Novel & Cerita Short Devotion For Worship Team Tagalog

I twirled and he hugged my waist as we swayed our bodies. I don't wanna fight no more I don't wanna hide no more I don't wanna to cry no more come back, I need you to hold me Naghiwalay ulit ang aming mga katawan. Sa orihinal na steps ay maglalakad lang kaming dalawa nang dahan dahan at maghahawak ng kamay. Pero dahil iba ang partner ko ay nag-iba rin ang steps nito.

"Andito naman ako sa tuwing kailangan mo ako,ah?" "Oo, pero I need you here with me, dito sa tabi ko, hirap na akong hanggang screen na lang kita nakikita! Kaya nga I'm begging you na dito ka na lang din mag-aral." Ramdam ko sa mga mata ni Angel ang pagkaseryoso niya, at napakasakit sa akin ito. "Mahal naman," bulong ko and she cried.

"SUMAGOT KA" "Loukrisha, mali ito, yung atin? Mali yun. Tumigil ka na," sabi niya. "Anong mali sa pag-ibig? Anong mali kung nagmamahalan tayo? Hindi kita maintindihan!" Hindi ko na napigilan at kusa ng lumabas sa bibig ko ang mga hinanakit ko. "Spencer! Walang mali doon, normal yun kasi babae ako at lalaki ka! Normal lang kung magkakagusto tayo sa isa't isa! Pero alam mo yung mali? Yun yung saktan mo ko ng paulit ulit! YUN YUNG MALI SPENCER! Kasi hindi na makatao yun, DI KA NA TAO NUN"

Nag-umpisa na ang seremonya. Nasa kalagitnaan na kami ng pakikinig ng biglang bumukas ang pinto at nanlaki ang mga mata namin ng makita namin si Mariza. Nakasuot siya ng pambahay na damit at gulo-gulo ang buhok. Tumigil rin ang pastor sa pagsasalita. Napasinghap kami ng maglabas ng baril si Mariza at itinutok ito kay Angel. Nagtayuan na kaming lahat at natakot sa puwedeng mangyari. Sabay lumingon sina Angel at Red kay Mariza. Napatayo silang dalawa sa nakita.

Marahas kong pinunas ang mga luhang di halos tumitigil sa kakapatak. Rinig na rinig ko rin ang maya't mayang pagsinghot ko,na bunga ng matagal na pag iyak. "Ma'am, hindi ko ho alam ang sakit na nararamdaman ninyo ngayon,ngunit kailangan ninyong tumayo ma'am. Matatalo kayo niyan". Nagsusumamo ang boses ni Aling Tisang. Napatingin ako sa telebisyon, kasalukuyan nang nakaupo sina Salem at Rina.

"Saan tayo pupunta ngayon?" "Kina Mom at Dad. Dadaan lang tayo saglit doon," Ilang minuto ay nakarating na kami sa St. Peter. Naunang bumaba si Lexus kasunod namin. As usual, may mga tao. Pinagbawal nila Lexus yung pag-inom at paglaro ng cards. Kaya kwentuhan lang at kape.

Niyakap niya ito ng sobrang higpit. Umiyak na siya ng tuluyan dahil sa bigat ng nararamdaman niya. "I'm okay... I'll be okay..just missing my Lolo.." "Isasama kita sa Team Building at magliliwaliw tayo. Forget all the people in Centro. " Tumango ito at pinunasan ang kanyang luha. "Thanks Khia.." 'I'll move on. This is just a temporary moment in my life..it will pass..yes, it will' bulong niya sa sarili.

Bumaling siya kay Heneral Lutheo at ngumiti. “Heneral... wala akong naging guro na tulad mo. Salamat sa pagsubok, sa tapang, at sa pagbibigay-daan upang matuklasan ko ang sarili kong kakayahan.” Yumuko siya dahil sa labis na pasasalamat sa Heneral. Tumango si Heneral Lutheo. “Ang pintuan ng Sacresia ay palaging bukas sa ‘yo at akl ay handang gumabay sa iyo sa oras na ikaw ay magtungo ulit rito upang magsanay."

He's saying the truth. "Go Home." Maawtoridad na utos niya kaya Napakurap-kurap ako sa narinig ko sakaniya dahil hindi ko ina-asahan papauwein niya ako. Tumulo ang mga luha ko Wala akong nagawa kundi yumuko at pinunasan ito bago bumalik sa higaan ko. "Devil is True, Tama ang kuya." sabi ko pa at pumikit.

Nang umalis na si papa, inilagay ni Ashton ang kamay ko sa braso niya saka kami naglakad palapit sa may altar. "Cleonne Marie Deigmen, do you accept Ashton Kleid Ditfreid as your lawful husband?" tanong ng pari habang nakatingin sa akin. Nakabibinging katahimikan ang umalingawngaw sa loob ng simbahan. Tila ba lahat sila ay takot na magsalita dahil alam nilang masama ang kahihinatnan niyon kung sakali. "I-I do..." garalgal ang boses ko na sumagot. Ramdam ko ang panginginig ng buong katawan ko habang nakatayo sa harap ng altar.