Sequel In Tagalog Novels & Stories

"Paulo Santiago pushed for a 'lifestyle-first' approach. Akala niya, kapag puro models sa mamahaling damit ang ipapakita, kusang susunod ang kita." Napatitig ako sa seryosong mukha ni Dante. Ito kasi ang unang beses na narinig ko siyang magsalita ng Tagalog. Kahit fluent siya sa English, kayang-kaya niya pa ding magsalita ng tuwid na Tagalog nang hindi bumabaluktot ang pronunciation niya ng mga salita. Nang tumingin siya sa akin ay kaagad akong nag-iwas ng tingin.

Napapanganga ang lahat sa gulat. "Ang susunod na paglipat na ito ay nilikha libu-libong taon na ang nakalilipas ng ninuno ng aking guro," sabi ni Alex. "Tinatawag itong dragon. Kung magkakaroon ako ng mas maraming oras para sanayin ito, maaari kitang patayin sa isang suntok."

sa aacountant, di pa naman ako nag review, shit bahala na nga. Pag baba ni daddy, tumayo na agad ako, "Bilisan nyo late na pala ako, may quiz kame ngayun." yun lang ang sinabe ko at lumabas na sumakay na ako, sa kotse nya, nag suksuklay ako ng buhok, pumasok si daddy sa kotse. "Oh! ngayun nag mamadali ka, ikaw na nga ginising ikaw pa ang galit dyan, hintayin mo ako mamaya, maaga matapos ang klase ko ngayun, kaya sabay na rin tayo uuwe."

Tila ba'y pati ang aking kabuuan ay hindi kampi sa'kin! Marahas kong pinahid ang luha na kasing bilis at bigat ng agos ng tubig na dumadaloy at nahuhulog mula sa rumaragasang tubig ng isang talon. Mariin akong pumikit at pilit kong hinila ang aking mga nag yelong paa upang umalis sa aking kinatatayuan. Ngunit bago pa man ako maka alis ay narinig kong tinawag ako ni Salem.

Compliment. "Finally! After years of planning, we're finally in one roof!" Tumili si Rei nang makapasok kami sa apartment na nilipatan namin. Matapos ang graduation namin, ilang linggo lang kaming nanatili sa Pontevedra bago lumuwas ng Manila.

If you’re confused, Sereia is Bisaya (Living in the Gensan, Philippines) and for those who couldn’t understand the language, I put the translation in every sentence na may Bisaya. Hope you’ll understand! Happy reading ♥️💜

Reika's Point of view: I'm still crying while holding my baby bag. It's so dumi na! This bag is my favorite pa naman, he's making me gigil. I'm gigil na gigil sa kaniya. He's not here, after ko siyang sigawan he left without telling where he will go. So what's my pake ba? Bahala siya d'on.

I don’t care about any underground world, I just don’t even know if there’s one here. 森林 - Forest 凯思 - Keith 珍 / 眞 - Jin "Hahanap tayo," wika niya parehas kami nabaling ang tingin ng may magsalita sa tabi namin. "Nugulang yaegihaneun geoya? Daleun salamhago yaegihaneun geo aniya?" wika ng taong hindi ko inaasahang lalapitan ako. (Who are you talking to? You’re not talking to anyone else.)

Napa sobra ata ako sa alak at lasing na lasing ako. Bigla naman akong napapikit dahil kumirot naman ang ulo ko sa sakit. At biglang may pumasok sa isip ko na salitang "I love you mahal ko. At patawad." "Huh?" Bigla ko nalang sabi saakin sarili. Bakit naman nya sasabihin saakin yun? Bakit wala na akong maalala masyado?!

Nagsimula na muli siya sa pagkwekwento. "Mabuti na lang noong panahon na napansin nila na hindi na ako nagpupumiglas at lumalaban. Hinayaan na nila akong gawin ang gusto ko, ngunit may pagbabanta sila na kapag hindi ako umuwi ng bahay hahanapin nila ako at papatayin. Noong una natakot ako, pero habang tumatagal nagsasawa na ako. Gusto ko na talagang malayo sa poder nilang dalawa. Kaya noong kinagabihan, lumayas ako sa bahay dala ang pera na ninakaw ko sa wallet ni Daddy. Nagpakalayo-layo ako. Hindi ko alam kung saan ako tutungo, ang gusto ko lang naman ay lisanin ang bahay namin at ang mga walang halang na kaluluwa na pamilya. Ang huling lugar na pinuntahan ko ay ang Bicol, minsan na kami na