Novel & Cerita Short Dialogue

Tahimik ang paligid—wala masyadong tao, at ang mga dumaraan ay mga kapwa nila jogger o magkasintahan na tahimik na naglalakad. Hindi rin sila agad nagsalita. May kung anong pakiramdam na hindi kailangang punuin ang sandali ng salita. Sa halip, hayaan muna ang paggalaw ang magsalita para sa kanila. Para bang sa bawat yapak, may mga bagay silang pinapalaya. Makalipas ang ilang minuto, habang medyo nababanat na ang katawan at sumasabay na ang paghinga sa takbo, nagsalita si Alyssa.

Ang maganda nitong buhok lalong tumingkad ang pagiging mamula-mula niyon dahil sa sikat ng araw. “Kailangan ko pa bang ulitin iyong dialogue mo nun sa nanay mo tungkol sa aming mga lalake? Na lahat kami manloloko at paasa?” buska niya sa dalagang mabilis na namula ang mukha bagaman nakangiti. “at iyong in-snob mo ako? Di ba tiningnan mo pa nga ako nun kasi nahuli mo akong nakatitig sayo?” aniya sa tonong nagpapaalala. Salubong ang mga kilay paring nagbaba ng tingin si Audace saka siya muling tiningala makalipas ang ilang sandali.

Dialing someone’s number. “Harold buys a woman's clothes, small size. Make sure it won’t reveal body skin! Bring it into my hotel accommodation,” he hangs up after he speaks to his assistant. Hindi pa rin umimik si Ivana habang nakikinig sa usapan nila Brielle. Ni hindi siya makatingin ng diretso sa kanya dahil pakiramdam niya galit si Brielle ng mga sandaling ito. “I know you have something in your mind, speak now, woman!” his loud voice makes her scared.

Dalawang salita lang at hindi pa ganoon kaklaro ang pangungusap pero kilalang-kilala niya pa rin ang boses na iyon. “Ayaw sumagot, eh.” “A prank maybe?” “Thought so.” Ang ikli lang ng exchanges ng pangungusap ng dalawa pero nasasaktan siya. Naiinggit siya. Parang ang gaan kasi ng pag-uusap. Bigla siyang nakaramdam ng hiya. Sa isang iglap ay nawala ang tawag. Tanging matinis at mahabang tunog na lang ang naririnig niya. Dahan-dahan niyang naibaba ang phone at napatitig sa kawalan.

“Malamig ba diyan? Dito kasi parang kailangan na namin ng kumot mamayang gabi.” “Ayos lang naman dito.” Napapikit sandali si Adelaide. ‘Ang hirap naman kausap nito.’ Para siyang nakikipag-usap sa isang pader. Pakiramdam niya, kahit anong itanong niya, tig-iisang salita lang ang ibabato ni Yohan. Para siyang nakikipag-chat sa auto-reply.

Pero nang maramdaman nitong paparating siya— Dahan-dahan itong napalingon. At sa simpleng tingin na iyon… Parang muling huminto ang mundo ni Sheena. Pareho silang hindi agad nagsalita. Pero parehong malakas ang tibok ng dibdib nila. Hanggang sa marahang nagsalita si Carlo. “You’re done already?” Tumango siya. “Yes.” Lumapit ito ng bahagya. “Can we talk now?” Napayuko si Sheena.

Kumaway siya nung makita ako, kaya lumabas ako sa terrace para kausapin siya. “So, kumusta ang mga solo scene mo kay Direk Rosales?” una kong tanong sa kaniya. Nakangiti lang siya. “Hindi naman mahirap. Wala pa kasing dialogue. Puro lakad lang, emote-emote na kunyari ay masaya at relax kasi nasa bakasyon ako, ganoon lang,” kuwento niya. Tama, kahit ako ay wala pa rin namang dialogue na ginagawa, puro pag-e-emote palang.

Pagkalipas ng ilang segundo, mabilis nitong binuksan ang isang chat conversation. *Photo sent* Ilang segundo lang ang lumipas. *Seen.* Sa kabilang dulo ng lungsod, marahang inilapag ng isang babae ang cellphone sa mesa. Nakapako ang tingin niya sa litrato nina Kyrex at Avianna. Unti-unti siyang napangiti. Ngunit walang kahit katiting na saya sa ngiting iyon. "Mukhang kailangan ko nang bumalik." mahina niyang bulong.

"Someone with whom you talked for two minutes and forty-five seconds." Mahaba-haba na sa ordinaryong usapan lalo at hindi naman sila close ni Lorenzo Sa loob ng halos tatlong minuto, wala naman silang maliwanag na pinag-uusapan. Itinukod ni Audrey ang dalawang siko sa headrest ng sofa at mataman siya nitong tinitigan. "Are you still mad at him? Oddly, hindi na.

Nang lingunin ko si Lucile habang nagmamaneho, kilig na kilig siya… na para bang ang laking achievement no’n sa buhay niya. “Usually, ‘di ba… ‘yong mga lalaking nakakausap ko, e tatlong araw lang yata ‘yong itinatagal ng convo namin. Then, ek. Parang conversation lang na nangyayari sa Near Group, na ‘pag na-late lang ‘yong reply mo nang two minutes, i-e-end na agad ‘yong conversation.” “So, you’re comparing your love life to a dating feature like Near Group?”