Romans & histoires Shattered In Tagalog

Hindi ko na mapigilan pa kaya hinayaan na lang na lumuha. "It's okay to cry... pero huwag mo akong kamuhian.. parang awa mo na..." Humikbi ako kasabay ng panibangong agos ng mga luha na kumakawala. My heart shattered into million pieces... durog na durog na kahit ang hangin ay nahihirapang tangayin ito.. "A-anak natin si Angelo..?" His voice broke. May luhang namumuo pero takot na pakawalan ito.

Hinila nila ako palabas ng kwarto, kahit anong pumiglas ko ay wala akong magawa dahil mas malakas sila sa akin. Tinahak namin ang isang matarik na hagdanan pababa, halos matumba nga ako dahil sa lakas ng pagkalakad nila sa akin. Hindi na ito mukhang abandonadong building dahil maayos ang mga pader, may kulay at may mga nakasabit na painting. I can't figure out where I am but I know I am still here in the Philippines. Napa angil ako nang pwersahin akong hilain dahil napabagal ako sa paglalakad. I swear, I'll do the same thing to them once Rio saved me.

Nang malapit na ako classroom ay bigla akong nagulat nang may maapakan akong madulas sa sahig sanhi para matumba at bumagsak ako at tumilapon sa akin ang juice na hawak ko. "Why you're so lampa Via." sabay tawa ni Trisha na nasa pintuan ng classroom habang nakahalukipkip itong nakasandal. Hinaplos ko ang pwet kong unang bumagsak. Tiningnan ko si Trisha at tinaasan ko ng isang kilay. "Lampa agad ang tawag kapag nadulas? Have you checked the meaning of lampa or are your just making your own definition.?" sagot ko na kinawala ng saya sa mukha niya.

At sobrang sakit, dahil umasa siya na pareho sila ng nararamdaman ng kanyang kababata. "You break my heart into a thousand pieces," iyon ang salitang gusto niya ipabatid sa dalaga, pero hindi iyon lumabas sa kanyang bibig. Lihim na umiiyak ang kanyang puso dahil sa sakit!

Tumahimik ako. Kasi dapat oo. Dapat madali. Pero hindi. And that scared me more than anything. “I don’t know what I feel anymore,” bulong ko. That was the truth. At mas masakit ang truth kaysa galit. Torren closed his eyes for a second. Parang tinamaan siya. “Then break with me,” sabi niya. Natigilan ako. “What?” “Kung hindi mo na alam kung mahal mo pa ako… kung galit ka… kung takot ka… kung lahat na—then break with me.”

Nag-angat siya ng tingin sa akin “I was r*ped,” biglang lumabas iyon sa kanyang bibig. Nagulat ako ng marinig ang kanyang sinabi. Napatitig ako ng mariin sa mga mata niya upang matukoy kung nagsasabi ba siya ng totoo o isang kasinungalingan ulit. “And I’m sorry if I couldn’t tell you kung sino ang ama mo for I can’t recognize them all,” muling bumagsak isa-isa ang mga luha sa mga mata niya. I saw the pain and the anguish in those gloomy eyes of her. Napaawang ang mga labi ko sa biglaang rebelasyon niya. “It was a gang r*pe. Sobrang inggit na inggit ko noon kay Chezka dahil umaangat ang buhay niya sa Maynila habang ako’y nasa probinsya at kuntento na lamang sa pagtulong sa Lola Belen mo sa pa

Cool off a nicer way for breakup, split up or whatever that people used pag makikipag hiwalay. Naiwan ako sa Wild Life Park nang nag-iisa and crying to my heart content, wala na akong pakialam sa mga taong nakatingin sa akin, the hell I care with them sobrang sakit ang nararamdaman ko nang mga oras na iyon so wala silang paki kung magngangawa ako dito.

is the correct term. "Yung puso ko.....sobrang bigat. Alam mo ba.... sobrang sakit. Nangangaliwa siya sa akin. Niloloko niya ako. Ang sakit sakit ng puso ko, Rio. Para itong sasabog dahil sa...sobrang galit na may halong sakit," May lungkot at hinanakit na sabi ko. Ramdam ko ang paghapdi ng mga mata ko dahil sa mga luhang hindi matigil sa pagbagsak.

"Dahil ayaw mong mawala siya sayo." Napalunok ito at nagtagis ang mga bagang. "Ano ang sa tingin mong dapat na ginawa ko noon Ciel? I was hurt, I was in raged, I was betrayed by the woman whom I offer my everything. At ang masakit, sa kaibigan ko pa."

Napasinghap pa ako at mariing napabuntong-hininga nang ibalibag nito pasara ang pintuan. I bit my lower lip and my tears start flowing slowly. "K-Kung alam mo lang sana ang sobrang hirap na mga pinagdaanan ko noong umalis ako. M-Masasabi mo pa kaya 'yan sa akin ngayon? Iinsultuhin mo pa rin kaya ako nang paulit-ulit, at tatratuhin mo pa kaya ako ng ganito ka sakit ngayon?" I slowly sob. "Sana, sana makinig ka naman sa akin. Kasi masakit na masakit na Logan. Sana kakayanin ko pa rin ang lahat ng pagmamaltrato mo ng ganito sa ‘kin ngayon. I hope I can still bear all the pain here inside my heart. I hope I can still fix this broken heart of mine."