Settle Down In Tagalog Novels & Stories

I will text any of you na lang later. From: Therese Ibang klase ang diskarte 'yan. Sana maging successful. From: Jane Sana nga. Katherine: Sige guys, bye. Text ko na lang agad kayo later. Pagkalipas ng mahigit isang oras, nakagawa ng paraan si Katherine upang makatakas kaya nagmamadali siyang lumakad palayo sa kinaroroonan ng mansion. Sandali siya tumitigil sa labas ng isang convenient store upang i-text ang kanyang mga kaibigan.

Malakas na ang boses nito kaya hindi na niya tinapos ang paglagay ng mga damit ni Iris sa maleta. "I can explain! Could please calm down?!" mahinang utos niya rito. "How can I calm down, huh? Sa iba ko pa talaga malalaman? Akala ko ba maayos na ang set-up nating dalawa, pero ano ito?" "Could you please calm down?!" sigaw na niya rito kaya napahinto na rin ito. "Paano ko ba ipapaliwanag sa'yo kung ayaw mo namang makinig sa sasabihin ko?!"

Hindi pa maka move on dahil kumakapit pa rin ako sa kanya. Move on or hold on. Move on at uusad. 'Wag babalik sa nakaraan kundi magpatuloy sa paglalakbay sa hinaharap o kaya hold on kahit masakit. Hold on pa rin dahil ang hirap niyang kalimutan. Hold on kahit wasak na ang puso at durog na durog. Hold on kahit walang kasiguradohang... Maibabalik pa ba ang dating pinagsamahan.

Ako man ay lalong nag iinit pa ang mga pisngi. "Sir please", pakiusap ko Dahil alam kong pinagloloko niya ako. "I mean what is the Tagalog of You" Yun naman pala eh.. " You is "ikaw" sir." "How about me?" "Me in Tagalog is "ako" , then if you want to know the Tagalog of you and me is "ikaw at ako". tuloy tuloy ko Ng wika. " Ok, Mahal Kita' , ikaw at ako", tilian Ang mga estudyante ko.

Nagsimula na namang mag-drama ang mommy ko. "Mom, here we go again. Pinagbigyan na kita, uuwi na ako ng Pilipinas para may magma-manage ng mga property natin sa Sta. Elena saka na lang iyang mga apo mo. One at a time kaya chill ka lang, Mom," natatawa kong sabi. Iinit na naman ang ulo niya na lalong magpapasaya sa akin. Ang sarap lang niyang inisin.

"Huwag ka nang magsalita pa at alam ko ang aking ginagawa." "Pero, boss, ayaw ko pang humarap kay San Pedro." Pagbibiro ni Bugoy upang pagaanin ang loob ng ginoo. Pumalatak si Tibor at ngumisi, "puwede kang umalis pagkahatid mo sa akin." "Ay, iyan naman po ang hindi maari, boss."

suminghot-singhot 'to tanda ng pag-iyak. Napakapit siya sa headrest ng sofa dahil sa nalaman. Akala niya alam ng mga 'to kung nasaan siya. Ang abuela niya. "I-I'm here in the Philippines, Ate Mae. Can I talk to my abuelo, please? Please, Ate Mae..." Ano ba ang pinasok niya? Ba't nagkaganito? Hindi ba pinaalam ng kanyang ama sa mga 'to kung nasaan siya?

Hawak niya ang kamay ko ngayon habang nangungusap naman ang kanyang mga mata sa akin. "From now on, hindi na ito ang lugar ko. Kundi sa atin na 'to pareho. Gusto ko balang araw, dito tayo bubuo ng pamilya, malayo sa gulo mula sa siyudad. I want to make a happy family with you, Beth." Pinunas niya ang luha sa aking mukha.

"Sorry" Napangiti ako sa paghingi niya ng tawad sa akin. "Kalimutan na lang natin iyon" "No" nag-iwas siya ng tingin sa akin. "Itigil na natin to" Agad akong kinabahan sa sinabi niya. Itigil?

Pareho kaming humihingal habang naglalakad pabalik sa aming mesa. "That was fun," komento ko na may ngiti sa labi. "I told you na masaya roon, ikaw lang talaga ang nega. Babalik ulit tayo mamaya pero ngayon ay uminom na muna tayo. Nakakauhaw rin ang sumayaw."