Short Motto In Life As A Student Novels & Stories

May pagmamanahan ata ako ng kalandian. "But just like what I did on the last part, you need to do the same. Think of a simple, very short but meaningful quotations about yourself that you can say. It is more attractive if you make a little bit funny quotations just like mine. I will give additional points to those who will make their own remarkable quotations."

Tinapik niya ang balikat ng estudyante, seryoso ang tono. “Sa susunod, mas maging maingat kayo. Lahat ng ginagawa natin, may kinalaman sa buhay ng tao. Walang puwang ang pagkakamali. Buti na lang maaga natin itong nakita. Kung umabot ’to sa clinical stage, baka wala na tayong magawa.” Lalong yumuko ang estudyante. “Professor, sapat na ’tong aral para hindi na namin makalimutan habang buhay.”

Hindi na rin masamang gamitin ang utak paminsan minsan. Pero kahit naging bahagi na ako ng grupo nila ay hindi naman ako nakikisali sa mga nonsense na trip nila sa buhay. Wala akong pakialam kung mangbully sila o ano pa man na walang kabuluhan ang mapagtripan nila. Kung ako lang ang masusunod ay ayoko nitong course na inaaral ko, si dad lang naman ang may desisyon nito. Pero okay na rin 'to, ang pagiging idol naman ang mas priority ko kaya nonsense din kung kukuha ako ng course na gusto ko. "Hey, Miss schoolar, nakalimutan ko pala ang books ko sa bahay. Here's the address, dalhin mo dito within ten minutes." sabi ni Shantel

"Come on dude, what are friends are for?" "Yeah!" Segunda ni Jude. "Have you forgotten our motto in life? Sabay-sabay na napatingin kami sa gawi ni Jude. Ngumiti naman ito na parang sa paraang iyon ay maipaalala niya sa amin ang bagay na iyon. "One for all, all for one?" Banggit nito sa motto namin. Mayamaya ay nagkaisang naglahad ng mga palad sa gitna ng pabilog na ayos at sabay-sabay na isinigaw ang salitang iyon.

He giggled. "You really like naming things, huh." "Mom's habit. Na-adapt ko." Suminghot ako. "Nga pala. Kapag maganda ang kinalabasan ng grades ko ngayong sem, i-a-apply ko ulit iyon sa scholarship program para wala ka nang gastusin sa akin. Ibabalik ko lahat iyon, Maze." "Hindi." Umiling ako. "Magconcentrate ka na lang sa pag-aaral mo at sa laro mo. Hindi ako naniningil. Diba nga ikaw ang may sabi, kung anong iyon ay akin na rin."

malungkot kong sabi. "Baka may nangyari doon sa amin mars, kinakabahan tuloy ako." "Naku mars, h'wag kang mag-isip ng ganyan at baka busy lang talaga 'yon. Ikaw pa ba nakalimutan noon. Baka may inaasikaso lang sa pag-aaral alam mo naman kapag college student di ba masyado ng busy?" pahayag nito. "Kaya nga mars eh, anyway, mamayang hating gabi pa naman matatapos ang birthday ko," nakangiti kong wika na pilit pinapagaan ang sarili ko kahit na gusto ko ng umiyak.

pahabol nito. Kung ang pagiging dull ng sȇx life niya ang isa sa mga pinupunto ni Shaira para ipagtulakan siya sa ibang lalaki kahit alam naman nitong kasal siya, she’d rather cut ties with her than be poisoned with this so-called concern and friendship. May fifteen minutes pa bago magsimula ang klase. Wala pa namang mga estudyante kaya lilibangin niya na lang ang sarili kaysa maghapon na nakasimangot sa trabaho.

Lalapitan ko na sana siya nang may naramdaman akong yumakap galing sa likuran ko at binulungan ako. "Shan stop. She's not worth it! Let's go." -Kash said. Habang hinihila na ako para mapalayo sa umbukan ng mga etschuserang mga estudyante. "Ito na nga bang sinasabi ko Kash eh! Ayoko ng ganito! Nagugulo na yung buhay ko dito sa university." -ako "Just don't mind them." -maikli niyang pahayag. Pati ako nayayamot na din dito kay Kash ha. Pasalamat siya. Naku!

Or an old maid clinging to discipline. Ang iba ay tila nandidiri at ang iba ay medyo natatawa, tulad dati. Ngunit hindi ko nalamang pinansin dahil nandirito naman ako para mag-aral, hindi maging fashion model. "Dedmahin ang mga laitera at irampa ang mukha kahit walang ganda." Iyon ang motto ko sa t'wing nasa sitwasyon ako na ganito, who cares anyway?

tanong niya. "Ahmm, motto mo?" Ano ba naman 'tong tanong ko! What's your motto? Ano 'yon? Parang timang naman! "My motto is; be loyal to the nightmare of your choice." patango-tango niyang sabi. "Motto ko sa buhay, ano; It's not a dead end, it's just a plot twist!" Nakaw ko lang na motto 'yan kay ligaya no'ng high school...ewan ko ba bakit ko naisip 'yon? Tunog seryoso kasi sa buhay.