Novel & Cerita Sense Of Humor Tagalog

Ngumiti ito sakin saka ako ulit inakbayan, hindi ko nalang pinansin dahil alam ko namang wala itong malisya. " of course! this is my ace para pasagutin ang mga nililigawan ko!" pagmamayang nito na ikina tawa ko ng malakas. " oh, may mga nakatago kapa bang mga jokes diyan? haha" hindi ko mapigilan ang tumawa diri dahil may humor ito at madaling makagaan ng loob. Nag isip muna ito bago lumiwanag ang mukha.

Nakakalungkot pero nakakasanayan na. I just chuckled and went into the bathroom. Today is the best day of my life. Walang kahit na anong makakasira ng araw ko. Hanggang sa pagbaba upang mag agahan ay ang laki pa rin ng ngiti ko. "Good morning Manang!" Bati ko at agad siyang niyakap at hinalikan sa pisngi. Kita ko ang gulat sa mga mata nito pagkatapos ay umiling.

Alam niyang hindi na dapat siya nagtanong patungkol dito. Napakurap na lamang siya nang muli itong lumingon sa kanya. Tinaasan siya nito ng kilay. “Ayos lang naman, friend,” may katapatang-loob nitong saad. [ katapatang-loob - confident ] Naguguluhan siya sa naging sagot nito. Ayos lang? “A-Ano’ng ibig mong s-sabihin noong . . .”

he said and burst out laughing. Siraulo talaga toh. Sarap sipain. "Nakakatawa?" I sarcastically said. "Pikon?" he said in between his laugh. "Sinong pikon?" takang tanong ko. "Ikaw!" he said. "Ako?" "Oo." "Hindi ba pwedeng hindi ako natuwa sa joke mo?" I rudely answered him. "Hindi naman joke yun ah." he replied. "I don't know what to name it pero hindi ako natawa or natuwa."

Tanong ni Joel sa crew "Ano daw Mary Joy? Tama ba ung pagkakarinig ko sa pangalan? tanong sa isip ko. Pero Hindi na ako nagtanong at binaliwala na Lang Ang sinabi ni Joel baka Kasi magkapangalan lang sila NG kaibigan ko. Parating na Po sir si madam Sabi NG crew. Nang biglang may sumigaw" honey" sigaw NG babae sa likodan namin at humarap Naman kami sa tumawad "honey" tawag Naman ni Joel. Nabigla ako dahil sa aking nakita.

"Naalala ko dati, nanonood kami ng balita, madaling araw na no'n nang mapanood namin 'yung sad news about sa'yo. We we're both crying in front of Television. Masakit, syempre" "Pero alam mo, super emotional ko noong time na 'yon. Umaga na, sikat na ang araw pero umiiyak pa rin ako at hindi na makatulog. Ilang araw lang ata 'yung lumipas, parang feeling ko may nagbago sa katawan ko. Nagcrave pa ako non ng singkamas na mayroong mustard sauce. Naiinis rin ako kapag nakikita ko si Angelo, pero namimiss ko naman s'ya kapag hindi ko s'ya nakikita"

Ang galing mong magtagalog hindi halatang sa ibang bansa ka isinilang. "Because mom and dad always teach us Filipino dialect and even bisaya we also learn it. Like, gahi man kag ulo!(Matigas ang ulo mo), dili man ka kasabot( Hindi ka nakakaintindi). Asa man Ka padulong?(Saan ka pupunta?). And as her expression mom said "Ambot sa langaw pilay edad sa lamok" instead 'of I don't know.'

Mas natawa pa ako. "What's funny? Ikaw, ang ganda ng joke mo eh." Nasobrahan naman yata ito sa sense of humor. Balak niya bang sirain ang sistema ko? Napahawak tuloy ako sa hawakan ng tulay dahil sa bigla na lang bumilis ang tibok ng puso ko nang magtama ang aming paningin. "I like you... a lot Miss Carleigh Quintos," pormal nitong saad. Napangiwi na lang ako.

Tanong ko na naging dahilan upang sarkastiko siyang tumawa. “That was the funniest joke I’ve ever heard in my life!” Sarkastiko niyang sagot, “Baka magulat ka kung magkano ang kinikita ko as a detective and baka ‘yang perang ibibigay mo ay barya lang sa ‘kin,” Dagdag pa niya sa ‘kin.

Gulat na napaayos naman ako ng upo. Shit, alam niya? Grabe naman ang pakiramdam ng babaeng ito. “Tsk, ganyan ba ang tama sa‘yo kapag nilalagnat ka? Ikaw lang ‘yung nakita kong galing sa sakit na ang saya-saya.” Sambit niya ulit. “Why? Masama bang maging masaya kapag galing sa sakit?” “Hindi naman pero ang weird kasi dahil sobrang saya mo.”