ตรงนั้น! ไปตามท่านหมอมา เร็วเข้า!” เขาตะโกนโหวกเหวก คนรับใช้หลายคนวิ่งไปท้ายขบวนวุ่นวาย ยิ่งเวลาผ่านไปนานยิ่งร้อนใจ เกรงจะไม่ทันการ

โชคดีที่หมอหลี่มาเร็วมาก ชายชราวิ่งกระหืดกระหอบมาแต่ไกล

“ท่านหมอหลี่ มันตายรึยัง? อย่าให้มันมาตายในขบวนนะ ท่านต้องช่วยมันให้ได้ อย่างน้อยให้มันตายหลังจากที่ข้าขายมันได้แล้ว! เร็ว รีบช่วยมันเดี๋ยวนี้เลย! “

หลี่หยุนสบถด่าในใจ ไอ้สารเลวที่ซื้อขายชีวิตคนเป็นผักปลา มีหรือจะห่วงชีวิตคน เขาว่าแล้วว่าคนอย่างเหลียนก่งหรือจะสนใจชีวิตผู้อื่น

นิ้วมือเหี่ยวย่นของหมอเฒ่าหลี่หยุน แตะข้อมือผอมบางของชายหนุ่มจับชีพจร และตรวจร่างกายโดยรวม เข็มเล่มเล็กถูกฝังทั่วตัวเด็กหนุ่มอ่อนวัยตรงหน้า เพื่อห้ามเลือด รั้งเขาไว้ไม่ให้รีบไปปรโลก

อืมมม..เสียเลือดมากจริงๆ ที่จริงควรจะถึงฆาตแล้วด้วยซ้ำโชคดีที่ถึงมือหมอทันเวลา

ไม่ถูกสิ อาจจะโชคร้ายก็เป็นได้ มีชีวิตอยู่แบบนี้ ตายไปเสียยังดีกว่า

หมอเฒ่าครุ่นคิดอยู่ในใจ มือนั้นไม่ว่างเว้นทำงานไม่หยุด หลี่หยุนจรดพู่กันเขียนชื่อสมุนไพรหลายอย่าง ใส่กระดาษส่งให้คนรับใช้หนุ่มข้างกาย

“ไปจัดยาตามนี้ น้ำห้าส่วน ต้มเหลือส่วนเดียว ให้เขากินสามมื้อ สามวันน่าจะดีขึ้น”

เด็กหนุ่มเงยหน้า ขอคำอนุญาตจากเหลียนก่ง เมื่อเห็นนายตนพยักหน้า เขาจึงรีบวิ่งหน้าตั้งไปยังเกวียนม้าของหมอหลี่ด้านหลัง

เหลียนก่งที่สีหน้าไม่สู้ดีค่อยรู้สึกผ่อนคลายขึ้นเล็กน้อย แต่ปากยังไม่วายก่นด่าไม่หยุด....

“ยังไม่ทันจะขายออก ดันทำข้าเปลืองเบี้ยอัฐเสียแล้ว ข้าคงต้องโก่งราคาค่าตัวเจ้านี่ขึ้นไปอีก แย่จริง อ้อ อย่าให้หน้ามันเป็นแผลล่ะท่านหมอ “

“หากใบหน้ามีตำหนิ ประเดี๋ยวราคาจะตกเอา “

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
9 Chapters
หนวกหูเป็นบ้าเลย
“อ่าา.......โยกเยกเป็นบ้าเลย ขับรถให้มันดีดีหน่อยไม่ได้รึไงเนี่ย? เมารถจนจะอ้วกอยู่แล้วนะ” ชายหนุ่มได้ยินเสียงเอะอะดังอยู่รอบตัว แต่เขาไม่ได้ให้ความสนใจมากนัก “พวกนี้ทำอะไรกันอยู่วะ หนวกหูเป็นบ้าเลย” โคตรจะมึนหัวเลยให้ตายเถอะ ร่างสูงใหญ่บ่นพึมพำในลำคอไม่กี่ประโยค ก่อนจะล้มตัวลงนอนแผ่หลาอยู่ที่เดิม รถสี่ล้อยังคงเคลื่อนตัวไปไม่หยุด ท่ามกลางเสียงพูดคุยจ้อกแจ้กจอแจ พาหนะที่เขานั่งกระแทกซ้ายขวาไปมา พาให้นอนไม่สบาย แต่กระนั้นเขาก็เมาหนักเกินกว่าจะลืมตาตื่นขึ้น “เฮ้ย! ไปดูมันสิ ตายแล้วหรือยังน่ะ” เสียงแว่ว ๆ ดังใกล้หูเขา เซียวต้าเหรินรำคาญจนแทบทนไม่ไหว ตะโกนอะไรอยู่ได้ ไม่น่าดื่มหนักขนาดนั้นเลย เพราะเจ้าพวกเพื่อนบ้าพวกนั้นนั่นแหละ มายุให้เขาดื่มไม่หยุด “โอ๊ย ปวดหัว หัวโขกแท็กซี่แล้วมั้ง? “ ” เดี๋ยวถึงคอนโด จะถ่ายรูปรายงานกรมขนส่งซะให้เข็ด ขับรถประสาอะไรกัน..” ร่างนั้นสะลึมสะลือพึมพำ เอื้อมมือลูบหัวตัวเองก่อนคอพับหลับพิงตัวรถไปอีกครั้ง “ไม่ตื่นเลยขอรับ” บ่าวรับใช้ตะโกนเสียงดัง เขาทั้งใช้ฝ่ามือจิ้ม ทั้งผลัก รวมถึงตบใบหน้าชายหนุ่มเบา ๆ เขาก็ยังไม่ตื่น ไหนลองอีกทีสิ ผัวะ ผัว
last updateLast Updated : 2026-03-03
Read more
อึ๋ยยย...เหม็นโคตร
เขาไม่คิดขายสินค้าเช่นนี้ไปในราคาต่ำแน่ แววตาพ่อค้าทาสลุกโชนไปด้วยความโลภ หลี่หยุนได้แต่ส่ายหัวอย่างจนใจ ตัวเขานั้น ไม่ได้ดีไปกว่าเหลียนก่งสักเท่าใด ต้องมาเป็นหมออยู่ในขบวนรถค้าทาส ช่างขัดกับจริยธรรมแพทย์ของชายชราที่อยากช่วยเหลือผู้คนนัก.. แต่ครอบครัวหมอหลี่นั้นยากจน ไม่มีทางเลือก ยังดีที่มีความรู้ได้เคยร่ำเรียนวิชามา ชายชราเป็นแค่หมอตกยาก หากไม่รับงานด้านมืด รายได้ดีเช่นนี้ ครอบครัวคงอดตาย ทำงานกับเหลียนก่งหนึ่งเดือน เท่ากับเงินรายได้ค่ารักษาชาวบ้านในหมู่บ้านของเขาเกือบครึ่งปี เฮ้อ.. ต่างคนต่างมีภาระ เฒ่าชราอย่างข้าทำอะไรไม่ได้ คงช่วยได้เท่านี้นะพ่อหนุ่มเอ๊ย “ท่านให้ข้าวเขากินมากหน่อยเล่า หากกินยาไปสามวัน แต่ท่านยังปล่อยเขาอดอยาก มันไม่ช่วยอะไรหรอก ร่างกายเขาทนไม่ไหวคงตายอยู่ดี” มือหมอเฒ่ายกแขนผอมบาง อ่อนปวกเปียกของชายในกรงขึ้นมาแกว่งไปมา พ่อค้าทาสไม่สบอารมณ์นักแต่ไม่ได้ขัดคอ “รู้แล้ว ขอบใจท่านหมอมาก ข้าจะกำชับคนให้ดี “ หลี่หยุนทนเห็นทาสจำนวนมาก ที่ถูกขังเรียงรายในลูกกรงด้านหลังขบวนรถไม่ไหว เกวียนม้ายาวเป็นแนวเกือบยี่สิบคัน เห็นแล้วพาลทำใจไม่ได้ หากตนไม่ใช่หมอ หากในกรง
last updateLast Updated : 2026-03-03
Read more
รายการแกล้งกันเล่น
ไฟราคะยังคงโหมกระพือ ร่างใหญ่ยักษ์ใบหน้าโฉดราวกับโจรภูเขา สาวเท้าก้าวเดินไปด้านหลังขบวน ไม่วายด่าคนในกรงที่เขาเดินผ่านตามประสาคนพาล “โชคร้ายที่พวกแกเกิดมาอัปลักษณ์แล้วยังจะจนอีก โชคดีแล้วที่เจอข้า ไปเป็นทาสบ้านพวกคนรวยไม่แน่ว่าอาจจะได้ดิบได้ดี อย่างน้อยไม่ต้องรองรับอารมณ์บนเตียงไงเล่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า “ รอยยิ้มหื่นกระหายผุดบนใบหน้าหนุ่มใหญ่ พลางจับจ้องหญิงสาวหน้าตาดีในกรงขัง ผู้หญิงที่เขาเลือกมาใช้ส่วนตัว จะเลือกหน้าตาปานกลาง แต่สัดส่วนอวบอัด เต็มอิ่มเต็มไม้เต็มมือ เขาไม่ได้โกหกเลย ในวงการตลาดมืด คนโชคดีน่ะคือพวกหน้าตาธรรมดานี่แหละ อย่างมากแค่ถูกขายเป็นทาสเข้าเรือน ได้มีที่อยู่ที่กิน ไอ้พวกโชคร้ายคือไอ้พวกของเล่นหน้าตาดีนี่ต่างหาก ถูกพวกคนรวยซื้อขายราวกับสิ่งของ บางคนถูกเล่นจนเสียสภาพตายไป ไม่มีค่าให้ใครเหลียวแล เขาแค่ใช้ความรุนแรงบ้างเล็ก ๆ น้อย ๆ เท่านั้น เทียบกับพวกนั้นได้ที่ไหน พวกบัณฑิตคุณหนู ฮูหยินคุณชายตระกูลดี แต่ใจโหดพวกนั้นน่ะวิปริตพิสดารกว่าเขาซะอีก ยิ่งพวกขุนนางที่ต่อหน้าทำตัวสูงส่งพวกนั้นอีก เหลียนก่งเคยต้องกลับไปเก็บศพที่ตายคาเตียง สภาพนั้นยิ่งกว่าฝันร้าย ราวกับโดน
last updateLast Updated : 2026-03-03
Read more
คนใหญ่คนโต
กึงงง!! ม้าสะดุ้งตกใจจนสะบัดกรงไม้พลิกคว่ำโครมใหญ่ ส่วนชายหนุ่มด้านในสลบไปอีกแล้ว.. เสียงเอะอะโวยวาย ม้าร้องลั่นต่อกันดังเป็นทอดไปทั่วบริเวณ ขบวนรถหยุดชะงักทั้งขบวน เหลียนก่งที่กำลังได้ที่ กระโดดลงมาจากรถด้านหลัง เขาวิ่งเข้ามาด้านหน้าขบวนด้วยความโมโห “พวกบ่าวสารเลว ข้าบอกให้ระวังสินค้าให้ดีไงล่ะ นี่เป็นสินค้าชั้นเลิศนะ จะให้ข้าขาดทุนให้ได้ใช่ไหม พวกโง่! “ หนุ่มใหญ่ร้องด่าไม่หยุด เขากำลังปฏิบัติกามกิจในรถอย่างขะมักเขม้น เหมือนเช่นหลายวันที่ผ่านมา ไม่ทันไร ดันเกิดปัญหาอีกจนได้ แถมยังเป็นรถม้าคันที่ไอ้ตัวปัญหาถูกขังอยู่อีก “ข้าบอกให้ระวังยังไงละวะ เดี๋ยวมันได้ตายจริงพอดี ข้าเพิ่งให้หมอหลี่รักษามันไป นี่เพิ่งจะหัววัน ใครหน้าไหนกล้ามางัดข้อกับข้าเหลียนก่งผู้นี้” โวยวายไม่ทันจบ เหลียนก่งพลันเห็นขบวนรถเกวียนม้าสามคัน มีองครักษ์ล้อมเกวียนด้านหลังสุดไว้อย่างแน่นหนา คนใหญ่คนโตที่ใดกัน ดูแล้วเป็นเพียงรถม้าธรรมดา คนด้านในไม่รู้ว่าเป็นผู้ใด ถึงได้พกพาองครักษ์นับสิบคนเช่นนี้ เขาหุบปากเงียบทันที “เกิดอะไรขึ้นวะ? ทำไมคนพวกนี้ ถึงมาล้อมรถพวกเรา” ชายผู้เป็นหัวหน้าก้มตัวกระซิบกระซาบกับค
last updateLast Updated : 2026-03-03
Read more
ของเล่นที่ดีที่สุด!
“ไม่ใช่ว่าเหล่าพวกพ่อค้าทาสร่ำรวย จากการซื้อขายทาสหรอกหรือ? งานประมูลจัดขึ้นคราใด ได้ยินว่า เงินที่หมุนเวียนสะพัดไม่ต่ำกว่าสิบล้านตำลึงเลยหนิ” ” ข้า ข้าน้อยเป็นเพียงคนตัวเล็กๆ จะไปมีเงินมากมายเช่นนั้นได้อย่างไรล่ะขอรับ นายท่าน “ เขาเพิ่งสังเกตชัดว่า แม้รถม้าจะดูธรรมดา แต่เกือกม้าของขบวนตรงหน้าไม่ใช่เหล็ก แต่กลับเป็นทองคำแท้ เหลียนก่งกลืนน้ำลายอย่างฝืดเฝื่อน คนที่จะใช้ของมีค่าอย่างทองคำมาทำเกือกม้าต้องเป็นคนชั้นสูงแค่ไหน คงต้องเป็นพวกราชวงศ์แล้ว เสียงหวานใสดังออกมาเบาๆ ราวกับเสียงระฆังเงิน “ยังอีกนานหรือไม่? “ คนในรถยื่นปลายนิ้วเรียวเล็กขาวนวล โผล่พ้นม่านออกมาเคาะกรอบหน้าต่างรถม้าเสียงเบา เพียงแค่นิ้วมือของนางเหลียนก่งยังจินตนาการได้ ว่านางคงงดงามยิ่งนัก หนุ่มใหญ่เหม่อมองเคลิ้มจนตาลอย ” เก็บสายตาของเจ้าด้วย! “องครักษ์ชักดาบพาดลำคอเขาอย่างรวดเร็ว ซวยจริง ข้าขัดใจผู้ใดไม่ได้เลย ไม่ว่าจะเป็นฝั่งโรงประมูล หรือขบวนรถคันนี้ ยิ่งกว่านั้นคือคนมีอำนาจหลายฝ่ายที่อยู่เบื้องหลังเขา หากทำให้แหล่งรายได้หลักของคนพวกนั้นเสียไปจนกระทบกับงานใหญ่ของเขาผู้นั้น เขาได้ตายจริงแน่ พ่อค้าทาสหลับตาทำใ
last updateLast Updated : 2026-03-20
Read more
ยุคโบราณแสนเร่าร้อน
ตรงกันข้ามกับโลกฮาเร็มที่เขาคิด บุรุษตัวเหม็นถูกองครักษ์หน้าตายในจวนหิ้วปีกมาโยนเข้าไปในโรงครัว “ไปทำความสะอาดเนื้อตัวซะ... จากนี้ไปเจ้าจะได้ทำงานที่นี่..” ห๋าาา... ทำงานในครัวเนี่ยนะ.. นี่มันผิดจากที่เขาคิดไปไกลเลย ไม่ใช่ว่าข้ารูปงามหรือ โอกาสสุขสบายไม่ต้องเป็นทาสของข้า นายบำเรอบ้าบออะไรกัน แม้แต่เล็บขบของนางเขาคงไม่มีโอกาสได้เห็นแล้ว! บ้าบอที่สุด! นี่มันต่างจากที่คิดไปไกลโขเลย แต่ต้าเหรินไม่ได้สนใจอะไรมาก หลังจากตื่นยังคงมึนงง ท้องของเขาส่งเสียงโครกคราก พ่อบ้านใหญ่เริ่นฉงที่กำลังมองดูบ่าวไพร่ในจวนจัดเตรียมวัตถุดิบ หันมามองบ่าวทาสคนใหมอย่างพิจารณา.... ใบหน้านั้นสกปรกมอมแมม แต่ยังเห็นเค้าความหล่อเหลาเจ้าสำอาง.. ไม่แน่ว่าวันหนึ่ง เจ้าหนุ่มผู้นี้อาจจะได้ดิบได้ดี เข้าไปปรนนิบัติรับใช้เจ้านายจนได้ดีก็เป็นได้ คนเราไม่ควรดูถูกผู้อื่น ไม่ว่าสภาพตรงหน้าจะเหมือนขอทานแค่ไหนก็ตาม ไม่เคยเห็นนายหญิงซื้อทาสกลับจวนสักครั้ง... ไม่เป็นมิตรก็อย่าได้สร้างศัตรู ยิ่งกับคนไม่รู้ที่มา นี่เป็นประสบการณ์ที่ไม่มีใครสอน เขาเห็นขุนนางเข้าออกจวนมากมาย ทั้งคนตายและคนเป็น คนฉลาดที่รู้จักโง่เท่านั้นถึ
last updateLast Updated : 2026-03-21
Read more
หัวขโมยตัวดี
บรรยากาศเงียบสงบ เสียงปลาหลีฮื้อสะบัดน้ำผลุบโผล่ สะท้อนแสงสีส้มระยิบระยับไปกับแสงแดดอ่อนเหลืองนวล ใบบัวสีเขียวมีดอกบัวชมพูปนขาวนวล ลอยปริ่มน้ำเบ่งบานสะพรั่ง ทิวทัศน์งดงามผ่อนคลาย .....ในศาลาไม่มีคนอยู่ มีเพียงโต๊ะน้ำชาเล็ก ๆ วางอยู่ด้านข้าง หรือบางทีนางอาจชอบแบบเอาท์ดอร์?สมกับเป็นคนใหญ่คนโต อยากจะรับทาสเข้าฮาเร็มสักคน... ยังจะวางมาดเหลือเกิน... ชายหนุ่มบ่นอยู่ในใจ“เจ้ารออยู่ที่นี่ นายหญิงยังไม่ว่าง สักพักจะเข้ามา...” เขาพยักหน้ารับฟังแต่ไม่รับรู้...“ขอรับ” ร่างสูงเข้าไปนั่งเกาะราวระเบียงในศาลามองดูฝูงปลาแหวกว่ายใต้ใบบัวไปมา...รออยู่เกือบสองชั่วโมงแล้วมั้ง... ยังไม่เห็นแม้แต่ชายเสื้อผู้เป็นนาย... แถมเพิ่งกินขนมเปี๊ยะไปชิ้นเดียว แค่นี้มันพอยาไส้ที่ไหนกัน.... หิวอีกแล้ว ท้องของชายหนุ่มส่งเสียงราวกับฟ้าร้อง....เหลือบมองโต๊ะน้ำชาที่มีฝาปิดครอบไว้ตรงกลาง ด้านในมีขนมเผือกกวนวางอยู่ ของเจ้านายไหมนะ? เขาแอบหยิบแทะกินไปชิ้นหนึ่ง.... แค่ชิ้นเดียวไม่มีใครรู้หรอกน่า... ไม่เรียกว่าขโมยรออยู่นานยังไม่มีใครมา บางทีนายหญิงอาจเตรียมไว้ให้เขาก็ได้ ตรงนี้ก็มีแค่เขาคนเดียว คิดไปคิดมาเขาก็เก็บทั้งหม
last updateLast Updated : 2026-03-28
Read more
จวนใหญ่ในตรอกซ่ง
“เร็ว รีบจับกลับมา อย่าให้ไปก่อเรื่องที่ด้านนอก” เดิมทีเห็นว่าชายหนุ่มหน่วยก้านดี สูงใหญ่เหมาะจะนำมาให้จงซื่อฝึกเป็นองครักษ์ไว้ใช้ทำงาน บุรุษข้างกายหัวเราะเสียงทุ้ม ขัดความคิดนาง“ไม่เป็นไรขอรับ ทาสชายนั่นไม่มีแรงมากพอ ก่อนหน้านี้คงถูกทรมานมาปางตาย เห็นสลบอยู่แถวประตูเรือนด้านหลัง ข้าน้อยให้คนหามเข้าไปไว้ที่เรือนพักแล้วขอรับ”“.......”***เซียวต้าเหรินลืมตาตื่นขึ้นในความมืด เสียงลูกคอแปดหลอดของพ่อบ้านเริ่นที่นอนด้านข้างกรนดังสนั่น แต่ชายหนุ่มกลับหลับสบาย แถมยังน้ำลายไหลยืดลงมาเป็นทาง”นี่เขาหนีออกไปแล้วไม่ใช่รึไง? ทำไมมาโผล่อยู่เรือนพักอีกแล้วล่ะ!“ เฮ้อ ต้องโทษร่างกายเจ้าของร่างนี้อ่อนแอเหลือเกิน สะดุดล้มทีคงจะแข้งขาหักเลยละมั้ง ว่าแล้วจับเนื้อจับตัวตัวเองสำรวจไปทั่ว ตัวผอมกะหร่อง ข้าวคงไม่ค่อยตกถึงท้อง สมเป็นทาส บ่นไปก็เท่านั้น เขานึกอะไรไม่ออกเกี่ยวกับร่างนี้เหมือนกัน แต่ในเมื่อยังมีชีวิตอยู่ คงต้องหาทางใช้ชีวิตให้ดีต่อไปเซียวต้าเหรินชูไม้ชูมือทำท่าขึงขัง กองทัพต้องเดินด้วยท้อง หาของกินก่อนแล้วกัน ชายหนุ่มทำท่าย่องเหมือนแมวไปตามทางเดินราวกับโจรผู้ร้ายเข้าไปในครัวเห็นเงาตะคุ่มแอ
last updateLast Updated : 2026-04-24
Read more
เจ้านี่โง่หรือบ้ากันแน่!
แม้มีขุนนางเข้าออก แต่ภายในจวนใหญ่แห่งนี้มักเป็นพ่อบ้านเริ่นฉงกับแม่นางอิ่นเม่ยออกหน้าคอยดูแลจัดการ ทั้งสองมีคนของตนเอง พวกบ่าวที่เหลือแค่ทำหน้าที่ของตนก็พอ งานสบายเจ้านายไม่เรื่องมาก ใครไม่ชอบเล่า“ในจวนบางทีมักจะมีคนตายถูกพาออกไป ข้าไม่รู้หรอกว่าจริงหรือไม่ พวกที่ฝ่าฝืนคำสั่งน่ะไม่เคยได้กลับมา ข้าได้ยินคนอื่นพูดกัน ไม่เห็นหรือส่วนเรือนหลังมีองครักษ์เยอะมาก““นายหญิงเป็นถึงสายเลือดโอรสสวรรค์ เจ้าน่ะ ทำตัวให้ดีเถอะ แอบหนีหลายครั้งแต่ยังไม่มีใครมาทำโทษ โชคดีแค่ไหนแล้ว””คิดว่าองครักษ์พวกนั้นจะใจดี ปล่อยเจ้าหนีโดยไม่รายงานหรือไง เจ้าทำอะไร เจ้านายในจวนรู้หมดนั่นแหละ“ หนุ่มใหญ่หน้าคล้ำเตือนอย่างเป็นห่วง”พี่ชายชื่ออะไร พี่รู้มากเหมือนกันนะ ข้าอยู่นี่ตั้งหลายวันยังไม่รู้อะไรสักอย่าง ไม่มีใครสนใจพูดกับข้าเลย นอกจากลุงเริ่น“”ข้าฟู่หมิง ข้าถูกซื้อขายเคยเป็นทาสมาหลายปีแล้วล่ะ สุดท้ายส่งต่อมาเป็นบ่าวที่นี่ จะบอกให้ที่นี่น่ะดีที่สุดเชื่อข้า ใช่ว่าจะเข้ามาที่นี่ได้ง่ายนะ“”ข้าเชื่อท่าน เอาเช่นนี้ ต่อไปพวกเรามาเป็นพี่น้องกันดีหรือไม่ล่ะ ข้าชื่อต้าเหริน ไม่รู้ว่าตนเองอายุเท่าใดเหมือนกัน ข้าขอเป็น
last updateLast Updated : 2026-04-26
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status