Self-deceit Mga Nobela at Kwento

But there’s nothing she can do about it. Holding back who you are will eat you up inside. Ang pagsisinungaling sa iyong sarili ay hindi maitatago ang katotohanan na ang taong sinusubukan mong maging ay hindi ikaw at hindi kailanman magiging ikaw. And Jade is the epitome of that.

Pero yung isang lalaki, hindi man lang tumingin, dumiretso pa sa likod niya — at nadikitan sya ng wine sa dress niya nang di sinasadya. “Araaaay!! Hey careful! Do you know how much this dress costs?!” Napatingin yung lalaki sa kanya, deadpan. “It looks cheap. My bad.” Then walk away. Boom. Margaux’s ego: SHATTERED. Pero mabilis syang nakabawi — sa self-delusion therapy. “Mommy, rude sila. Baka nai-insecure lang sila sa beauty ko.” “Yes, anak. Sila ang may problema, hindi tayo.”

Idagdag pa na nakakaramdam na ako ng init sa aking buong katawan. “I’m not!” halos bulong na tutol ko. Biglang sumagi naman sa isip ko si Gabriel at ang mga taon na dumaan sa amin. Naisip ko na baka na sa akin nga ang problema kaya walang nangyari sa amin. “Please, sleep with me. Prove to me that I’m not an unworthy woman. I’m begging you, sipingan mo ako Hector.” desperada na ani ko sa lalaki na agad nagpadilim ng anyo nito.

"Uh–huh." "What does that mean?" "You just look like a teenager bragging about getting laid." "Fuck you." Tinuro ko ang sarili ko. "Can you blame me, though? Look at this face and this body." Binuka ko pa ang mga braso ko. "Hindi ko kasalanan they can't resist this." Napailing si Kael, nangingiti. "You're unbelievably full of yourself." "It's called confidence." "Nah, it's narcissism."

paninisi sakin ni Jaz at ngiti ngiting tumimgin sakin. Huminto ako sa paglalakad at tumingin sakanya ng masama. "Wow ha! kung makatanggol ka ron sa asungot na yon, frenny mo?? close kayo? hmp!" Sabagay kung iisipin ko nga naman, ako naman talaga yung may kasalanan pero bakit ba! alam nya palang mabubunggo sya sa'kin dipa sya umiwas che!

It’s just about business and my mission and nothing more. I hate myself for hoping. Huminga ako nang malalim para pakalmahin ang sarili. Then I fix myself. Hindi ko na dapat hayaan ang sarili kong magpakita ng kahinaan. This isn’t me. This isn’t what my parents taught me. I fucking need a distraction.

Ilang beses akong nanalangin na sana ay masamang panaginip lang iyon ngunit bawat paggising ko ay naroon pa rin ang sakit ng dahil sa katotohanang wala na talaga ang Tatay ko. Hindi ko mapigilang sisihin ang sarili ko. Pakiramdam ko ay may kasalanan at pagkukulang ako. Kung sana ay mas pinag-igihan ko na lang ang paghahanap ng pera at hindi na tinanggap pa ang offer ni Angelina ay baka napa-opera ko siya. Buhay sana ngayon si Tatay Isko. Iyong ang isiping naglalaro sa isipan ko buong gabi kaya naman nanatiling mabigat ang aking dibdib nang sumapit ang umaga.

Pinahintulutan niya itong kunin ang moral na mataas na lugar at hindi madama na nagkasala sa paghingi ng kaparusahan laban sa kanyang anak na babae. Nabigyang-katwiran ni Roxane ang kanyang damdamin sa pamamagitan ng pagkumbinsi sa kanyang sarili na ang kanyang paghamak kay Dexie ay hindi dala ng makasariling motibo kundi dahil sa kamangmangan at kapangahasan ni Dexie. Paano ma-overestimate ni Dexie ang sarili at magsimulang magturo sa Johnston University, nanlinlang sa mga estudyante?

tanong ko. "We are twins, Matias, but why didn't I inherit the talent to sing like you?" His anger and insecurity were consuming him, transforming him into a bitter person. "That's the thing, you will never be me because you didn't believe in yourself," I responded, trying to address his question about why he lacked the talent for an attractive voice like mine. "Oh, come on, Matias! I will always be myself! This is who I am—a playboy, dominant, and I love being in front of the camera," he declared, walking over to the sofa and taking a seat.

Hindi pa rin siya nito binalingan ng tingin. “I am sorry, brother. I was foolish. Selfish. I lied to you. I fooled everyone, except grandma. But,I regretted it all. I promised myself that I will be a better person,and I think I did. And that's all thanks to you,” sinserong saad nito.