Short Dialogue Novels & Stories

Let’s talk some other time nalang ha. Gab: Okay goodnight Brianna. ***End of Convo***

Mukhang narinig niya naman kami ni Enzo na nag-uusap pero hindi man lang napalingon sa pwesto ko kaya hindi ko tuloy alam if babatiin ko siya. Ang pagdadalawnag-isip kong iyon ay nasagot ng marinig ko itong may kinausap sa telepono. “Madeline, do you want coffee?” wika nito “okay, how about snacks? Okay. See you in a bit”

Ilang minuto silang walang imik. Ngunit sa pagkakataong ito, hindi nakakailang ang katahimikan. Sa halip, parang komportable sila sa presensya ng isa't isa. --- Makalipas ang ilang sandali, nagsalita si Sophia. "Pwede ba akong magtanong?" Napatingin si Alexander. "Isa na naman?" Napatawa siya. "Curious lang." Tumango ito.

Para kay Dianne, ito ay isang simpleng tanda na may bahagi siya sa kanyang buhay. "Sige, Drake," wika ni Dianne, ang mga mata ay may kaunting kagalakan, “wala na akong hiling pa kundi ang mga ito. Salamat." Si Drake, hindi alam kung paano sasabihin, ngunit may mga salita siyang nais iparating. "Anuman para sa'yo," sagot niya sa dahan-dahang tinig, hindi alintana ang kakaibang mga hiling ni Dianne. "Basta't kailangan mo, nandiyan ako." Walang malalaking salitang sumunod, ngunit sa paraan ng kanyang pagsasalita, ramdam ni Dianne ang isang maliit na koneksyon sa kanila. Hindi ito ang mga pangako ng isang romantikong kasaysayan, ngunit ang bawat hakbang, kahit na sa mga simpleng bagay, ay isang

Hindi kita ang mukha. Naglalakad sa loob ng apartment. Calm. Walang pagmamadali. Tumigil siya sa gitna. Tumingin sa camera. Diretso. Then— Ngumiti. Back to Base Nanlamig ang lahat. “Can he… see us?” bulong ni Leon. “Yes,” sagot ni Adrian. The Message Biglang may lumabas na text sa screen. Simple. Diretso. “You wanted attention.”

Ngunit makaraan ang ilang sandali ay nakita na naman ni Hara na typing ang dialogue box ni Gabriel. Gusto itong tanungin ng dalaga kung ano ba ang gustong sabihin ni Gabriel at tila ba ay nahihirapan ito,ngunit sa huli ay tanging question mark lamang ang natanggap ni Hara kaya naman ay nagpanggap na lamang siya na hindi niya ito nakita.

sabi niya "Bakit walang signal?" "Wala talaga. Kasi andito ka para magsaya, hindi para magcellphone." wika ni Dulce. Pumasok sila sa isang Glass cubicle na may blinds. "Ang sosyal mo talaga Dulce" sabi ni Flor "hindi ko akalaing milyonarya ka pala. Sana naging mabait pa ako sayo." "Tigilan mo ako Flordeliza, eh di ang plastic mo nun." sagot ni Dulce.

Magpapasalamat na sana siya nang magsalita ang kung sinumang naroon at nayanig yata ang mundo niya. "You're still here," si Rence! Gustong pumikit ni Dorothea sa mga nangyayari pero pinigilan niya ang sarili at walang pagpipiliang lumingon sa lalaki. "Oo nga eh," she tried to sound casual. "Mahaba 'yung pila." "Kanina ka pa?" "Hindi naman, ayos lang. Marami talagang namimili rito ng Linggo. Sanay na ako."

“Date agad? Naghuhugas lang kami ng plato, huwag kang ano dyan!” “Uh-huh,” sagot niya, kunwari seryosong tumango-tango. “Ganyan din ‘yong dialogue ng mga nasa teleserye bago magkaaminan. ‘Naghuhugas lang kami ng plato.’ Pero minsan, nauuwi pa sa halikan.” Sabay kindat sa akin. “Next scene, may slow-mo tapos may background music pa. Alam mo na.” “Nababaliw ka na, Ara," sikmat ko. "Ano ka director? Kung bumalik ka na lang kaya sa sala?"

Isa o dalawang beses lang itong sumagot sa mga sunod-sunod niyang mensahe. Ang pinakamahaba nitong reply ay, “Don't wait for me, I have a meeting this evening.” Pinagmasdan niya ng mabuti ang dialog box. Mas lalong sumisikip ang kaniyang dibdib. Kahit sa mga mensahe nito'y makikita na walang pag-aalala para sa kaniya ang lalaki. Malamig ang pakikitungo nito sa kaniya. Mariin niyang kinagat ang ibabang labi. Para hindi na magdusa pa ay mabilis niyang binura ang dialog box nila ni Greig.