Short Motto In Life As A Student Novels & Stories

"Wala 'yun, pero bago ko pala makalimutan, magiging busy na ako sa school. Sobrang stress na nga ako sa dami ng gagawin namin!" "Okay, wala naman kaso sa akin basta pagbutihan mo ang pag-aaral mo and good luck, alam ko na magiging abogado ka someday!" "Yes, and sana single ka pa rin kapag nangyari 'yan!" "Oo naman, nandito lang ako palagi sa tabi mo!"

Hindi niya ba alam ang motto? "Ah… my motto in life is…” Mukhang hindi siya mapakali pero naroon pa rin ang poise niya. Ilang segundo siyang natahimik at mukhang mag-iisip ng sasabihin. “Life is too short, don’t make it even shorter,” he added. Nanlaki naman ang mga mata ko sa narinig. What the hell? Bakit magkaparehas kami ng motto? Sinasadya niya bang gayahin ako?

Kumbaga, sa aming tatlo, siya ang pinaka matalino. Wala naman akong problema roon, sa tuwing may quiz, hindi naman kami nagpapataasan ng marka. Masaya kami as long as pumapasa kaming lahat. Totoo talaga ang sabi nila na pagdating mo sa kolehiyo, hindi na uso ang competition. Tulong-tulong dapat lalo na sa kurso namin kung gusto talaga naming maka-survive. ---

tanong ko habang nakayuko at sinisipa ang mga maliliit na bato sa daan. "Iha, isa lang ang masasabi ko sa'yo. You must overcome your fears dahil official ka ng student ng Hamlet Creek. Always expect the unexpected, at huwag kang magtiwala agad-agad sa mga taong bago mo lang nakilala. At sa lawak ng unibersidad na ito, huwag na huwag kang gumala nang mag-isa, kung ayaw mong matulad sa principal."

Hindi ko siya sinagot. Naiinggit ang ilan sa akin dahil achiever ako. Pero mas gusto ko ang simplemg buhay ng iilang kaklase dahil walang pressure. Hindi nila kailangang magsunog-kilay sa pag-aaral para may mapatunayan lang. Wala silang dapat patunayan pero ako, marami. Kahit napapagod na ako ay hindi dapat magreklamo. "Hey, don't overthink about it. Tinatanong lang kita. Minsan kasi wala ring ka kwenta-kwenta ang mga sinasabi ko." Bahagya siyang tumawa pero sumeryoso rin kaagad.

“Mabuti pa tulungan mo akong i-check pa itong mga requirements at ng makatapos tao nang maaga. Since sinabi mo na student assistant kita ngayon. Kung ayaw mo akong tulungan, mabuti pang mag-aral ka nang mabuti habang bakasyon pa.” “Grabe ka, huh. Don’t you know na dapat matuto ka rin mag-chill sa buhay. Study smart not hard. Mag-aral ng mabuti habang lumalandi ng bongga! ganern,” wika ko habang tinutulungan siyang itala kung sino ang may kumpleto at kulang pa na requirements.

Hindi ko na kailangan pang magluto ng umagahan ko dahil nakapaghanda na pala si Justine. Alas syete pa lang naman pero nakalimutan kong maaga pala ang pasok siya. For months that I stopped going to School, I still remember the lifestyle of a student. Getting up and preparing early in the morning, staying up late just to review for tomorrow's exams or quizzes, and partying because of a high score.

Naiintindihan ko naman na may inayos sila doon and it’s life threatening, still, hindi ko pa rin maiwasan ang magtampo dahil chat na nga lang ay hindi pa nagiging araw-araw. “Dahil lang po sa mga lessons tita, pero bukod doon ay wala naman na po.” “Naku eh ngayong second sem, baka mas mahirap na. Huwag mong masyadong dibdibin ang pag-aaral, ang mahalaga ay ma-enjoy mo lang ang lahat ng ginagawa mo.” “I keep that in my mind po,” nakangiti kong tugon. “Anyway, ‘wag ka na muna pumunta sa LVN ha. Dahil sem break mo, ang gusto ko ay makapag-break ka talaga.”

Ganito kami kasaya na sa wakas ay mga degree holder na kami. College life is one of the worst part of my life as a student. Hindi naman ako bobo, sadyang nakakalusaw lang ng braincells sa dami ng gagawin. Kaliwa't kanang ipapasa. Reporting doon, exam at quiz dito, roleplay dito, sayaw diyan. Hays! Basta ang dami kaya deserve naming magsaya ng matagal dahil after this, back to normal na naman. Well, we don't have any plan yet.

Uminom ako ng juice habang nakatitig kay Celine. "Marami siyang kaaway dito at lalong-lalo na sa ibang school, lagi yang nasasangkot sa gulo. So, if you don't want your life to be hell, don't dream of being his girlfriend. Hell na nga ang apilyedo mo tapos gusto mo pang maging hell yang buhay mo?" "Of course, no!" Agad akong nagtakip ng bibig kase napapatingin sakin ang ibang student na malapit lang sa area namin.